استغفرالله! جدا از شوخی آدمیزاد اگه کمی تعقل و تفکر کنه ببینه گناهکاری چه عاقبتی داره قدمهاشو آهسته تر بر می داره!! در این پست هم تصمیم گرفتم کمی از دربهای جهنم بگم تا شاید به خود آمدم!!  :-S

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوْعِدُهُمْ أَجْمَعِينَ﴿۴۳﴾ لَهَا سَبْعَةُ أَبْوَابٍ لِّكُلِّ بَابٍ مِّنْهُمْ جُزْءٌ مَّقْسُومٌ﴿۴۴/حجر﴾

جهنم ميعادگاه همه آنها است.هفت در دارد و براي هر دري گروه معيني از آنها تقسيم شده‏اند!

جهنم دارای هفت درب است که افراد گنهکار با توجه به نوع گناهشون هرکدام از یکی از این دربها وارد می کنند که در زیر به آنها اشاره می کنم:

1- درب اول: جهنم

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا﴿۲۱﴾ جهنم كمين گاهي است بزرگ! (نباء/21)

جهنم، جای مومنین گنهکار است و آنها را پس از پایان کیفرشان با شفاعت پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمه طاهرین علیهم السلام نجات پیدا می کنند. که خدا به همه ما رحم کند! از عذاب اهل جهنم همین بس که اگر سطلی از پوست وگوشت جوشان اهل جهنم، در مشرق ریخته شود، جمجمه های مغربیان به سوزش می آید. قرآن مجید در سوره فجر آیه 23 می فرماید: وَجِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ – در آن روز جهنم را حاضر كنند.

در روز قیامت هنگامی که ملائکه آسمانها بیایند و بر حسب مقام و منزلت خودشان صف در صف بایستند، جهنم آشکار می شود و همه اهل محشر، جهنم را می بینند. ناگهان شعله مهیبی از جهنم برمی خیزد و برمحشر احاطه پیدا می کند! که فریاد همه، حتی انبیای عظام بلند می شود و می گویند: رب نفسی! و تنها وجود مبارک ختمی مرتبت صلی الله علیه و آله وسلم هستند که با رؤیت این شعله سوزان می گویند: رب امتی!

2- درب دوم: سَقَر

وَمَا أَدْرَاكَ مَا سَقَرُ﴿۲۷﴾ لَا تُبْقِي وَلَا تَذَرُ﴿۲۸﴾ لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ﴿۲۹﴾ عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ﴿۳۰﴾

و تو نمي‏داني دوزخ چيست ؟ ( آتشي است كه) نه چيزي را باقي مي‏گذارد و نه چيزي را رها مي‏سازد! پوست تن را به كلي دگرگون مي‏كند.نوزده نفر (از فرشتگان عذاب) بر آن گمارده شده‏اند!

سقر جایگاه مسیحیان و نصارا است.

3- درب سوم: حجیم

لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ﴿۶﴾ به يقين دوزخ را مى‏بينيد(تکاثر/۶)

کسانی که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم و امام علیهم السلام را تکذیب کرده اند و عمرشان را در گمراهی و ضلالت سپری نموده اندف قبل از ورود به جحیم به عنوان تشریفات رسمی، آب داغ به کام آنها می ریزند و سپس آنها را در حجیم می افکنند. یه روایتی هم از امام صادق علیه السلام هست که می فرماید: هنگام ورود به خانه قبر، این تشریفات انجام می گیرد وافکندن به حجیم مربوط به عالم آخرت است.

حتی صابئین یعنی کسانی که ستاره را مدبر امور می دانند نیز چنین جایگاهی دارند.

4- درب چهارم: لظی

كَلَّا إِنَّهَا لَظَى﴿۱۵﴾ نَزَّاعَةً لِّلشَّوَى﴿۱۶﴾

نه چنين است [آتش] زبانه مى‏كشد (۱۵) پوست‏سر و اندام را بركننده است (معارج/۱۶)

لظی؛ مجوس و آتش پرستان و کسانی که مدام در حال بدگویی و عیب جویی وغیبت  و تهمت به مومنین هستند به کام این آتش فرو خواهند رفت.

5- درب پنجم: حطمه

كَلَّا لَيُنبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ﴿۴﴾ ولى نه قطعا در آتش خردكننده فرو افكنده خواهد شد (همزه/۴)

حطمه برخلاف جهنم که اهلش بالاخره نجات پیدا می کنند بردلها مستولی می شود و وقتی اهلش درآن قرار گرفتند درب بسته می شود و هیچ راه نجاتی برایشان نخواهد بود. حطمه جای مشرکین است البته باید توجه داشت که شرک بر دو گونه است شرک آشکار و شرک نهان!! که متاسفانه بعضی از ما مسلمانها نیز دچار اون هستیم بدون اینکه خودمان متوجه باشیم.

6- درب ششم: هاویه

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ﴿۸﴾ فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ﴿۹﴾ وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ﴿۱۰﴾

و اما هر كه سنجيده‏هايش سبك بر آيد(۸) پس جايش هاويه باشد(۹) و تو چه دانى كه آن چيست(قارعه/۱۰)

هاویه پناهگاه منافقین است کسانی که دل و زبانشان یکی نیست!!

7- درب هفتم: سعیر

إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَلَاسِلَا وَأَغْلَالًا وَسَعِيرًا﴿۴﴾

ما براى كافران زنجيرها و غلها و شعله‏هاى سوزان آتش آماده كرده‏ايم (انسان/۴)

در کتاب ” شمع انجمن” مرحوم خادمه الشریعه آمده است که : بر سر درب سعیر نوشته شده است:

انا حرام علی المتهجدین: من حرامم بر شب زنده داران.

بیداری شب شمع شبستان خرد کن – - – از نور جبین، فکر شب تار لحد کن.

خدا عاقبت همه ما رو ختم به خیر کنه، خب شما کدوم دسته از اینها هستین و کدوم درب مخصوص شماست؟!! انشاء الله مورد رحمت وغفران الهی قرار بگیریم و در بهشت رضوان الهی همنشین چهارده معصوم علیهم السلام باشیم. انشاء الله تعالی

ورود عابران به این صفحه
دعا براي افزايش شانس - دانلود قران - پخش زنده از خانه کعبه - پخش زنده از خانه کعبه - دانلود مفاتيح الجنان - قران در ورد - تصاویر زنده از مدینه منوره - استخاره بگیر - دعاي ازدواج سريع - دانلود قران کریم - پخش زنده خانه خدا - من آدم بد شانسی هستم - چندروزی هست که به وجود خدا شک کردم - برخورد ما با افراد نادان - دانلود سه بعدي كعبه اسكرين سيور - پخش زنده مکه منوره) - مطالبی در مورد فضایل ماه رمضان - دعای قوه حافظه - تصاویر سه بعدی 360 درجه - متن مفاتیح - دانلود قرآن - دانلود قرآن برای ورد - مطلب در مورد خدا کجاست - دانلود قرآن - کتاب الخواص اصفهانی (ره) - مفاتیح الجنان دانلود - تصاویر چهار بعدی (پانوراما) - هرکس از ترس فقر ازدواج - 360 درجه - تصاویرسه بعدی مدینه - ايين تفكر كردن - دانلود كتاب تو هماني كه مي انديشي - پرده كعبه - دانلود قرآن - پخش زنده مکه - تصاويرسه بعدي - online استخاره - اه رمضان - سایت پخش زنده از مکه مکرمه - تصاوير سه بعدي مكه - تصاوير سه بعدي مكه - مکه زنده - مکه زنده - معرفی اماکن مسجد النبی - دعا براي زياد شدن شانس - عکس سه بعدی 360 درجه - عکس سه بعدی 360 درجه - عکس سه بعدی 360 درجه - تعريف شانس زندگي - مشاهده زنده کشورها - حضرت صالح در چه زمانی متولد شده اند - پحش زنده مکه - استخاره محمد دوست - طب الرضا تقویت حافظه - "تصاویرسه بعدی" - آيا ميدانيد - مرثیه خوانی استاد قربانی - دانلد قرآن کریم - زندگی امروز - دانلود قران - پخش زنده از کعبه - متن ابوحمزه موبايل - دانلود فیلم خانه من جهنم - تصاویر سه بعدی از کعبه - طب الرضا تقویت حافظه - دانلود قران استخاره - پخش زنده مكه - متن ابوحمزه موبايل - دانلود اسما الحسنی - دانلود استخاره قران برای موبایل - دعای ازدواج - مفاتیح الجنان - متن ابوحمزه موبايل - تصاویر سه بعدی و 360 درجه مسجد النبی - نرم افزار تاریخچه بقیع - پخش زنده مکه - اه رمضان - نرم افزار حقوقی کامل +موبایل - برجستگی گنبد خضراء - اسماء الله الحسني - دانلود + مفاتیح سه بعدی - دانلود قران جهت مراسم ختم - روی گنبدمسجدالنبی - دانلود قرآن - پخش مستقیم مکه - نام ستوني در مسجدالنبي - دانلود قرآن کریم برای موبایل متن عربی - تقویت حا فظه - "دعا"+"شانس" - كربلا 360 اسكرين - جسد بر روي گنبد خضرا" - دانلود قرآن - مراسم تعویض پرده خانه خدا - میخوام استخاره کنم - خدا حلال مشکلات - پخش زنده مدینه - دانلود مفاتیح و قران - برنامه مفاتیح الجنان و قران کریم برای موبایل - ساخت خانه کعبه - مراقب افکارت باش اندیشه عادت سرنوشت - Mypress.ir

امیدوارم مورد توجه تمام دوستان و علاقمندان قرار گرفته باشد.

 قرآن کریم با ترجمه فارسی

 قرآن کریم بدون ترجمه فارسی

مفاتیح  الجنان

در مورد این موضوع، قبلا مطالبی عرض شد که می توانید قسمت اول این بخش را از اینجا مطالعه کنید. در اینجا نیز به خلاصه ای از مقدمه اش اشاره خواهم کرد و ادامه این بحث را دنبال خواهیم کرد.

