در مورد این موضوع، قبلا مطالبی عرض شد که می توانید قسمت اول این بخش را از اینجا مطالعه کنید. در اینجا نیز به خلاصه ای از مقدمه اش اشاره خواهم کرد و ادامه این بحث را دنبال خواهیم کرد.

همانطوریکه همه مامی دانیم علم غیب از آن خداوند است مگر ممکن است که خداوندی که این دنیا و تمام پیچیدگیهایش را خلق کرده است از حوادث و وقایع آن تا آخر عمر این دنیا بی اطلاع باشد. واقعه عاشورا و حادثه و مصائب عظمایش که از سرنوشت سازترین وقایع تاریخ بشریست نیز از این امر استثنا نیست. همانطوریکه به پیامبر رحمتش بارها این حادثه را گوشزد می کرد، اما بنا به دلایلی مستقیم درکلام کریمش اشاره ای نکرده است. هرچند که آیاتی وجود دارد که اشاره به این مطلب دارد که قسمتی از آن آیات در پست قبلی آورده شد و هم اکنون ادامه آن آیات خواهد آمد.

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ﴿حج/۳۹﴾

به كسانى كه جنگ بر آنان تحميل شده رخصت [جهاد] داده شده است چرا كه مورد ظلم قرار گرفته‏اند و البته خدا بر پيروزى آنان سخت تواناست

امام باقر علیه السلام درباره آیه شریفه ” به کسانی که جنگ برآنان تحمیل گردید، اجازه جهاد داده شد زیرا که آنان مورد ستم واقع شدند و هر آینه خداوند بر یاریشان تواناست” فرمود: منظور علی،حسن و حسین علیهم السلام هستند.

الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ(حج/40)

همان كسانى كه بناحق از خانه‏هايشان بيرون رانده شدند [آنها گناهى نداشتند] جز اينكه مى‏گفتند پروردگار ما خداست

امام صادق علیه السلام درباره آیه فوق فرمود: این آیه درباره علی و جعفر و حمزه نازل شد و در حسین بن علی علیه السلام تحقق یافت، برهمگی آن گرانمایگان درود و سلام باد.

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا ﴿احزاب/۲۳﴾از ميان مؤمنان مردانى‏اند كه به آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا كردند برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در [همين] انتظارند و [هرگز عقيده خود را] تبديل نكردند

در روز عاشورا یاران امام حسین علیه السلام یکی بعد از دیگری نزد امام می آمدند و می گفتند: سلام بر تو ای فرزند پیامبر خدا وحسین علیه السلام به ایشان پاسخ می فرمود: سلام بر تو، ماپس از تو منتظر شهادت خواهیم بود، سپس این آیه را تلاوت می فرمود:” پس برخی پیمان خود را به آخر بردند تا به راه خدا شهید شدند، و برخی دیگر در انتظارند” تا اینکه همگی آنان که درود و رحمت خدا برآنان باد، شهید شدند و با حسین علیه السلام جز خانواده اش کسی باقی نماند.

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ ﴿۸۸﴾فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ ﴿صافات/88-۸۹﴾پس نظرى به ستارگان افكند (۸۸)و گفت من كسالت دارم

امام صادق علیه السلام، درباره کلام خدای عزوجل: پس ابراهیم نگاهی به ستارگان افکند و گفت: من بیمارم، فرمود: او برمصایبی که بر حسین علیه السلام فرود می آید، اندیشید و گفت: و من از آنچه برحسین علیه السلام فرود می آید، بیمار گشته ام.

وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ﴿صافات/۱۰۷﴾و او را در ازاى قربانى بزرگى باز رهانيديم