همانطوریکه همه مامی دانیم علم غیب از آن خداوند است مگر ممکن است که خداوندی که این دنیا و تمام پیچیدگیهایش را خلق کرده است از حوادث و وقایع آن تا آخر عمر این دنیا بی اطلاع باشد. واقعه عاشورا و حادثه و مصائب عظمایش که از سرنوشت سازترین وقایع تاریخ بشریست نیز از این امر استثنا نیست. همانطوریکه به پیامبر رحمتش بارها این حادثه را گوشزد می کرد، اما بنا به دلایلی مستقیم درکلام کریمش اشاره ای نکرده است. هرچند که آیاتی وجود دارد که اشاره به این مطلب دارد که قسمتی از آن آیات در پست قبلی آورده شد و هم اکنون ادامه آن آیات خواهد آمد.

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ﴿حج/۳۹﴾

به كسانى كه جنگ بر آنان تحميل شده رخصت [جهاد] داده شده است چرا كه مورد ظلم قرار گرفته‏اند و البته خدا بر پيروزى آنان سخت تواناست

امام باقر علیه السلام درباره آیه شریفه ” به کسانی که جنگ برآنان تحمیل گردید، اجازه جهاد داده شد زیرا که آنان مورد ستم واقع شدند و هر آینه خداوند بر یاریشان تواناست” فرمود: منظور علی،حسن و حسین علیهم السلام هستند.

الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ(حج/40)

همان كسانى كه بناحق از خانه‏هايشان بيرون رانده شدند [آنها گناهى نداشتند] جز اينكه مى‏گفتند پروردگار ما خداست

امام صادق علیه السلام درباره آیه فوق فرمود: این آیه درباره علی و جعفر و حمزه نازل شد و در حسین بن علی علیه السلام تحقق یافت، برهمگی آن گرانمایگان درود و سلام باد.

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا ﴿احزاب/۲۳﴾از ميان مؤمنان مردانى‏اند كه به آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا كردند برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در [همين] انتظارند و [هرگز عقيده خود را] تبديل نكردند

در روز عاشورا یاران امام حسین علیه السلام یکی بعد از دیگری نزد امام می آمدند و می گفتند: سلام بر تو ای فرزند پیامبر خدا وحسین علیه السلام به ایشان پاسخ می فرمود: سلام بر تو، ماپس از تو منتظر شهادت خواهیم بود، سپس این آیه را تلاوت می فرمود:” پس برخی پیمان خود را به آخر بردند تا به راه خدا شهید شدند، و برخی دیگر در انتظارند” تا اینکه همگی آنان که درود و رحمت خدا برآنان باد، شهید شدند و با حسین علیه السلام جز خانواده اش کسی باقی نماند.

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ ﴿۸۸﴾فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ ﴿صافات/88-۸۹﴾پس نظرى به ستارگان افكند (۸۸)و گفت من كسالت دارم

امام صادق علیه السلام، درباره کلام خدای عزوجل: پس ابراهیم نگاهی به ستارگان افکند و گفت: من بیمارم، فرمود: او برمصایبی که بر حسین علیه السلام فرود می آید، اندیشید و گفت: و من از آنچه برحسین علیه السلام فرود می آید، بیمار گشته ام.

وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ﴿صافات/۱۰۷﴾و او را در ازاى قربانى بزرگى باز رهانيديم

امام رضا علیه السلام فرمود: چون خدای عزوجل ابراهیم را امر کرد که به جای فرزندش اسماعیل علیه السلام، گوسفندی را که خدا برایش فرو فرستاده بود، قربانی کند، ابراهیم علیه السلام درخواست کرد که فرزندش اسماعیل علیه السلام را با دستش ذبح کند و اگر به کشتن گوسفند امر نمی شد، همین کار رو می کرد تا آن داغی را که بر قلب پدری که عزیزترین فرزندانش را با دست خود قربانی کرده، وارد شده است به دل او هم وارد شود، و به این ترتیب سزاوار بلندترین درجات اهل ثواب بر بلاها گردد، پس خدای عزوجل به او وحی کرد: ای ابراهیم، چه کسی از آفریدگانم را بیشتر دوست داری؟ گفت: پروردگارا تو کسی را نیافریدی که از دوستت محمد صلی الله علیه و آله محبوبتر باشد، خدا به او وحی کرد: آیا او را بیشتر دوست داری یا نفس خود را ؟ گفت: بلکه من او را بیشتر از خود دوست دارم، فرمود: فرزندش نزد تو محبوبتر است یا فرزند خودت؟ گفت: بلکه فرزند او، فرمود: کشته شدن فرزند او به ستم و ظلم به دست دشمنانش دل تو را بیشتر به درد می آورد یا کشته شدن فرزندت به دست خودت در راه اطاعت از من؟ فرمود: پروردگارا بلکه کشته شدن او به دست دشمنانش قلب مرا بیشتر به درد می آورد، فرمود: ای ابراهیم، پس همانا گروهی که گمان می کنند که از امت محمد صلی الله علیه و آله هستند، به زودی بعد از او دست به خون فرزندش آغشته می کنند و او را به ظلم و ستم همچون گوسفندی ذبح می کنند و بدین واسطه مستوجب خشم من خواهند شد، پس ابراهیم به سبب آن بی تاب شد و دلش به درد آمد و گریست. خدای عزوجل به او وحی فرمود: ای ابراهیم به تحقیق، فدیه بی تابی بر فرزندت اسماعیل، یعنی اگر او را ذبح می کردی، به اندوهگینی ات بر حسین و کشته شدنش برابر گشت، و برای تو بلندترین درجات اهل ثواب برمصیبتها خواهد بود، و آن سخن خدای عزوجل است که فرمود: ما قربانی بزرگی را فدای او ساختیم.

إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ ﴿غافر/۵۱﴾در حقيقت ما فرستادگان خود و كسانى را كه گرويده‏اند در زندگى دنيا و روزى كه گواهان برپاى مى‏ايستند قطعا يارى مى‏كنيم

امام باقر علیه السلام وقتی این آیه را تلاوت کرد، فرمود: مقصود حسین بن علی علیه السلام است که کشته شد و هنوز کسی به یاری و خونخواهی او برنخاسته است، سپس فرمود: به خدا سوگند، همه قاتلان امام حسین علیه السلام کشته شدند، اما تاکنون کسی به خونخواهی سیدالشهداء علیه السلام برنخاسته است.

براساس روایات متعدد، خونخواه سیدالشهداء علیه السلام حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف است.

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاء وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِينَ ﴿دخان/۲۹﴾و آسمان و زمين بر آنان زارى نكردند و مهلت نيافتند

امیرالمومنین علیه السلام در مسجد النبی مشغول تلاوت این آیه بود که در آن هنگام امام حسین علیه السلام از یکی از درهای مسجد پیامبر وارد شد، امیرالمومنین علیه السلام با توجه به او فرمود: اما این کسی است که به زودی کشته می شود و آسمان و زمین بر او می گریند.

وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا(احقاف/15)و انسان را [نسبت] به پدر و مادرش به احسان سفارش كرديم مادرش با تحمل رنج به او باردار شد و با تحمل رنج او را به دنيا آورد و باربرداشتن و از شيرگرفتن او سى ماه است

امام صادق علیه السلام فرمود: چون فاطمه سلام الله علیها به امام حسین علیه السلام باردار شد، جبرئیل نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و گفت: به زودی پسری از فاطمه سلام الله علیها متولد می شود که امتت بعد از تو او را می کشند. از این رو، هنگامی که فاطمه سلام الله علیها به حسین علیه السلام باردار شد، از بارداریش ناخشنود بود، و زمان تولد به دنیا آمدن پسرش را خوش نمی داشت، سپس امام صادق علیه السلام فرمود: در دنیا مادری دیده نشده که پسری از او متولد شود و از این پدیده ناخشنود باشد، اما علت این ناخشنودی فاطمه سلام الله علیها آگاهی او به کشته شدن فرزندش در آینده ای نزدیک بود و فرمود: این آیه در همین مورد نازل شده است.

وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ ﴿۸﴾بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ ﴿تکویر/8-۹﴾پرسند چو زان دخترك زنده به‏گور (۸)به كدامين گناه كشته شده است

امام صادق علیه السلام در مورد این آیه فرمود: این آیه درباره امام حسین علیه السلام نازل شده است.

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿۲۷﴾ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿فجر/۲۸﴾اى نفس مطمئنه (۲۷)خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد

امام صادق علیه السلام فرمود: سوره فجر را در نمازهای واجب و مستجب خود بخوانید که آن، سوره حسین بن علی علیه السلام است و به آن تمایل ورزید، تا خدا شما را موردرحمت خود قرار دهد. ابواسامه که در مجلس حاضر بود، گفت: چگونه می شود که این سوره اختصاص به حسین علیه السلام یافته است؟ فرمود: آیا سخن خدا را نشنیده ای:” ای روح آرام یافته”… منظور از نفس مطمئنه و روح آرام یافته، حسین بن علی علیه السلام است که روح آرام یافته ای دارد که هم او از خدا و هم خدا از او خشنود است و یاران او از خاندان محمد صلی الله علیه و آله خشنودان از خدا در روز قیامت هستند و او هم از ایشان راضی است و این سوره درباره حسین بن علی علیه السلام است و اختصاص به شیعه او شیعه آل محمد صلی الله علیه و آله دارد که پیوسته به خواندن سوره فجر بپردازد با حسین بن علی علیه السلام در بهشت هم درجه او خواهد بود، همانا خدا صاحبت شوکت و حکمت است.

یک آشنایی در یکی از انجمنها میگفت از زمانیکه من دچار بیماری ام اس شدم به وجود خدا شک کردم. واقعا نمی دونم باید چه جوابی به اینگونه افکار باید داد. فقط می تونم بگم اگه به خاطر مشکلی که پیدا کرده، خدا رو عامل این مسئله می دونه چون به وجود خدا شک داره پس این مشکل ایشون ربطی به خدا نداره چون به اعتقاد ایشون خدایی نیست که باعث این مشکل شده باشه و باید تقصیرات رو بیندازه گردن طبیعت و یا هرچی توی این زمینه!! اون پیرعارف و عاشق دلسوخته، شیخ علی خیاط به شاگردانش می گفت: دلم برای خدا می سوزه که مشتریهاش کم هستند. امام حسین علیه السلام بیشترین مشتری رو داره. در خونه ایشون زیاد میرن اما در خونه خدا خیلی کم. امام حسین علیه السلام به خاطر خدا و دینش، امام حسین علیه السلام شد.(درست است که باید با وسیله به درگاه الهی برویم و آنها را واسطه قرار بدیم. نمونه عرض من در باب این مسئله این است که ما به خاطر امام حسین علیه السلام و عزاداری برای مصائب ایشون تا پاسی از شب بیدار می مانیم اما توجه ای به نماز صبح نداریم و به راحتی اونو قضا می کنیم).

چه زیبا فرمود امام راحل قدس سره که عالم محضر خداست در محضر خدا گناه نکنید.این زندگی ما چه زیبا میشد اگه خدا رو در همه جا حس می کردیم به خصوص در لحظات تنهایی و گناه و مطمئنا خداوند نیز بیشتر به ماتوجه می کرد و این رابطه مانند یه رابطه عاشق و معشوقی میشد که این رابطه رو به تمام دنیا و آخرت و متعلقاتش عوض نمی کردیم.در پایان باید بگم که خدا همه جا هست، حتی در کوچه های تنهایی خیالمان، حتی در جاده هایی که به ناکجاآباد منتهی میشه، حتی در کنار چاههایی که برای خود کنده ایم و این خداست که منتظردعوت بنده اش می مونه تا با کمال میل بگه: لبیک بنده من، لبیک. چون خداوند بیهوده بنده ای رو خلق نمی کنه که در گرفتاریها تنهایش بگذارد و این مشکل از ماست نه خداوند که خود را تنها می بینیم و این خداست که به خود ما به ما نزدیکتر است چون خودش فرموده: وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ-و ما از شاهرگ [او] به او نزديكتريم (ق/16) و چگونه می تواند به ما نزدیکتر نباشد در حالیکه فطرت و سرشت اصلی وجود ما همان روحیست که خداوند از خودش در قالب ما دمیده است: وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي – از روح خويش در آن دميدم(ص/72) .

و چه زیبا بود اگر می تونستیم عاشق خدا می شدیم، چون عشق به خدا دوستی با او نیست بلکه به یاد او بودنه! نه در شعار و حرف، بلکه در عمل. چه عملی؟ خودش به حضرت موسی علیه السلام فرموده با اقامه نماز به یادش باشد إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي – منم من خدايى كه جز من خدايى نيست پس مرا پرستش كن و به ياد من نماز برپا دار(طه/14) و در حدیث داریم که دروغ می گوید کسی که ادعای دوستی خدا رو دارد در حالیکه برای نماز شب بلند نمی شود! درست هم همین است کسی می تونه ادعا کند که خدا رو دوست دارد که در نیمه های شب از رختخواب گرم و نرم خود به عشق محبوب خود برخیزد و دو رکعت نماز عشق بخواند.

پس نهایتا خداوند همه جا هست، همین نزدیکیها، نیازی به جستجویش نیست، دنبال خدا نگرد.

اصلا بذارید شانس رو تعریف کنیم. واژه شانس، از کلمه لاتین chance به معنای بخت و اقبال وارد زبان فارسی شده و به هر پیامدی که مترقبه یا غیرمترقبه به سراغ افراد می آید و آنها را بهره مند و یا بی بهره می کنه به اصطلاح شانس می گویند و به کسی که بهره نیکی از آن برده خوش شانس و به کسی که بهره بد برده بدشانس اطلاق می کنیم.( ببخشید خرده نگیرینا این تعریف خودمه ;-)  ) خب همانطوری که مشخص شد این کلمه، لاتین است که وارد زبان ما شده یعنی از غرب وارد کشور ما شده و جا خوش کرده!!

خب در این پست قصد دارم عاملهایی که باعث خوش شانسی ما در زندگی می شوند و یا زمینه های بدشانسی رو فراهم می کنند برایتون معرفی کنم. اما قبل از معرفی نظر خودم در مورد شانس اینه که شانس، نه چیز ماورای طبیعت است و نه قانون طبیعت و نه هیچ چیز دیگه. اصلا شانسی با این اصطلاحی که به کار می بریم در زندگی ما وجود نداره. همانطوریکه قبلا گفتم این واژه لاتین است و از بیگانگان وارد زبان فارسی شده. بیگانگان و غربیهایی که اعتقادی به اراده و قدرت الهی و نقش آن در زندگی ندارند. شاید متوجه منظورم شده باشین! تمام اتفاقات خوب و بدی که در زندگی ما رخ می دهد بدون اراده و اذن خداوند نخواهد بود و خداوند به تمام آنها اشراف دارد حتی هیچ برگ درختی بدون اذن او نخواهد افتاد.

وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا وَلاَ حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الأَرْضِ وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ

و كليدهاى غيب تنها نزد اوست جز او [كسى] آن را نمى‏داند و آنچه در خشكى و درياست مى‏داند و هيچ برگى فرو نمى‏افتد مگر [اينكه] آن را مى‏داند و هيچ دانه‏اى در تاريكيهاى زمين و هيچ تر و خشكى نيست مگر اينكه در كتابى روشن [ثبت] است (انعام/۵۹)

خب با این وجود اولین عامل در اصطلاح شانس در زندگی ما اراده و اذن خداونداست. بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ، [او] پديد آورنده آسمانها و زمين [است] و چون به كارى اراده فرمايد فقط مى‏گويد [موجود] باش پس [فورا موجود] مى‏شود ﴿بقره/۱۱۷﴾این خداوند است که روزی دهنده است و به هرکس بخواهد روزی اش رو فراخ می کند.با این وجود تمام عاملهای دیگر تحت سیطره عامل اول یعنی خداوند هستند چون همانطوری که قبلا عرض شد کارها بدون اذن خداوند صورت نمی گیرند.

و اینکه می گوییم هیچکاری بدون اراده خداوند انجام نمی شود و حتی بشر نیز قدرت تغییر در آن را ندارد غلو نکرده ایم چون خداوند از قول رسولش می فرماید: وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَفَرَأَيْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكَاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ، و اگر از آنها بپرسى چه كسى آسمانها و زمين را خلق كرده قطعا خواهند گفت‏خدا بگو [هان] چه تصور مى‏كنيد اگر خدا بخواهد صدمه‏اى به من برساند آيا آنچه را به جاى خدا مى‏خوانيد مى‏توانند صدمه او را برطرف كنند يا اگر او رحمتى براى من اراده كند آيا آنها مى‏توانند رحمتش را بازدارند بگو خدا مرا بس است اهل توكل تنها بر او توكل مى‏كنند (زمر/۳۸)

عامل دیگری که در خوش شانسی یا بدشانسی ما نقش داره انجام اعمال خیراست. کارهای نیک بازتابهایی در زندگی انسانها دارند. گاهی اوقات پیش میاد که فردی اصلا آدم خوبی نیست و ممکنه میان مردم به شرور بودن معروف باشه اما یه عمل خیر به ظاهر کوجکی انجام میده که باعث میشه خداوند مصیبت و بلایی که قرار بود برایش نازل شود ازش دور کنه و یا شاید زمینه هدایتش رو نیز فراهم کنه که در این مورد داستانهای زیادی وجود دارد. مانند رسول ترک. و یا حتی ممکن است فردی که خود نیازمند وام است به گرفتار دیگری بدهد یا شخصی از کسی قرض بخواهد و به کمک کند و به ایشون مهلت بدهد تا کاملا بتواند قرضش را پس بدهد و در پس گرفتن عجله نکند . که خداوند برایش چندبرابر می نویسد و به او خواهد داد 

إِن تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعِفْهُ لَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ شَكُورٌ حَلِيمٌ. اگر خدا را وامى نيكو دهيد آن را براى شما دو چندان مى‏گرداند و بر شما مى‏بخشايد و خدا[ست كه] سپاس‏پذير بردبار است (تغابن/۱۷) که این چندبرابر شدن ممکن است در قالب برنده شدن در یک قرعه کشی بزرگ صورت بگیره. 

پس انجام کار نیک و خیر، شانس افراد رو افزایش میده و این کار خیر فقط صرف کمک به انسانها نیست بلکه حتی حیوانات نیز شامل میشود چون هیچ عمل خیری هرچندکوچک از خداوند پنهان نخواهد ماند. همچنین انجام اعمال بد و شر هرچند کوچک باشد ممکن است عامل بدشانسی ما شود و به طور قاطع می گویم که تمام عاملهای بدشانسی ما خود ما هستیم یا در اصطلاح هرکه بد کند به خود کند و خداوند نقشی در آنها ندارد.وَمَا أَصَابَكُم مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ. و هر [گونه] مصيبتى به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست و [خدا] از بسيارى درمى‏گذرد (شوری/۳۰).

حضرت علی علیه السلام نیز می فرمایند: بنده اراده می کند و خداوند تقدیر می کند. اگر اراده بنده خیر بود، خداوند نیز تقدیر خیر خواهد کرد و اگر بد بود تقدیرش نیز بد خواهد بود. به طور کلی عاملهای خوش شانسی و بدشانسی رو می توان به صورت زیر بیان کرد:

1- اراده و اذن خداوند

2- انجام اعمال خیر و شر.

3- امتحان الهی: گاهی اوقات خداوند مصیبت و بلایی رو برای کسی نازل می کند و حتی ممکن است فرد را غرق در نعمت قرار دهد جهت پس دادن آزمایش و امتحان. که این مصیبتها و نعمتها به چشم ظاهر مردم، به خوش شانسی و بدشانسی جلوه می کنند. چون مردم فقط ظاهر قضیه رو شاهد هستند.

4- واگذاشتن افراد به حال خود: گاهی اوقات نیز پیش می آید که کسی هیچ عمل خیری انجام نمی دهد بلکه اصلا معاد و خداوند نیز قبول نداشته باشد با اینحال شانس زندگی برایش رو آورده است. این افراد را خداوند آنها به حال خود واگذاشته است چون به هیچ طریقی هدایت نشده اند و خداوند بنا به وعده ای که داده است هرکس دنیا را بخواهد به آنها خواهد داد به آنها نیز داده است اما با مرگ آنها عذاب و گرفتاریهاشون شروع خواهد شد.