امام رضا علیه السلام فرمود: چون خدای عزوجل ابراهیم را امر کرد که به جای فرزندش اسماعیل علیه السلام، گوسفندی را که خدا برایش فرو فرستاده بود، قربانی کند، ابراهیم علیه السلام درخواست کرد که فرزندش اسماعیل علیه السلام را با دستش ذبح کند و اگر به کشتن گوسفند امر نمی شد، همین کار رو می کرد تا آن داغی را که بر قلب پدری که عزیزترین فرزندانش را با دست خود قربانی کرده، وارد شده است به دل او هم وارد شود، و به این ترتیب سزاوار بلندترین درجات اهل ثواب بر بلاها گردد، پس خدای عزوجل به او وحی کرد: ای ابراهیم، چه کسی از آفریدگانم را بیشتر دوست داری؟ گفت: پروردگارا تو کسی را نیافریدی که از دوستت محمد صلی الله علیه و آله محبوبتر باشد، خدا به او وحی کرد: آیا او را بیشتر دوست داری یا نفس خود را ؟ گفت: بلکه من او را بیشتر از خود دوست دارم، فرمود: فرزندش نزد تو محبوبتر است یا فرزند خودت؟ گفت: بلکه فرزند او، فرمود: کشته شدن فرزند او به ستم و ظلم به دست دشمنانش دل تو را بیشتر به درد می آورد یا کشته شدن فرزندت به دست خودت در راه اطاعت از من؟ فرمود: پروردگارا بلکه کشته شدن او به دست دشمنانش قلب مرا بیشتر به درد می آورد، فرمود: ای ابراهیم، پس همانا گروهی که گمان می کنند که از امت محمد صلی الله علیه و آله هستند، به زودی بعد از او دست به خون فرزندش آغشته می کنند و او را به ظلم و ستم همچون گوسفندی ذبح می کنند و بدین واسطه مستوجب خشم من خواهند شد، پس ابراهیم به سبب آن بی تاب شد و دلش به درد آمد و گریست. خدای عزوجل به او وحی فرمود: ای ابراهیم به تحقیق، فدیه بی تابی بر فرزندت اسماعیل، یعنی اگر او را ذبح می کردی، به اندوهگینی ات بر حسین و کشته شدنش برابر گشت، و برای تو بلندترین درجات اهل ثواب برمصیبتها خواهد بود، و آن سخن خدای عزوجل است که فرمود: ما قربانی بزرگی را فدای او ساختیم.

إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ ﴿غافر/۵۱﴾در حقيقت ما فرستادگان خود و كسانى را كه گرويده‏اند در زندگى دنيا و روزى كه گواهان برپاى مى‏ايستند قطعا يارى مى‏كنيم

امام باقر علیه السلام وقتی این آیه را تلاوت کرد، فرمود: مقصود حسین بن علی علیه السلام است که کشته شد و هنوز کسی به یاری و خونخواهی او برنخاسته است، سپس فرمود: به خدا سوگند، همه قاتلان امام حسین علیه السلام کشته شدند، اما تاکنون کسی به خونخواهی سیدالشهداء علیه السلام برنخاسته است.

براساس روایات متعدد، خونخواه سیدالشهداء علیه السلام حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف است.

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاء وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِينَ ﴿دخان/۲۹﴾و آسمان و زمين بر آنان زارى نكردند و مهلت نيافتند

امیرالمومنین علیه السلام در مسجد النبی مشغول تلاوت این آیه بود که در آن هنگام امام حسین علیه السلام از یکی از درهای مسجد پیامبر وارد شد، امیرالمومنین علیه السلام با توجه به او فرمود: اما این کسی است که به زودی کشته می شود و آسمان و زمین بر او می گریند.

وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا(احقاف/15)و انسان را [نسبت] به پدر و مادرش به احسان سفارش كرديم مادرش با تحمل رنج به او باردار شد و با تحمل رنج او را به دنيا آورد و باربرداشتن و از شيرگرفتن او سى ماه است

امام صادق علیه السلام فرمود: چون فاطمه سلام الله علیها به امام حسین علیه السلام باردار شد، جبرئیل نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و گفت: به زودی پسری از فاطمه سلام الله علیها متولد می شود که امتت بعد از تو او را می کشند. از این رو، هنگامی که فاطمه سلام الله علیها به حسین علیه السلام باردار شد، از بارداریش ناخشنود بود، و زمان تولد به دنیا آمدن پسرش را خوش نمی داشت، سپس امام صادق علیه السلام فرمود: در دنیا مادری دیده نشده که پسری از او متولد شود و از این پدیده ناخشنود باشد، اما علت این ناخشنودی فاطمه سلام الله علیها آگاهی او به کشته شدن فرزندش در آینده ای نزدیک بود و فرمود: این آیه در همین مورد نازل شده است.

وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ ﴿۸﴾بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ ﴿تکویر/8-۹﴾پرسند چو زان دخترك زنده به‏گور (۸)به كدامين گناه كشته شده است

امام صادق علیه السلام در مورد این آیه فرمود: این آیه درباره امام حسین علیه السلام نازل شده است.

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿۲۷﴾ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿فجر/۲۸﴾اى نفس مطمئنه (۲۷)خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد

امام صادق علیه السلام فرمود: سوره فجر را در نمازهای واجب و مستجب خود بخوانید که آن، سوره حسین بن علی علیه السلام است و به آن تمایل ورزید، تا خدا شما را موردرحمت خود قرار دهد. ابواسامه که در مجلس حاضر بود، گفت: چگونه می شود که این سوره اختصاص به حسین علیه السلام یافته است؟ فرمود: آیا سخن خدا را نشنیده ای:” ای روح آرام یافته”… منظور از نفس مطمئنه و روح آرام یافته، حسین بن علی علیه السلام است که روح آرام یافته ای دارد که هم او از خدا و هم خدا از او خشنود است و یاران او از خاندان محمد صلی الله علیه و آله خشنودان از خدا در روز قیامت هستند و او هم از ایشان راضی است و این سوره درباره حسین بن علی علیه السلام است و اختصاص به شیعه او شیعه آل محمد صلی الله علیه و آله دارد که پیوسته به خواندن سوره فجر بپردازد با حسین بن علی علیه السلام در بهشت هم درجه او خواهد بود، همانا خدا صاحبت شوکت و حکمت است.

• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام (1)
• جایگاه خود را در کربلا ببینید!
• به دنبال خدا نگرد، خدا همه جا هست!
• محرم آمد و ماهم عزا شد…
• عزت را ببين!!

فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ (بقره آيه 37)
سپس آدم از پروردگارش كلماتى را دريافت نمود.

در تفسير اين آيه شريف که آدم از پروردگارش کلماتي را دريافت کرد. روايت شده است که آدم ساق عرش و نام هاي پيامبر و ائمه عليهم السلام را ديد، پس جبرئيل به او تلقين کرد و او گفت : اي ستوده به حق محمد، اين بلند مرتبه به حق علي، اي آفريننده به حق فاطمه، اين نيکوکار به حق حسن و  حسين، و تمام نيکوئيها از توست، پس چون امام حسين عليه السلام را ياد کرد، اشکهايش جاري و قلبش شکست و گفت: اي برادرم جبرئيل چه مي شود که باياد پنجمين فرد، قلبم مي شکند و اشکم جاري مي شود؟ جبرئيل گفت: اين فرزند تو به مصيبتي دچار مي شود که تمام مصيبتها در مقابل آن کوچک است. آدم پرسيد: برادرم آن مصيبت چيست؟ گفت: تشنه و دور از وطن و تنها کشته مي شود و او را يار و ياوري نيست، اي آدم، کاش او را مي ديدي که مي گويد: آه از تشنگي! آه از کمي يار و ياور! تا آن که عطش بين او و آسمان چون دود جدائي مي اندازد، در آن هنگام  هيچ کس پاسخي به وي نمي دهد، جز اين که شمشير بر او مي کشند و مي خواهند شرنگ مرگ به کام او ريزند، بعد از آن همچون گوسنفنديکه از قفا سربريده شود، سر از پيکرش جدا مي کنند و دشمنانش به چپاول زاد وراحله او مي پردازند، و سرانجام سر او و يارانش را در شهرها ميگردانند در  حاليکه بانوان را نيز باخود به اسارت دارند، اين چنين در علم خداي يگانه منان گذشته است پس آدم و جبرئيل همچون مادرفرزندمرده بر اين مصيبت بزرگ گريستند.

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لاَ تَسْفِكُونَ دِمَاءكُمْ (بقره آيه 84)
و چون از شما پيمان محكم گرفتيم كه خون همديگر را مريزيد

رسول خدا صلي الله عليه و آله وسلم فرمود: شأن نزول آيه: و آن هنگام که پيمان از شما گرفتيم که خون هايتان را نريزيد” درباره يهود است آنان که پيمان خدا را شکستند و پيامبران الهي را تکذيب کردند و اولياي خدا را کشتند، سپس فرمود : آيا شما را آگاه نسازم از کساني که همانند ايشان از يهوديان اين امت هستند؟ گفتند بلي يا رسول خدا! فرمود: آنان گروهي از امت من هستند که گمان مي برند بر آيين من اند، و حال آنکه فرزندان گرانمايه و نسل پاک مرا مي کشند و شريعت و سنت مرا دگرگون مي کنند و دست به خون دو فرزندم حسن و حسين مي آلايند، چنان که يهوديان گذشته زکريا و يحيي عليهماالسلام را کشتند.

وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ (بقره 124)
و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود و وى آن همه را به انجام رسانيد

رواي گويد: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: اين که خداي بزرگ و بلند مرتبه فرموده: و آن هنگام که ابراهيم را پروردگارش به کلماتي آزمود، پس آنها را به پايان رسانيد” مقصود از اين  کلمات چيست؟ فرمود: آنها کلماتي بودند که آدم از پروردگارش فرا گرفت و به سبب آنها توبه او را پذيرفت و آن کلمات اين بود که گفت: پروردگارا به حق محمد و علي و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام از تو مي خواهم که توبه مرا بپذيري پس خدا هم توبه او را پذيرفت که او توبه پذير و مهربان است. به امام صادق عليهم السلام عرض کردم: اي فرزند رسول خدا! معناي به پايان بردن آن کلمات در کلام خداي عزوجل چيست؟ فرمود: يعني آن کلمات را به قائم عليه السلام به پايان رسانيد، و از آنان دوازده امام اند که نه نفرشان از نسل حسين عليه السلام هستند.

إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ (آل عمران 33)
به يقين خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر مردم جهان برترى داده است

در روز عاشورا شخصي از لشکريان عمربن سعد به نام محمدبن اشعث پسر قيس کندي به امام حسين عليه السلام عرض کرد: اي حسين، پسر فاطمه! کدام منزلت و برتري از پيامبر خدا صلي الله عليه السلام در شماست که در ديگري وجودندارد؟ امام حسين عليه السلام اين آيه را تلاوت فرمود: همانا خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برگزيد.
پس امام حسين عليه السلام فرمود: به خدا قسم، پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله سلم از خاندان ابراهيم عليه السلام است و عترت هدايتگر عليهم السلام از خاندان پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم هستند.

قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ (آل عمران 154)
بگو اگر شما در خانه‏هاى خود هم بوديد كسانى كه كشته شدن بر آنان نوشته شده قطعا [با پاى خود] به سوى قتلگاههاى خويش مى‏رفتند.

امام حسين عليه السلام در روز عاشورا فرمود: آيا کتاب خدا را که بر جدم پيامبر خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرو فرستادهشده است، نخوانده ايد؟ هرجا که باشيد مرگ شما را در مي يابد. اگرچه در دژهاي محلم و بلند باشيد؟ و خداي منزه و پاک مي فرمايد: به يقين آنان که کشته شدنشان مقدر شده بود، به سوي آرامگاه هاي خود بيرون مي آمدند، اگر من در جاي خويش بمانم، اين مردم نگون بخت چگونه آزموده مي شوند و به چه چيزي مورد آزمايش قرار مي گيرند و چه کسي در گودال کشتنگاه من در کربلا مي آرامد؟ و به تحقيق در روزي که خدا زمين را گسترانيد، کربلا را براي من برگزيد، و آن را پناهگاه شيعيان ما قرار داد تا در آنجا در دنيا و آخرت امن و آسايش يابند.

يَا لَيتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا (نساء 73)
كاش من با آنان بودم و به نواى بزرگى مى‏رسيدم.

امام رضا عليه السلام فرمود: اي پسر شبيب! اگر دوست داري در خانه هاي بهشت با پيامبر و خاندانش جاي گيري پس کشندگان حسين را لعنت کن، اي پسر شبيب! اگر دوست داري از ثواب کساني که همراه حسين عليه السلام شهيد شده اند، برخوردار باشي، هر زمان که را ياد مي کني، بگو اي کاش با آنان بودم و به پيروزي و کاميابي جاوداني راه مي يافتم.

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّواْ أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَآتُواْ الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَقَالُواْ رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتَاعُ الدَّنْيَا قَلِيلٌ وَالآخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَى وَلاَ تُظْلَمُونَ فَتِيلًا (نساء 77)
آيا نديدى كسانى را كه به آنان گفته شد [فعلا] دست [از جنگ] بداريد و نماز را برپا كنيد و زكات بدهيد و[لى] همين كه كارزار بر آنان مقرر شد بناگاه گروهى از آنان از مردم [=مشركان مكه] ترسيدند مانند ترس از خدا يا ترسى سخت‏تر و گفتند پروردگارا چرا بر ما كارزار مقرر داشتى چرا ما را تا مدتى كوتاه مهلت ندادى بگو برخوردارى [از اين] دنيا اندك و براى كسى كه تقوا پيشه كرده آخرت بهتر است و [در آنجا] به قدر نخ هسته خرمايى بر شما ستم نخواهد رفت.

امام جعفر صادق عليه السلام در تفسير آيه شريفه فرمود: “آيا نمي بيني کساني را که به آنها گفته شد اکنون دست از جهاد برداريد” يعني با حسن عليه السلام ” و نماز را به پا داريد و زکات بپردازيد، ولي هنگامي که فرمان جهاد به آنها داده شد” يعني با حسين عليه السلام. “گفتند: پروردگارا چرا جهاد را بر ما مقرر داشتي؟! چرا اين فرمان را تا زمان نزديکي به تاخير نينداختي؟! ” يعني ظهور قائم عليه السلام چرا که نصرت و پيروزي همراه اوست.

وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا (4) فَإِذَا جَاء وَعْدُ أُولاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُواْ خِلاَلَ الدِّيَارِ (اسراء 5-4)
و قطعا به سركشى بسيار بزرگى برخواهيد خاست (4) پس آنگاه كه وعده [تحقق] نخستين آن دو فرا رسد بندگانى از خود را كه سخت نيرومندند بر شما مى‏گماريم تا ميان خانه‏ها[يتان براى قتل و غارت شما] به جستجو درآيند.