و کلام آخر این آیه شریفه است که زمینه شانس و یا بدشانسی رو نیز معرفی کرده است:

لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِّن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلاَ مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَالٍ. براى او فرشتگانى است كه پى در پى او را به فرمان خدا از پيش رو و از پشت‏سرش پاسدارى مى‏كنند در حقيقت‏خدا حال قومى را تغيير نمى‏دهد تا آنان حال خود را تغيير دهند و چون خدا براى قومى آسيبى بخواهد هيچ برگشتى براى آن نيست و غير از او حمايتگرى براى آنان نخواهد بود ﴿رعد/۱۱﴾

فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ (بقره آيه 37)
سپس آدم از پروردگارش كلماتى را دريافت نمود.

در تفسير اين آيه شريف که آدم از پروردگارش کلماتي را دريافت کرد. روايت شده است که آدم ساق عرش و نام هاي پيامبر و ائمه عليهم السلام را ديد، پس جبرئيل به او تلقين کرد و او گفت : اي ستوده به حق محمد، اين بلند مرتبه به حق علي، اي آفريننده به حق فاطمه، اين نيکوکار به حق حسن و  حسين، و تمام نيکوئيها از توست، پس چون امام حسين عليه السلام را ياد کرد، اشکهايش جاري و قلبش شکست و گفت: اي برادرم جبرئيل چه مي شود که باياد پنجمين فرد، قلبم مي شکند و اشکم جاري مي شود؟ جبرئيل گفت: اين فرزند تو به مصيبتي دچار مي شود که تمام مصيبتها در مقابل آن کوچک است. آدم پرسيد: برادرم آن مصيبت چيست؟ گفت: تشنه و دور از وطن و تنها کشته مي شود و او را يار و ياوري نيست، اي آدم، کاش او را مي ديدي که مي گويد: آه از تشنگي! آه از کمي يار و ياور! تا آن که عطش بين او و آسمان چون دود جدائي مي اندازد، در آن هنگام  هيچ کس پاسخي به وي نمي دهد، جز اين که شمشير بر او مي کشند و مي خواهند شرنگ مرگ به کام او ريزند، بعد از آن همچون گوسنفنديکه از قفا سربريده شود، سر از پيکرش جدا مي کنند و دشمنانش به چپاول زاد وراحله او مي پردازند، و سرانجام سر او و يارانش را در شهرها ميگردانند در  حاليکه بانوان را نيز باخود به اسارت دارند، اين چنين در علم خداي يگانه منان گذشته است پس آدم و جبرئيل همچون مادرفرزندمرده بر اين مصيبت بزرگ گريستند.

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لاَ تَسْفِكُونَ دِمَاءكُمْ (بقره آيه 84)
و چون از شما پيمان محكم گرفتيم كه خون همديگر را مريزيد

رسول خدا صلي الله عليه و آله وسلم فرمود: شأن نزول آيه: و آن هنگام که پيمان از شما گرفتيم که خون هايتان را نريزيد” درباره يهود است آنان که پيمان خدا را شکستند و پيامبران الهي را تکذيب کردند و اولياي خدا را کشتند، سپس فرمود : آيا شما را آگاه نسازم از کساني که همانند ايشان از يهوديان اين امت هستند؟ گفتند بلي يا رسول خدا! فرمود: آنان گروهي از امت من هستند که گمان مي برند بر آيين من اند، و حال آنکه فرزندان گرانمايه و نسل پاک مرا مي کشند و شريعت و سنت مرا دگرگون مي کنند و دست به خون دو فرزندم حسن و حسين مي آلايند، چنان که يهوديان گذشته زکريا و يحيي عليهماالسلام را کشتند.

وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ (بقره 124)
و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود و وى آن همه را به انجام رسانيد

رواي گويد: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: اين که خداي بزرگ و بلند مرتبه فرموده: و آن هنگام که ابراهيم را پروردگارش به کلماتي آزمود، پس آنها را به پايان رسانيد” مقصود از اين  کلمات چيست؟ فرمود: آنها کلماتي بودند که آدم از پروردگارش فرا گرفت و به سبب آنها توبه او را پذيرفت و آن کلمات اين بود که گفت: پروردگارا به حق محمد و علي و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام از تو مي خواهم که توبه مرا بپذيري پس خدا هم توبه او را پذيرفت که او توبه پذير و مهربان است. به امام صادق عليهم السلام عرض کردم: اي فرزند رسول خدا! معناي به پايان بردن آن کلمات در کلام خداي عزوجل چيست؟ فرمود: يعني آن کلمات را به قائم عليه السلام به پايان رسانيد، و از آنان دوازده امام اند که نه نفرشان از نسل حسين عليه السلام هستند.

إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ (آل عمران 33)
به يقين خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر مردم جهان برترى داده است

در روز عاشورا شخصي از لشکريان عمربن سعد به نام محمدبن اشعث پسر قيس کندي به امام حسين عليه السلام عرض کرد: اي حسين، پسر فاطمه! کدام منزلت و برتري از پيامبر خدا صلي الله عليه السلام در شماست که در ديگري وجودندارد؟ امام حسين عليه السلام اين آيه را تلاوت فرمود: همانا خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برگزيد.
پس امام حسين عليه السلام فرمود: به خدا قسم، پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله سلم از خاندان ابراهيم عليه السلام است و عترت هدايتگر عليهم السلام از خاندان پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم هستند.

قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ (آل عمران 154)
بگو اگر شما در خانه‏هاى خود هم بوديد كسانى كه كشته شدن بر آنان نوشته شده قطعا [با پاى خود] به سوى قتلگاههاى خويش مى‏رفتند.

امام حسين عليه السلام در روز عاشورا فرمود: آيا کتاب خدا را که بر جدم پيامبر خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرو فرستادهشده است، نخوانده ايد؟ هرجا که باشيد مرگ شما را در مي يابد. اگرچه در دژهاي محلم و بلند باشيد؟ و خداي منزه و پاک مي فرمايد: به يقين آنان که کشته شدنشان مقدر شده بود، به سوي آرامگاه هاي خود بيرون مي آمدند، اگر من در جاي خويش بمانم، اين مردم نگون بخت چگونه آزموده مي شوند و به چه چيزي مورد آزمايش قرار مي گيرند و چه کسي در گودال کشتنگاه من در کربلا مي آرامد؟ و به تحقيق در روزي که خدا زمين را گسترانيد، کربلا را براي من برگزيد، و آن را پناهگاه شيعيان ما قرار داد تا در آنجا در دنيا و آخرت امن و آسايش يابند.

يَا لَيتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا (نساء 73)
كاش من با آنان بودم و به نواى بزرگى مى‏رسيدم.

امام رضا عليه السلام فرمود: اي پسر شبيب! اگر دوست داري در خانه هاي بهشت با پيامبر و خاندانش جاي گيري پس کشندگان حسين را لعنت کن، اي پسر شبيب! اگر دوست داري از ثواب کساني که همراه حسين عليه السلام شهيد شده اند، برخوردار باشي، هر زمان که را ياد مي کني، بگو اي کاش با آنان بودم و به پيروزي و کاميابي جاوداني راه مي يافتم.

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّواْ أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَآتُواْ الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَقَالُواْ رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتَاعُ الدَّنْيَا قَلِيلٌ وَالآخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَى وَلاَ تُظْلَمُونَ فَتِيلًا (نساء 77)
آيا نديدى كسانى را كه به آنان گفته شد [فعلا] دست [از جنگ] بداريد و نماز را برپا كنيد و زكات بدهيد و[لى] همين كه كارزار بر آنان مقرر شد بناگاه گروهى از آنان از مردم [=مشركان مكه] ترسيدند مانند ترس از خدا يا ترسى سخت‏تر و گفتند پروردگارا چرا بر ما كارزار مقرر داشتى چرا ما را تا مدتى كوتاه مهلت ندادى بگو برخوردارى [از اين] دنيا اندك و براى كسى كه تقوا پيشه كرده آخرت بهتر است و [در آنجا] به قدر نخ هسته خرمايى بر شما ستم نخواهد رفت.

امام جعفر صادق عليه السلام در تفسير آيه شريفه فرمود: “آيا نمي بيني کساني را که به آنها گفته شد اکنون دست از جهاد برداريد” يعني با حسن عليه السلام ” و نماز را به پا داريد و زکات بپردازيد، ولي هنگامي که فرمان جهاد به آنها داده شد” يعني با حسين عليه السلام. “گفتند: پروردگارا چرا جهاد را بر ما مقرر داشتي؟! چرا اين فرمان را تا زمان نزديکي به تاخير نينداختي؟! ” يعني ظهور قائم عليه السلام چرا که نصرت و پيروزي همراه اوست.

وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا (4) فَإِذَا جَاء وَعْدُ أُولاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُواْ خِلاَلَ الدِّيَارِ (اسراء 5-4)
و قطعا به سركشى بسيار بزرگى برخواهيد خاست (4) پس آنگاه كه وعده [تحقق] نخستين آن دو فرا رسد بندگانى از خود را كه سخت نيرومندند بر شما مى‏گماريم تا ميان خانه‏ها[يتان براى قتل و غارت شما] به جستجو درآيند.

امام صادق عليه السلام در اين سخن خداي عزوجل” و برتري جويي بزرگي خواهيد کرد” فرمود: يعني کشتن حسين بن علي عليه السلام. ” هنگامي که نخستين وعده فرا رسد” فرمود: هنگامي که زمان ياري حسين بن علي عليه السلام فرا رسد. ” گروهي از بندگان پيکارجوي خود را بر ضد شما بر مي انگيزيم که خانه ها را جستجو کنند” اينان گروهي هستند که خداوند پيش از قيام قائم، آنان را برمي انگيزد….

وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالحَقِّ (اسراء 33)
و نفسى را كه خداوند حرام كرده است جز به حق مكشيد.

امام صادق عليه السلام فرمود: کسي را که خداوند خونش را حرام شمرده بود، کشتند: يعني حسين عليه السلام را در ميان خانواده اش به قتل رساندند.

وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلاَ يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ (اسرا 33)
و هر كس مظلوم كشته شود به سرپرست وى قدرتى داده‏ايم پس [او] نبايد در قتل زياده‏روى كند.

بعضي از اصحاب از امام صادق عليه السلام سوال کردند، از گفته خداي عزوجل:” کسي که خون مظلومي را به ناحق بريزد، ما به ولي او حکومت و تسلط برقاتل داديم، پس در مقام انتقام آن ولي در قتل و خونريزي اسراف نکند” امام صادق عليه السلام فرمود: نازل شده در حق امام حسين عليه السلام و اگر ولي او اهل زمين را در عوض او بکشد، مسرف شمرده نمي شود و آن ولي حضرت مهدي عليه السلام است.

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا (کهف 9)
مگر پنداشتى اصحاب كهف و رقيم [=خفتگان غار لوحه‏دار] از آيات ما شگفت بوده است.

منهال گويد: به خدا سوگند، من در دمشق بودم که ديدم سرمطهر حسين عليه السلام بر فراز نيزه حمل مي شود در حاليکه پيشاپيش سر مطهر آن حضرت، شخصي که سوره کهف را مي خواند، تا به اين آيه رسيد:” آيا پنداشتي که اصحاب کهف و رقيم از نشانه هاي شگفت انگيز ما بودند؟” نگاه خدا  سر را گويا گردانيد که با زباني گويا و رسا فرمود: شگفت تر از اصحاب کهف، حکايت کشته شدن و حمل و برنيزه شدن سر من است.

كهيعص (مريم 1)
کاف ها یا عین صاد

از حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه از تأويل :” کهيعص” پرسيده شد، ايشان فرمودند: اين حروف از اخبار غيبي است که خدا بنده اش زکريا را بر آن آگاه کرده است. تا آنجا که فرمود: پس خداوند تبارک و تعالي داستان حسين عليه السلام را برايش بازگو کرد و گفت: “کهيعص” کاف، نام کربلاست، هاء، هلاکت خاندان پاک اوست، ياء، يزيد، آن ستمکار برحسين عليه السلام است، عين، عطش و صاد، صبر اوست.

لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِيًّا (مريم 7)
قبلا همنامى براى او قرار نداده‏ايم

راوي گويد: شنيدم امام صادق عليه السلام مي فرمايد: اين که خداوند فرموده است:” ما از پيش براي او همنامي قرار نداديم” مقصود، حسين بن علي عليه السلام و يحيي بن زکريا علي نبينا و آله و عليهما السلام هستند که از قبل همنامي نداشتند، و آسمان فقط بر آن دو چهل روز گريست. گفتم: گريستنش چگونه بود؟ فرمود: به سرخي طلوع و به سرخي نيز غروب مي کرد.

وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَّبِيًّا (مريم 54)
و در اين كتاب از اسماعيل ياد كن زيرا كه او درست‏وعده و فرستاده‏اى پيامبر بود.

امام صادق عليه السلام، فرمود: آن اسماعيل که خداوند عزوجل در کتابش مي گويد: ” در کتاب آسماني خود از اسماعيل ياد کن که او در وعده هايش صادق و رسول و پيامبر بزرگي بود” اسماعيل پسر ابراهيم نبود بلکه يکي از پيامبران است که خداوند او را مبعوث گردانيد به سوي قومش و او را گرفتند و پوست سر و صورتش را کندند، فرشته اي نزد او آمد و گفت: خداوند تبارک و تعالي مرا نزد تو فرستاده هر دستوري خواهي بده گفت: من به آنچه حسين عليه السلام مي شود، همدردي مي کنم.

قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ (انبياء 69)
گفتيم اى آتش براى ابراهيم سرد و بى‏آسيب باش.

امام حسين عليه السلام پيش از شهادت به يارانش فرمود: همانا رسول خدا صلي الله عليه و آله به من فرمود: پسرم! به زودي به عراق کشانده خواهي شد و آن سرزميني است که درآن پيامبران و جانشينان آنها از آنجا ديدار کرده اند، و سرزميني است که عمورا ناميده مي شود. تو در آن جا شهيد مي شوي و گروهي از يارانت نيز با تو شهيد مي گردند. آنان از فرود آمدن آهن بر پيکر خود دردي حس نمي کنند، و اين آيه را تلاوت فرمود: ” گفتيم اي آتش، بر ابراهيم سرد و سلامت باش” به همين ترتيب، جنگ بر تو و آنها سرد و سلامت خواهد شد، سپس امام حسين عليه السلام به اصحاب فرمود: پس مژده باد شما را که به خدا اگر ما کشته شويم، بر پيامبران وارد خواهيم شد.

ادامه دارد….

***

رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ (بقره،250)

پروردگارا بر [دلهاى] ما شكيبايى فرو ريز و گامهاى ما را استوار دار و ما را بر گروه كافران پيروز فرماى

***

رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا (بقره،286)

پروردگارا، اگر فراموش كرديم يا به خطا رفتيم بر ما مگير

***

رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا (بقره،286)

پروردگارا، هيچ بار گرانى بر (دوش‏) ما مگذار؛ همچنانكه بر (دوش‏) كسانى كه پيش از ما بودند نهادى

***

رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ (بقره،286)

روردگارا، و آنچه تاب آن نداريم بر ما تحميل مكن‏؛ و از ما درگذر؛ و ما را ببخشاى و بر ما رحمت آور؛ سرور ما تويى‏؛ پس ما را بر گروه كافران پيروز كن‏.

***

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ (آل عمران،8)

پروردگارا پس از آنكه ما را هدايت كردى دلهايمان را دستخوش انحراف مگردان و از جانب خود رحمتى بر ما ارزانى دار كه تو خود بخشايشگرى

***

رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاء (آل عمران،38)

پروردگارا از جانب خود فرزندى پاك و پسنديده به من عطا كن كه تو شنونده دعايى

***

رَّبِّ أَنزِلْنِي مُنزَلًا مُّبَارَكًا وَأَنتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ (مومنون،29)

پروردگارا مرا در جايى پربركت فرود آور [كه] تو نيكترين مهمان‏نوازانى

***

رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ (مومنون،97)

پروردگارا از وسوسه‏هاى شيطانها به تو پناه مى‏برم

***

وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ (مومنون،98)

پروردگارا از اينكه [آنها] به پيش من حاضر شوند به تو پناه مى‏برم

***

رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ(مومنون،109)

پروردگارا ايمان آورديم بر ما ببخشاى و به ما رحم كن [كه] تو بهترين مهربانى.

***

رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلَتْ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ (آل عمران، 53)

پروردگارا به آنچه نازل كردى گرويديم و فرستاده[ات] را پيروى كرديم پس ما را در زمره گواهان بنويس

***

ربَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ّ(آل عمران،147)

پروردگارا گناهان ما و زياده‏روى ما در كارمان را بر ما ببخش و گامهاى ما را استوار دار و ما را بر گروه كافران يارى ده

***

رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ آمِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا (آل عمران،193)

پروردگارا ما شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرا مى‏خواند كه به پروردگار خود ايمان آوريد پس ايمان آورديم

***

رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ (آل عمران،193)

پروردگارا گناهان ما را بيامرز و بديهاى ما را بزداى و ما را در زمره نيكان بميران

***

رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ (آل عمران،194)

پروردگارا و آنچه را كه به وسيله فرستادگانت به ما وعده داده‏اى به ما عطا كن و ما را روز رستاخيز رسوا مگردان زيرا تو وعده‏ات را خلاف نمى‏كنى

***

رَبِّنَا لَمَّا جَاءتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ (اعراف،126)

پروردگارا بر ما شكيبايى فرو ريز و ما را مسلمان بميران

***

رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا (اسراء،80)

پروردگارا مرا [در هر كارى] به طرز درست داخل كن و به طرز درست‏خارج ساز و از جانب خود براى من تسلطى يارى‏بخش قرار ده

***

رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاَةِ وَمِن ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاء (ابراهیم،40)

پروردگارا مرا برپادارنده نماز قرار ده و از فرزندان من نيز پروردگارا و دعاى مرا بپذير

***

رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ (ابراهیم،41)

پروردگارا روزى كه حساب برپا مى‏شود بر من و پدر و مادرم و بر مؤمنان ببخشاى

***

رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا (کهف،10)

پروردگار ما از جانب خود به ما رحمتى بخش و كار ما را براى ما به سامان رسان

***

رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَ مِن دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا (کهف،14)

پروردگار ما پروردگار آسمانها و زمين است جز او هرگز معبودى را نخواهيم خواند كه در اين صورت قطعا ناصواب گفته‏ايم

***

رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ (نمل،19)

پروردگارا در دلم افكن تا نعمتى را كه به من و پدر و مادرم ارزانى داشته‏اى سپاس بگزارم و به كار شايسته‏اى كه آن را مى‏پسندى بپردازم و مرا به رحمت‏خويش در ميان بندگان شايسته‏ات داخل كن.

***

رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ(مومنون،118)

پروردگارا ببخشاى و رحمت كن [كه] تو بهترين بخشايندگان.