امام صادق عليه السلام در اين سخن خداي عزوجل” و برتري جويي بزرگي خواهيد کرد” فرمود: يعني کشتن حسين بن علي عليه السلام. ” هنگامي که نخستين وعده فرا رسد” فرمود: هنگامي که زمان ياري حسين بن علي عليه السلام فرا رسد. ” گروهي از بندگان پيکارجوي خود را بر ضد شما بر مي انگيزيم که خانه ها را جستجو کنند” اينان گروهي هستند که خداوند پيش از قيام قائم، آنان را برمي انگيزد….

وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالحَقِّ (اسراء 33)
و نفسى را كه خداوند حرام كرده است جز به حق مكشيد.

امام صادق عليه السلام فرمود: کسي را که خداوند خونش را حرام شمرده بود، کشتند: يعني حسين عليه السلام را در ميان خانواده اش به قتل رساندند.

وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلاَ يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ (اسرا 33)
و هر كس مظلوم كشته شود به سرپرست وى قدرتى داده‏ايم پس [او] نبايد در قتل زياده‏روى كند.

بعضي از اصحاب از امام صادق عليه السلام سوال کردند، از گفته خداي عزوجل:” کسي که خون مظلومي را به ناحق بريزد، ما به ولي او حکومت و تسلط برقاتل داديم، پس در مقام انتقام آن ولي در قتل و خونريزي اسراف نکند” امام صادق عليه السلام فرمود: نازل شده در حق امام حسين عليه السلام و اگر ولي او اهل زمين را در عوض او بکشد، مسرف شمرده نمي شود و آن ولي حضرت مهدي عليه السلام است.

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا (کهف 9)
مگر پنداشتى اصحاب كهف و رقيم [=خفتگان غار لوحه‏دار] از آيات ما شگفت بوده است.

منهال گويد: به خدا سوگند، من در دمشق بودم که ديدم سرمطهر حسين عليه السلام بر فراز نيزه حمل مي شود در حاليکه پيشاپيش سر مطهر آن حضرت، شخصي که سوره کهف را مي خواند، تا به اين آيه رسيد:” آيا پنداشتي که اصحاب کهف و رقيم از نشانه هاي شگفت انگيز ما بودند؟” نگاه خدا  سر را گويا گردانيد که با زباني گويا و رسا فرمود: شگفت تر از اصحاب کهف، حکايت کشته شدن و حمل و برنيزه شدن سر من است.

كهيعص (مريم 1)
کاف ها یا عین صاد

از حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه از تأويل :” کهيعص” پرسيده شد، ايشان فرمودند: اين حروف از اخبار غيبي است که خدا بنده اش زکريا را بر آن آگاه کرده است. تا آنجا که فرمود: پس خداوند تبارک و تعالي داستان حسين عليه السلام را برايش بازگو کرد و گفت: “کهيعص” کاف، نام کربلاست، هاء، هلاکت خاندان پاک اوست، ياء، يزيد، آن ستمکار برحسين عليه السلام است، عين، عطش و صاد، صبر اوست.

لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِيًّا (مريم 7)
قبلا همنامى براى او قرار نداده‏ايم

راوي گويد: شنيدم امام صادق عليه السلام مي فرمايد: اين که خداوند فرموده است:” ما از پيش براي او همنامي قرار نداديم” مقصود، حسين بن علي عليه السلام و يحيي بن زکريا علي نبينا و آله و عليهما السلام هستند که از قبل همنامي نداشتند، و آسمان فقط بر آن دو چهل روز گريست. گفتم: گريستنش چگونه بود؟ فرمود: به سرخي طلوع و به سرخي نيز غروب مي کرد.

وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَّبِيًّا (مريم 54)
و در اين كتاب از اسماعيل ياد كن زيرا كه او درست‏وعده و فرستاده‏اى پيامبر بود.

امام صادق عليه السلام، فرمود: آن اسماعيل که خداوند عزوجل در کتابش مي گويد: ” در کتاب آسماني خود از اسماعيل ياد کن که او در وعده هايش صادق و رسول و پيامبر بزرگي بود” اسماعيل پسر ابراهيم نبود بلکه يکي از پيامبران است که خداوند او را مبعوث گردانيد به سوي قومش و او را گرفتند و پوست سر و صورتش را کندند، فرشته اي نزد او آمد و گفت: خداوند تبارک و تعالي مرا نزد تو فرستاده هر دستوري خواهي بده گفت: من به آنچه حسين عليه السلام مي شود، همدردي مي کنم.

قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ (انبياء 69)
گفتيم اى آتش براى ابراهيم سرد و بى‏آسيب باش.