***

رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِين(83)وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ(84)وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ(شعراء،85)

پروردگارا به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى(83)و براى من در [ميان] آيندگان آوازه نيكو گذار(84)و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان

***

رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (آل عمران،16)

همان كسانى كه مى‏گويند پروردگارا ما ايمان آورديم پس گناهان ما را بر ما ببخش و ما را از عذاب آتش نگاه دار

***

رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لاَّ رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللّهَ لاَ يُخْلِفُ الْمِيعَادَ(آل عمران،9)

پروردگارا به يقين تو در روزى كه هيچ ترديدى در آن نيست گردآورنده [جمله] مردمانى قطعا خداوند در وعده [خود] خلاف نمى‏كند

***

رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (آل عمران،191)

پروردگارا اينها را بيهوده نيافريده‏اى منزهى تو پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار

***

رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ (آل عمران، 192)

پروردگارا هر كه را تو در آتش درآورى يقينا رسوايش كرده‏اى و براى ستمكاران ياورانى نيست

***

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (بقره،201)

پروردگارا در اين دنيا به ما نيكى و در آخرت [نيز] نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش [دور] نگه دار

***

رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ (ممتحنه،4)

اى پروردگار ما بر تو اعتماد كرديم و به سوى تو بازگشتيم و فرجام به سوى توست

***

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ(ممتحنه،5)

پروردگارا ما را وسيله آزمايش [و آماج آزار] براى كسانى كه كفر ورزيده‏اند مگردان و بر ما ببخشاى كه تو خود تواناى سنجيده‏كارى

***

رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (تحریم،8)

پروردگارا نور ما را براى ما كامل گردان و بر ما ببخشاى كه تو بر هر چيز توانايى

***

رَبِّ احْكُم بِالْحَقِّ وَرَبُّنَا الرَّحْمَنُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ (انبیاء،112)

روردگارا [خودت] به حق داورى كن و به رغم آنچه وصف مى‏كنيد پروردگار ما همان بخشايشگر دستگير است

***

رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ (حشر،10)

پروردگارا بر ما و بر آن برادرانمان كه در ايمان آوردن بر ما پيشى گرفتند ببخشاى و در دلهايمان نسبت به كسانى كه ايمان آورده‏اند [هيچ گونه] كينه‏اى مگذار پروردگارا راستى كه تو رئوف و مهربانى

***

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (مومنون،94)

پروردگارا پس مرا در ميان قوم ستمكار قرار مده

***

رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلاَّ تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُن مِّنَ الْخَاسِرِينَ (هود،47)

پروردگارا من به تو پناه مى‏برم كه از تو چيزى بخواهم كه بدان علم ندارم و اگر مرا نيامرزى و به من رحم نكنى از زيانكاران باشم

***

رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي (قصص،16)

پروردگارا من بر خويشتن ستم كردم مرا ببخش

***

رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ (قصص،24)

پروردگارا من به هر خيرى كه سويم بفرستى سخت نيازمندم

***

رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ(اعراف،23)

پروردگارا ما بر خويشتن ستم كرديم و اگر بر ما نبخشايى و به ما رحم نكنى مسلما از زيانكاران خواهيم بود

***

رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا (نوح،28)

پروردگارا بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در سرايم درآيد و بر مردان و زنان با ايمان ببخشاى و جز بر هلاكت‏ستمگران ميفزای.

***

رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا (فرقان،74)

پروردگارا به ما از همسران و فرزندانمان آن ده كه مايه روشنى چشمان [ما] باشد و ما را پيشواى پرهيزگاران گردان

***

قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام (1)دلیل بودن (قسمت دوم)دربهای دوزخ!!دانلود قرآن کریم و مفاتیح الجنان تحت wordقرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام(2)]]> همانطور که می دانیم، قرآن کلام خداست و کاملترین و جامعترین کتابیست که در جهت سعادت و کمال بشر، توسط آخرین فرستاده اش، حضرت محمدبن عبدالله(صلی الله علیه و آله) نازل شده است. در این کتاب مقدس، به آیاتی برمی خوریم که دعاهایی از زبان اولیاء خدا و رسولان الهی و حتی توبه کاران و خطاکاران مطرح شده است که مورد استجابت قرار گرفته اند و بی شک می توان از آنها به عنوان بهترین دعاها یاد کرد. البته یقینا پیامبران و اولیاء خدا فقط به این دعا ها اکتفا نکرده بودند بلکه مدام در حال ذکر و دعا بودند اما خداوند متعال در کتاب شریفش، قرآن کریم ، بهترین دعاهای آنها که مورد استجابت نیز واقع شده اند به غیر از کمی از آنها، گرد آورده است که در این پست تعدادی از این آیات را به عنوان “نیایشهای برتر” برای شما دوستان قرار داده ام. امیدوارم مطلوب دوستان واقع شود و ما را نیز دعای خیر خود محروم ننمایند.

***

رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ (بقره،250)

پروردگارا بر [دلهاى] ما شكيبايى فرو ريز و گامهاى ما را استوار دار و ما را بر گروه كافران پيروز فرماى

***

رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا (بقره،286)

پروردگارا، اگر فراموش كرديم يا به خطا رفتيم بر ما مگير

***

رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا (بقره،286)

پروردگارا، هيچ بار گرانى بر (دوش‏) ما مگذار؛ همچنانكه بر (دوش‏) كسانى كه پيش از ما بودند نهادى

***

رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ (بقره،286)

روردگارا، و آنچه تاب آن نداريم بر ما تحميل مكن‏؛ و از ما درگذر؛ و ما را ببخشاى و بر ما رحمت آور؛ سرور ما تويى‏؛ پس ما را بر گروه كافران پيروز كن‏.

***

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ (آل عمران،8)

پروردگارا پس از آنكه ما را هدايت كردى دلهايمان را دستخوش انحراف مگردان و از جانب خود رحمتى بر ما ارزانى دار كه تو خود بخشايشگرى

***

رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاء (آل عمران،38)

پروردگارا از جانب خود فرزندى پاك و پسنديده به من عطا كن كه تو شنونده دعايى

***

رَّبِّ أَنزِلْنِي مُنزَلًا مُّبَارَكًا وَأَنتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ (مومنون،29)

پروردگارا مرا در جايى پربركت فرود آور [كه] تو نيكترين مهمان‏نوازانى

***

رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ (مومنون،97)

پروردگارا از وسوسه‏هاى شيطانها به تو پناه مى‏برم

***

وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ (مومنون،98)

پروردگارا از اينكه [آنها] به پيش من حاضر شوند به تو پناه مى‏برم

***

رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ(مومنون،109)

پروردگارا ايمان آورديم بر ما ببخشاى و به ما رحم كن [كه] تو بهترين مهربانى.

***

رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلَتْ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ (آل عمران، 53)

پروردگارا به آنچه نازل كردى گرويديم و فرستاده[ات] را پيروى كرديم پس ما را در زمره گواهان بنويس

***

ربَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ّ(آل عمران،147)

پروردگارا گناهان ما و زياده‏روى ما در كارمان را بر ما ببخش و گامهاى ما را استوار دار و ما را بر گروه كافران يارى ده

***

رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ آمِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا (آل عمران،193)

پروردگارا ما شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرا مى‏خواند كه به پروردگار خود ايمان آوريد پس ايمان آورديم

***

رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ (آل عمران،193)

پروردگارا گناهان ما را بيامرز و بديهاى ما را بزداى و ما را در زمره نيكان بميران

***

رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ (آل عمران،194)

پروردگارا و آنچه را كه به وسيله فرستادگانت به ما وعده داده‏اى به ما عطا كن و ما را روز رستاخيز رسوا مگردان زيرا تو وعده‏ات را خلاف نمى‏كنى

***

رَبِّنَا لَمَّا جَاءتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ (اعراف،126)

پروردگارا بر ما شكيبايى فرو ريز و ما را مسلمان بميران

***

رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا (اسراء،80)

پروردگارا مرا [در هر كارى] به طرز درست داخل كن و به طرز درست‏خارج ساز و از جانب خود براى من تسلطى يارى‏بخش قرار ده

***

رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاَةِ وَمِن ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاء (ابراهیم،40)

پروردگارا مرا برپادارنده نماز قرار ده و از فرزندان من نيز پروردگارا و دعاى مرا بپذير

***

رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ (ابراهیم،41)

پروردگارا روزى كه حساب برپا مى‏شود بر من و پدر و مادرم و بر مؤمنان ببخشاى

***

رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا (کهف،10)

پروردگار ما از جانب خود به ما رحمتى بخش و كار ما را براى ما به سامان رسان

***

رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَ مِن دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا (کهف،14)

پروردگار ما پروردگار آسمانها و زمين است جز او هرگز معبودى را نخواهيم خواند كه در اين صورت قطعا ناصواب گفته‏ايم

***

رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ (نمل،19)

پروردگارا در دلم افكن تا نعمتى را كه به من و پدر و مادرم ارزانى داشته‏اى سپاس بگزارم و به كار شايسته‏اى كه آن را مى‏پسندى بپردازم و مرا به رحمت‏خويش در ميان بندگان شايسته‏ات داخل كن.

***

رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ(مومنون،118)

پروردگارا ببخشاى و رحمت كن [كه] تو بهترين بخشايندگان.

***

رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِين(83)وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ(84)وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ(شعراء،85)

پروردگارا به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى(83)و براى من در [ميان] آيندگان آوازه نيكو گذار(84)و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان

***

رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (آل عمران،16)

همان كسانى كه مى‏گويند پروردگارا ما ايمان آورديم پس گناهان ما را بر ما ببخش و ما را از عذاب آتش نگاه دار

***

رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لاَّ رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللّهَ لاَ يُخْلِفُ الْمِيعَادَ(آل عمران،9)

پروردگارا به يقين تو در روزى كه هيچ ترديدى در آن نيست گردآورنده [جمله] مردمانى قطعا خداوند در وعده [خود] خلاف نمى‏كند

***

رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (آل عمران،191)

پروردگارا اينها را بيهوده نيافريده‏اى منزهى تو پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار

***

رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ (آل عمران، 192)

پروردگارا هر كه را تو در آتش درآورى يقينا رسوايش كرده‏اى و براى ستمكاران ياورانى نيست

***

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (بقره،201)

پروردگارا در اين دنيا به ما نيكى و در آخرت [نيز] نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش [دور] نگه دار

***

رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ (ممتحنه،4)

اى پروردگار ما بر تو اعتماد كرديم و به سوى تو بازگشتيم و فرجام به سوى توست

***

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ(ممتحنه،5)

پروردگارا ما را وسيله آزمايش [و آماج آزار] براى كسانى كه كفر ورزيده‏اند مگردان و بر ما ببخشاى كه تو خود تواناى سنجيده‏كارى

***

رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (تحریم،8)

پروردگارا نور ما را براى ما كامل گردان و بر ما ببخشاى كه تو بر هر چيز توانايى

***

رَبِّ احْكُم بِالْحَقِّ وَرَبُّنَا الرَّحْمَنُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ (انبیاء،112)

روردگارا [خودت] به حق داورى كن و به رغم آنچه وصف مى‏كنيد پروردگار ما همان بخشايشگر دستگير است

***

رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ (حشر،10)

پروردگارا بر ما و بر آن برادرانمان كه در ايمان آوردن بر ما پيشى گرفتند ببخشاى و در دلهايمان نسبت به كسانى كه ايمان آورده‏اند [هيچ گونه] كينه‏اى مگذار پروردگارا راستى كه تو رئوف و مهربانى

***

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (مومنون،94)

پروردگارا پس مرا در ميان قوم ستمكار قرار مده

***

رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلاَّ تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُن مِّنَ الْخَاسِرِينَ (هود،47)

پروردگارا من به تو پناه مى‏برم كه از تو چيزى بخواهم كه بدان علم ندارم و اگر مرا نيامرزى و به من رحم نكنى از زيانكاران باشم

***

رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي (قصص،16)

پروردگارا من بر خويشتن ستم كردم مرا ببخش

***

رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ (قصص،24)

پروردگارا من به هر خيرى كه سويم بفرستى سخت نيازمندم

***

رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ(اعراف،23)

پروردگارا ما بر خويشتن ستم كرديم و اگر بر ما نبخشايى و به ما رحم نكنى مسلما از زيانكاران خواهيم بود

***

رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا (نوح،28)

پروردگارا بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در سرايم درآيد و بر مردان و زنان با ايمان ببخشاى و جز بر هلاكت‏ستمگران ميفزای.

***

رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا (فرقان،74)

پروردگارا به ما از همسران و فرزندانمان آن ده كه مايه روشنى چشمان [ما] باشد و ما را پيشواى پرهيزگاران گردان

***

• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام (1)
• دليل بودن (قسمت دوم)
• دربهای دوزخ!!
• دانلود قرآن کریم و مفاتیح الجنان تحت word
• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام(2)

این مسئله ممکن است برای هریک از ما رخ دهد. شما برای خروج از این مخمصه چه می کنید؟ خب هر فرد مسلمانی که اعتقاد به خدای یگانه دارد و می داند که حلال مشکلات تنها اوست و متوسل به او می شود و از خدا یاری می جوید که او را نجات دهد. اما چگونه باید از خدا بخواهیم که ما را از آن وضع نابسامان نجات دهد؟ خب اینهم واضح است خداوند راهش را توی کتاب راهنمای بشر، قرار داده است فقط کافیست که انسان یک تاملی به آیات و نشانه های آن داشته باشد.

وَذَا النُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ﴿87﴾فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ وَكَذَلِكَ نُنجِي الْمُؤْمِنِينَ ﴿88/انبیاء﴾

و ذوالنون را [ياد كن] آنگاه كه خشمگين رفت و پنداشت كه ما هرگز بر او قدرتى نداريم تا در [دل] تاريكيها ندا درداد كه معبودى جز تو نيست منزهى تو راستى كه من از ستمكاران بود(87) پس [دعاى] او را برآورده كرديم و او را از اندوه رهانيديم و مؤمنان را [نيز] چنين نجات مى‏دهيم(88)

خداوند در این آیه اشاره به داستان حضرت یونس (ع) کرده است در آن زمانی که حضرت یونس مردم قومش را ترک کرد، و موجب ترک اولی شد و به همین علت، در شکم ماهی بزرگی گرفتار شد و در آنجا خدا را یاد کرد و خداوند نیز به همین خاطر او را نجات داد.

اسارت و گرفتاری در شکم ماهی، برای ما یه حالت سمبلیک است. سمبل اسیر نفس شدن، سمبل گرفتار آمدن در ظلمات و گناهان، اسیر کارهایی که باعث می شود به چاله و چاه بیفتیم است و برای خود راه بازگشتی نیابیم.

نکته جالب این آیات در آیه 88 انبیاست که خود خداوند بعد از اینکه فرمودند حضرت یونس را نجات دادیم، فرموده اند: و کذلک ننجی المومنین. و مومنان را اینچنین نجات می دهیم. سوالی پیش می آید که چگونه؟ مگر یونس چه کرد که خداوند غمش را برطرف نموده و او را نجات داد؟ راهش در آیه قبلی یعنی 87 به آن اشاره شده. حضرت یونس ابتدا خداوند را با صفاتش یاد کرده است( خدایی جز تو نیست و منزهی تو) و سپس به خطا و گناه خود اعتراف کرده است(من از ستمکاران بودم).

و ما هم اگه در ظلمات و تاریکیهای گناه گرفتار آمده ایم باید اینگونه عمل کنیم، خداوند را با صفاتش یاد کنیم و او را از ته دل بخوانیم و تنها موردی به چاپلوسی سفارش شده همین جاست یعنی در پیشگاه خدا تا آنجائیکه می توانید چاپلوسی کنید و بعد از چاپلوسی، به گناهان و خطاهای خود اقرار نمایید.

از آنجائیکه قرآن و اهل بیت(ع) در کنار یکدیگر و مکمل هم هستند و یکی بدون دیگری معنایی ندارد، در روایات نیز داریم که برای دعا کردن قبل و بعد از دعا و به پیشگاه خدا رفتن، ذکر صلوات، دعا را به استجابت نزدیکتر می کند.

التماس دعا.

چندی پیش به سایتها و وبلاگهایی روبرو شدم که مربوط به احزاب یا مذاهب مختلف بود که به نوعی مطالبی را در سایت خود گنجانده بودند و به خواننده تحمیل می کردند و سعی براین داشتند که دیگر احزاب یا مذاهب را باطل جلوه دهند و بدجوری به افکار و اعتقادات آنها حمله ور شده بودند. خب هیچ شخصی بدون خطا نیست بلکه بشر جایز الخطاست اما آنها چنان خطاهای طرف مقابل را مورد حمله قرار داده بودند و انگار خودشان و افکارشان بدون اشکال هستند بطوریکه فردی که مطالب آن سایت را مطالعه می کند طبیعتا ذهن و افکارش با آن مطالب همسو می شود و بدون اینکه به حق یا ناحق بودن آن مسئله توجه کند تحت تاثیر قرار می گیرد و ممکن است به طرف مقابل نیز بدگویی نماید.

به عنوان مثال یه وبلاگی را مشاهده کردم که جناحی یا حزبی را مورد انتقاد قرار داده بود و وقتی دقت کردم دیدم صاحب آن وبلاگ از احزاب مخالف است.(البته این نکته را یادآور شوم که من در اینجا نمی خواهم بحث سیاسی راه بیندازم و نمی خواهم بگویم حق با چه کسیست؟ بلکه از نحوه وجود این نوع انتقادات مطالبم را ارائه می کنم.) ایشان چنان طرف را مورد نقد و انتقاد قرار داده بود که خواننده ای هم که طرفدار آن حزب یا طرف مقابل باشد از آن شخص متنفر می شد.

و یا مثلا یه وبلاگ دیگری نیز در مورد طرفداری از تروریست، مطالبی را در مورد اعدام یکی از اعضایشان ارائه کرده بود و چنان به نقاط مثبت آن شخص و اینکه چه خدماتی را ارائه کرده است پرداخته بود بطوریکه خواننده برایش دلسوزی و از این اقدام مسئولین انتقاد نموده بود.

چرا اینگونه؟چرا جاده یکطرفه است؟ چرا یک جانبه به مسئله پرداخته شده؟ اگر حق با آنهاست چرا نیامده اند با طرف مقابل مناظره ای داشته باشند و این جاده را دوطرفه نمایند تا خواننده مطالب هر دو را بخواند و خود به حق بودن آن حکم کند. مطلبم اینجاست که اگر حق با شماست پس نباید در مناظره کم بیاورید چون دلایل محکمی برای حقانیت خود خواهید داشت. متاسفانه یه جاده یکطرفه و باز را در پیش خود دیده اند و چنان می گازند و از اینکه توانسته اند چند نفر را با خود همراه نمایند خوشحالند.

ما خوانندگان باید در این مواقع چگونه عمل نماییم؟ خب اکثر دوستان می توانند در مورد حق یا ناحق بودن، درست و نادرست بودن آن قضاوت نمایند اما همه که اینگونه نیستند!

رسول گرامی اسلام (ص) به این مطلب اشاره داشتند که در مقابل فتنه ها و نجات از آنها به قرآن متوسل شویم و از آن کمک بخواهیم. خداوند در قرآن کریم در مواجه با اینگونه رفتارها چه راهکاری را ارائه داده اند؟ در قرآن کریم می خوانیم:

” …فبشر عباد، الذین یستمعون القول فیتبعون احسنه اولئک الذین هداهم الله و اولئک هم اولوالالباب.(زمر/17 و 18 ) به بندگان بشارت آر ..آن بندگانی که چون سخن بشنوند نیکوتر عمل کنند آنان هستند که خدا آنها را هدایت فرموده و هم آنان به حقیقت خردمندان عالمند”

در آیه خداوند به کسانی بشارت می دهد که وقتی سخنی یا مطلبی را می خوانند زود قضاوت نمی کنند بلکه تمام سخنان و گفته های موافق و مخالف را می شنوند و عاقلانه می اندیشند. این افراد که اینگونه عمل می نمایند بر طبق آیه صریح قرآن، هم هدایت شده اند و هم خداوند به حقانیت عاقل و خرمند بودن آنها اشاره کرده است.

ان شاء الله خداوند ما را نیز جزء هدایت شدگان قرار دهد آمین.

دربهای دوزخ!!دانلود قرآن کریم و مفاتیح الجنان تحت wordقرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام(2)به دنبال خدا نگرد، خدا همه جا هست!شانس خود را افزایش دهید!]]> [/caption]

در این دنیای مجازی، هرکسی می تواند یه گوشه ای برای خود اختیار کند و دیدگاهها، نظرات، برنامه، مقاله یا پژوهشهای خود را ارائه نماید و به نوعی خودنمایی کند. من هم گاهی اوقات به اون گوشه موشه ها سرکی می زنم و مطالبی را مطالعه می کنم که این مطالب ممکن است برایم مفید و یا بلااستفاده باشه. هرصاحب گوشه ای هم داره بر طبق آزادی بیان مطالبی را برای عرض اندام خود ارائه می کنه. اما نکته اینجاست که تا چه حد این آزادی وجود داره؟

چندی پیش به سایتها و وبلاگهایی روبرو شدم که مربوط به احزاب یا مذاهب مختلف بود که به نوعی مطالبی را در سایت خود گنجانده بودند و به خواننده تحمیل می کردند و سعی براین داشتند که دیگر احزاب یا مذاهب را باطل جلوه دهند و بدجوری به افکار و اعتقادات آنها حمله ور شده بودند. خب هیچ شخصی بدون خطا نیست بلکه بشر جایز الخطاست اما آنها چنان خطاهای طرف مقابل را مورد حمله قرار داده بودند و انگار خودشان و افکارشان بدون اشکال هستند بطوریکه فردی که مطالب آن سایت را مطالعه می کند طبیعتا ذهن و افکارش با آن مطالب همسو می شود و بدون اینکه به حق یا ناحق بودن آن مسئله توجه کند تحت تاثیر قرار می گیرد و ممکن است به طرف مقابل نیز بدگویی نماید.