امام حسين عليه السلام پيش از شهادت به يارانش فرمود: همانا رسول خدا صلي الله عليه و آله به من فرمود: پسرم! به زودي به عراق کشانده خواهي شد و آن سرزميني است که درآن پيامبران و جانشينان آنها از آنجا ديدار کرده اند، و سرزميني است که عمورا ناميده مي شود. تو در آن جا شهيد مي شوي و گروهي از يارانت نيز با تو شهيد مي گردند. آنان از فرود آمدن آهن بر پيکر خود دردي حس نمي کنند، و اين آيه را تلاوت فرمود: ” گفتيم اي آتش، بر ابراهيم سرد و سلامت باش” به همين ترتيب، جنگ بر تو و آنها سرد و سلامت خواهد شد، سپس امام حسين عليه السلام به اصحاب فرمود: پس مژده باد شما را که به خدا اگر ما کشته شويم، بر پيامبران وارد خواهيم شد.

ادامه دارد….

• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام(2)
• محرم آمد و ماهم عزا شد…
• جایگاه خود را در کربلا ببینید!
• به دنبال خدا نگرد، خدا همه جا هست!
• نیایش های برتر

نام: جعفر(ع)

کنیه ابوعبدالله لقب:صادق

پدر: حضرت محمدبن علی(ع)

مادر: معروف به ام فروه، دختر قاسم بن محمد بن ابی بکر

تاریخ ولادت: 17 ربیع الاول سال 83 ه.ق

مکان ولادت: مدینه، مدت عمر شریف: 65 سال

علت شهادت: مسموم  قاتل ملعون: منصور دوانیقی علیه العنه

زمان شهادت: 25 شوال سال 148 ه.ق

مدفن مطهر: قبرستان بقیع واقع در مدینه منوره در جوار قبور مطهر پدر و جد و عموی بزرگوارش امام حسن مجتبی(ع).

*********

از فضایل آن امام همام همین بس که مالک بن انس یکی از امامان مشهور اهل سنت در مورد ایشان گفته اند: ” بهتر از جعفر بن محمد، هیچ چشمی ندیده، هیچ گوشی نشنیده، و در هیچ قلبی خطور نکرده است.” بیشترین حجم احادیث، احادیثی است که از امام صادق (ع) نقل شده است به طوریکه معارف منقول از این امام همام به قدریست که شیعه به ایشان منسوب شده است: ” شیعه جعفری”. کمتر مسئله علمی ( فقهی، اخلاقی و اعتقادی) بدون رجوع به احادیث ایشان قابل حل است.برای وجود احادیث فراوان از ایشان، می توان دو دلیل آورد:

1- ایشان نسبت به سائر ائمه(ع)، زمان بیشتری را در قید حیات بوده اند یعنی حدود 65 سال.

2- دلیل دوم که از دلیل اولی به مراتب مهمتر است، به خاطر زمان حیاتی امام صادق(ع) است که مصادف شده بود با افول قدرت امویان و انتقال قدرت و حکومت به عباسیان، که امام (ع) از این فرصت پیش آمده کمال استفاده را نمودند و به نشر احکام و مسائل دینی پرداختند به طوریکه تعداد کثیری شاگرد از جمله امامان اهل سنت، را تربیت کرده اند.

• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام(2)
• دریچه رحمت یا موضع لعنت؟!
• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام (1)
• یا باقرالعلوم(ع)
• جوانترین معصوم

• ای کاش سحر نمی شد!!
• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام(2)
• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام (1)
• غریب بقیع
• شب سرنوشت

ای کاش امشب سحر نمی شد. ای کاش ابن ملجم بیدار نمی شد. ای کاش تیغ آن ملعون کارساز نمی شد ای کاش… ای کاش…. خدا ابن ملجم را لعنت کند.

نه فقط مولاعلی(ع) شهید شد بلکه روح عبادت نیز شهید شد، روح عدالت نیز شهید شد. حضرت علی(ع) روح عبادت و عدالت بود. نه فقط علی (ع) در کوفه شهید شد بلکه او 30 سال پیشتر در مدینه شهید شد. وقتی همسرش ، فاطمه زهرا(س)، را بین در و دیوار با سینه ای خونین دید وقتی با دستان خودش فاطمه اش، مونس و یارش را در میان قبر گذاشت آنجا علی نیز جان داد.

خوب شد تیغ تو بشکافت سرم را دشمن

هم تو بر آرزوی خویش رسیدی هم من

آمدی دیــــر چــرا چشم به راهـت بودم

از همان شب که تن فاطمه ام گشت کفن

فقط نمی دانم وقتی در محراب مسجد کوفه فرمودی: بسم الله و بالله و علی ملة رسول الله، فزت ورب الکعبه. بر حسنین چه گذشت و نمی دانم وقتی منادی میان آسمان و زمین ندا داد: تهدمت والله ارکان الهدی، قتل علیّ المرتضی، به خدا سوگند که ارکان هدایت درهم شکست، علی مرتضی شهید شد. زینب چه می کرد. ای کاش این ندا را نشنیده باشد……..