به عنوان مثال یه وبلاگی را مشاهده کردم که جناحی یا حزبی را مورد انتقاد قرار داده بود و وقتی دقت کردم دیدم صاحب آن وبلاگ از احزاب مخالف است.(البته این نکته را یادآور شوم که من در اینجا نمی خواهم بحث سیاسی راه بیندازم و نمی خواهم بگویم حق با چه کسیست؟ بلکه از نحوه وجود این نوع انتقادات مطالبم را ارائه می کنم.) ایشان چنان طرف را مورد نقد و انتقاد قرار داده بود که خواننده ای هم که طرفدار آن حزب یا طرف مقابل باشد از آن شخص متنفر می شد.

و یا مثلا یه وبلاگ دیگری نیز در مورد طرفداری از تروریست، مطالبی را در مورد اعدام یکی از اعضایشان ارائه کرده بود و چنان به نقاط مثبت آن شخص و اینکه چه خدماتی را ارائه کرده است پرداخته بود بطوریکه خواننده برایش دلسوزی و از این اقدام مسئولین انتقاد نموده بود.

چرا اینگونه؟چرا جاده یکطرفه است؟ چرا یک جانبه به مسئله پرداخته شده؟ اگر حق با آنهاست چرا نیامده اند با طرف مقابل مناظره ای داشته باشند و این جاده را دوطرفه نمایند تا خواننده مطالب هر دو را بخواند و خود به حق بودن آن حکم کند. مطلبم اینجاست که اگر حق با شماست پس نباید در مناظره کم بیاورید چون دلایل محکمی برای حقانیت خود خواهید داشت. متاسفانه یه جاده یکطرفه و باز را در پیش خود دیده اند و چنان می گازند و از اینکه توانسته اند چند نفر را با خود همراه نمایند خوشحالند.

ما خوانندگان باید در این مواقع چگونه عمل نماییم؟ خب اکثر دوستان می توانند در مورد حق یا ناحق بودن، درست و نادرست بودن آن قضاوت نمایند اما همه که اینگونه نیستند!

رسول گرامی اسلام (ص) به این مطلب اشاره داشتند که در مقابل فتنه ها و نجات از آنها به قرآن متوسل شویم و از آن کمک بخواهیم. خداوند در قرآن کریم در مواجه با اینگونه رفتارها چه راهکاری را ارائه داده اند؟ در قرآن کریم می خوانیم:

” …فبشر عباد، الذین یستمعون القول فیتبعون احسنه اولئک الذین هداهم الله و اولئک هم اولوالالباب.(زمر/17 و 18 ) به بندگان بشارت آر ..آن بندگانی که چون سخن بشنوند نیکوتر عمل کنند آنان هستند که خدا آنها را هدایت فرموده و هم آنان به حقیقت خردمندان عالمند”

در آیه خداوند به کسانی بشارت می دهد که وقتی سخنی یا مطلبی را می خوانند زود قضاوت نمی کنند بلکه تمام سخنان و گفته های موافق و مخالف را می شنوند و عاقلانه می اندیشند. این افراد که اینگونه عمل می نمایند بر طبق آیه صریح قرآن، هم هدایت شده اند و هم خداوند به حقانیت عاقل و خرمند بودن آنها اشاره کرده است.

ان شاء الله خداوند ما را نیز جزء هدایت شدگان قرار دهد آمین.

• دربهای دوزخ!!
• دانلود قرآن کریم و مفاتیح الجنان تحت word
• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام(2)
• به دنبال خدا نگرد، خدا همه جا هست!
• شانس خود را افزایش دهید!

با خود فكر مي كردم كه آن دليل چي مي تونه باشه كه افكارم بدجوري توي سوالات متعدد مانده بود از جمله اينكه سرنوشت اين دنيا با وجود اين همه شرارتها، ظلم و ستمها، بي عدالتيها و… چي خواهد شد؟ آيا خداوند، اين جهان ، اين زمين و با اون مخلوقات عظيم و بعضا ناشناخته را  كه حساب شده آفريده  را خلق كرده تا با معصيت و نافرماني بشر مواجه شود و آنهم در سيطره و قدرت بي دينان و لااقل غير از ديني كه خود خداوند براي بشر برگزيد؟

توي اينگونه افكار غرق بودم كه خداوند نشانه اي برايم فرستاد و آنهم اين آيه بود: ” و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثين (قصص/5) ما مي خواستيم بر مستضعفان زمين منت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان روي زمين قرار دهيم”. ديدم هنوز مستضعفان بر جهان حاكم نشده اند و جهان نيز پر از ظلم و ستم بر مستضعفان است . به خود گفتم پس كي اين مستضعفان بر حاكمان ستمگر غلبه مي كنند و جهان را تحت حكومت خداوندي در مي آورند؟ اين مستضعفان با چه قدرت و تكيه گاهي مي خواهند بر اين دنياي پر از ظلم و جور و بي عدالتي حاكم شوند؟ لازمه اين كار وجود يك نيرو و قدرت يداللهيست، اين قدرت چيست و كي خواهد آمد؟ حديثي به ياد آوردم كه اينگونه بود وقتي زمين پر از ظلم و جور مي شود خداوند آخرين ذخيره و حجت خودش را جهت احياء دينش خواهد فرستاد و بساط ظلم و جور را از اين دنيا جمع خواهد كرد و حديث ديگري از مولا علي(ع) شنيده بودم كه ايشان فرموده اند: ” بدانيد كه هيچگاه كره زمين از نماينده پروردگار خالي نمي شود ولي خداوند بزودي نماينده اش را از ديد آنان مخفي خواهد نمود و آنان از ديدار او محروم خواهند شد چرا كه به خود ظلم و ستم نموده و از مرزهاي مورد احترام تجاوز مي نمايند. اگر يك ساعت از كره زمين بدون حجت خدا باشد همه جا نابود شده و مردم در زمين فرو خواهند رفت.” عجب! پس آن دليلي كه دليل حيات و زندگي ماست و باعث نزول رحمانيت خداوند بر اين بشر سرپا گناست همان حجت الله است. همان حجت و امامي كه از نظرها غايب است و منتظر فرمان الهي جهت ظهور و برپايي عدالت است. يعني همان امام زمان(عج)!! خدايا مرا ببخش!!

سوال اينجاست با توجه به اينكه دنيا پر از ظلم و جور و اينهمه بي عدالتيست پس  چرا هنوز ظهور نكرده اند؟ پاسخ اين سوال را خود حضرت به شيخ مفيد داده اند آنجائيكه فرموده اند: ” اگر شيعيان ما كه خداوند آنها را به اطاعت خود موفق بدارد در وفا نمودن به پيماني كه با ما دارند يكپارچه مي شدند هرگز ميمنت ديدار ما از آنان به تاخير نمي افتاد و با عجله و سرعت به سعادت مشاهده ما موفق مي شدند.” خداوند نيز در كتاب شريفش، يعني قرآن كريم مي فرمايند:” ان الله لايغير ما بقوم حتي يغيرو ما بانفسهم (رعد/11) خداوند وضعيت هيچ قومي را ( تا آنان خواستار تغيير وضعيت خود نشوند) تغيير نمي دهد” آنان بايد اشكال كار خود را برطرف نمايند تا خداوند هم وضعيت آنان را تغيير دهد. يعني چي؟ يعني اينكه ما خودمان نخواسته ايم كه وضعيت جهان از اين وضع پرآشوب خلاص شود. اگر هم خواستيم فقط در شعار بوده نه در عمل؛ و اينها يكطرف، و تبليغات منفي و ضد ديني خودخواهان  و مستكبرين جهان از طرف ديگر (كه باعث شده بعضي از ماها چشم و گوش بسته به حرفهاي آنها دل بسپاريم و گفتار آنها را تكرا كنيم، ) و ما نيز چنان در زندگيهاي روزمره و مشكلات و گرفتاريها غرق شده ايم و به اين مسئله پي نبرده ايم كه گره كور اين جهان تنها به دست تواناي امام زمان(عج) حل مي شوند.

حالا اين سوال پيش مي آيد كه پس تكليف ما چيست؟ ما بايد چه بكنيم؟ خداوند جوابمان را داده فرموده اند:” فانتظروا اني معكم من المنتظرين(اعراف/71) شما منتظر باشيد من هم با شما منتظر هستم.” يعني همان انتظار؛ بايد منتظر بود. آيا انتظار به تنهايي كافيست؟ خود حضرت بقيه الله(عج) فرموده اند:” واكثروا الدعا بتعجيل الفرج فان ذلك فرجكم. براي هرچه سريعتر فرارسيدن فرج ما بسيار دعا كنيد كه اين فرج خود شماست.” خداوند نيز مي فرمايند:” قل انما اعظم بواحدة ان تقوموا لله مثني و فرادي(سبأ/46) بگو: من تنها يك موعظه به شما مي كنم و آنهم اينكه: براي اجراي برنامه هاي خدا همه با هم يا تك تك افراد بپاخيزيد. “ يعني خداوند مي فرمايند ما برنامه سعادت بشريت را تنظيم كرده ايم و با حكومت و ظهور نماينده خود و جانشين پيغمبران، حجه ابن الحسن العسكري(عج) آنرا به اجرا خواهيم گذاشت پس شما (بندگان)چه به طور انفرادي و چه يكپارچه و همه با هم بپا خيزيد و خواستار اين برنامه شويد.

لذا دوستان عزيز اين تنها راه حل مشكلات دنيوي و اخروي بشر و تنها راه رسيدن بشر به كمال و سعادت است بياييد دست به دست هم داده با يكديگر دعا كنيم و زمينه فرج ظهورش را از خداوند متعال بخواهيم و دنيا را از اين گرفتاريها نجات دهيم.

اللهم عجل لوليك الفرج