• تسلیت
• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام(2)
• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام (1)
• غریب بقیع
• شب سرنوشت

در دنياي مدرنيته و پيشرفته امروزي، مردم جهان چنان غرق در مشكلات و گرفتاريهاي زندگي روزمرگي خود هستند بطوريكه اكثرا از اهداف اصلي زندگيشون فاصله گرفته اند و بيراهه طي مي كنند. با اين وجود، سرمنزل نهايي اين دنيا چه خواهد بود؟ چرا با گذشت هر روز از اين روزهاي دنيا و با وجود پيشرفت علم و تكنولوژي، گرفتاريها و خشكساليها، قحطيها افزوده مي شوند؟ در حاليكه دست بشر از كنترل اينگونه مشكلات بسته است. جواب خيلي ساده است. فاصله گرفتن از هدف اصلی است. اگر از بشر بپرسيد هدفت چيست؟ تمام اهداف دنيايي خود را ليست مي كند بدون اينكه از خود بپرسد هدف از آمدنت چي بوده؟

از كجا آمده ام، آمدنم بهرچه بود

به كجا مي روم آخر ننمايي وطنم

بشر چنان غرق در دنيا و زيباييهاي آن شده و چنان فريفته آن شده بود كه حتي حاضر نبود به اين مسئله مهمي بينديشد كه خوب سرانجام اين عمر 50 ، 60 ساله اش چه خواهد بود؟ هرچند که هنوز نیز قدر عافیت را نمی داند اما جاي اميدواري هست كه بشر كم كم دارد به خود مي آيد به طوريكه محققين مسيحي در جهان در حال تحقيق اين هستند كه بدانند حواريون حضرت عيسي(ع) حداقل در كدام نقاط زمين رفت و آمد مي كردند تا بتوانند آن مكان را مقدس شمارند تا با رفتن به آنجا و تكريم آن مكان، به دور از دغدغه ها و مشكلات دنيايي، تسكين و آرامش يابند نه فقط مسيحيان بلكه كليميان و حتي بعضي از مسلماناني كه از دين و آيين خودفاصله گرفته اند براي آسايش روح و روان خود به دير و كليسا و مساجد خود روي آورده اند. اين نشان دهنده اين مطلب هست كه خلأ دور شدن از اصالت ديني خود را احساس كرده اند. به اين مسئله پي برده اند كه از سرچشمه و منزل مقصود خود بيرون آمده اند و يا بيرون مانده اند و يا اينكه به دنبال كليدي براي ورود به اين منزل مي گردند و اينگونه حيران مانده اند. و يا اينكه در اقيانوس پرتلاطم زندگي غرق شده اند و به دنبال تكه چوبي در اين اقيانوس خروشان مي گردند تا بدان آويخته و خود را نجات دهند.

حتي مواردي نيز پيش آمده كه مسيحيان و كليميان، به ائمه مسلمانان متوسل شده اند تا گره هاي كور خود را باز نمايند. اين توسلها بيشتر به امام عاشوراي مسلمانان انجام مي شود. نمونه اش را خودم ديشب در مراسم رونمايي و ساخت ضريح مطهر حضرت اباعبدالله(ع) كه در مدرسه معصوميه قم انجام شد شنيده ام كه يه پيرمردو پيرزن كليمي آمده بودند آنجا و مي گفتند ماكه مسلمان نيستيم و اگر فردي را به ما معرفي مي كردند كه از نسل حضرت داود (ع) باشد آنرا گرامي مي داشتيم اما شنيديم مسلمانان دارند براي ارباب خودشون ضريحي را تقديم مي كنند ما هم آمديم عرض ادب و احترام كنيم.

عجب!! مگر اين حسين كيست كه اينگونه جهاني شده است به طوريكه گاندی بودایی امام حسین (ع) را الگوی خود معرفی می کند نه فقط بودایی بلکه كليمي و مسيحي و … در پيشگاهش عرض ادب و احترام دارند و حتي متوسل به آن حضرت مي شوند. اگر اينگونه باشد پس عجب گوهري در بين خود داريم و از آن بي خبريم به طوريكه آنها شناخته اند ولي هنوز ما نشناخته ايم!!

اين حسين كيست كه عالم همه ديوانه اوست

اين چه شمعيست كه جانها همه پروانه اوست

پيامبر گرامي اسلام مي فرمايند:

إن الحسين مصباح الهدي و سفينه النجاة

بدرستيكه حسين كليدهدايت و كشتي نجات است.

اين حديث گهربار را پيامبر(ص) از خود نفرموده اند بلكه اين جمله شريف در زير عرش الهي، جايي كه فقط و فقط خداست و كسي بدان راه ندارد نوشته شده است.

مگر اين حسين كيست كه چنين مقامي دارد؟ اينهمه عزت را چگونه بدست آورده است؟

در اين حديث شريف پيامبر اكرم(ص) به اين مطلب اشاره نموده اند كه امام حسين(ع) كليد هدايت است باتوجه به اينكه آنرا مختص مسلمانان ندانسته است مي توان نتيجه گرفت كه امام حسين(ع) مي تواند كليد هدايت تمام بشر باشد.

حالا چرا كليد؟ كليد سرآغاز ورود به همه كارهاست و براي شروع هركاري بايد كليد داشت. مثلا براي ورود به منزل كه محل امن و آسايش ماست بايد كليد داشت وگرنه نمي توانيم آن آسايش را داشته باشيم و يا اينكه دروغ كليد تمام بديهاست اگه كار را با دروغ شروع كنيم مجبوریم دروغ هاي پي در پي بگوييم و براي فرار از رسوايي دست به كارهاي ناشايست بزنيم.

حضرت اباعبدالله (ع) هم به كليد تعبير شده است كليد هدايت. يعني بشر براي هدايت و رسيدن به سرمنزل مقصود بايد از طريق كليد آن يعني حضرت اباعبدالله(ع) وارد شود. با توسل و شفيع قرار دادن آنحضرت. البته با راههاي ديگري نيز مي شود هدايت شد همانطوريكه براي ورود به منزل مي توانيم از ديوارو يا … وارد شويم اما يا متهم مي شويم و يا سختي مي بينيم و بهترين و امن ترين راهش استفاده از كليد آن است.

توسل به حضرت اباعبدالله(ع) نيز ميانبرترين و سريعترين راه براي سعادت و هدايت بشر است. و اين هم فقط مختص مسلمانان نيست بلكه تمام اديان ديگر نيز نسبت به ايشان معرفت پيدا كرده اند متوسل به حضرتش مي شوند و اين در مراسم عاشوراي حسيني در بين مسيحيان ايراني قابل مشاهده است.

هدايت نه فقط از لحاظ نجات از گمراهي، بلكه در جهت سريع رسيدن به مقصد چه دنيايي باشد و يا چه معنوي و اخروي.

و از طرفي حضرت، سفينه النجاه است براي بشري كه در اقيانوس پرتلاطم زندگي غرق شده اند و دنبال يه تكه ارواري مي گردند كه خود را نجات دهند و نمي يابند. سفينه حضرت امام حسين(ع) همانند سفينه نوح است كه هركس به آن پناه برد به سرمنزل مقصود و در كمال آسايش و آرامش به سر خواهد برد.

اين فقط پاره اي از عزت و مقام اباعبدالله(ع) است خداوند به ايشان چنان عزتي داده است به طوريكه:

خوردن هيچ تربت و خاكي حلال نيست مگر تربت آن حضرت که شفاست .

دعا تحت قبه آنحضرت مستجاب است و اگر مشرف شديد كربلا حتما زير قبه آنحضرت زياد دعا نماييد و مرا نيز فراموش نكنيد.

نسل امامان از حضرت اباعبدالله (ع) است.

تنها ماهي در آن امامي و يا پيامبري متولد نشده است محرم الحرام است تا بدينوسيله تنها ماهي باشد كه پر از غم و حزن به مصائب آن حضرت باشد.

تنها ماهي در آن امام و يا پيامبري شهيد و يا نمرده است تا بدينوسيله تنها ماهي باشد كه پر از سرور و شادي باشد.

و …… و اين عزتمندي آنچنان زياد است كه در ذهن كوچك من نمي گنجد.

اين همه عزت براي چيست؟ پيامبر اكرم (ص) با بعثتش، كلنگ آخرين دين انسان ساز و معرفت و عدالت را بر زمين زد و حضرت امام حسين(ع) ملات ريزي نمود و آنرا محكم كرد و ان شاء الله با ظهور آخرين منجي بشريت، نسل نهم آن عزت، حضرت بقيه الله الاعظم(عج) فصل بهره برداري از آن شجره طوباست.

حالا چرا اينهمه عزت؟ من فقط مي توانم به اين جمله آخر حضرت اباعبدالله (ع) بسنده نمايم كهه وقتي ميوه هاي دلش را و فرزندانش را در پيش چشمانش قطعه قطعه كردند؛ وقتي در پيش چشمانش از داغ برادر كمرش را شكستند؛ وقتي بعد از شهادتش خانواده عصمت و طهارتش را با ذلت و خواري هرچه تمامتر به اسارت بردند و آن شكنجه ها و آزارها بماند…. همه و همه اين مصائب را تحمل كرد و صبر نمود تا نهالي كه پيامبر را كاشت با خون خود آبياري نمايد و از اين اسلام درخت تنومندي بسازد كه قدرتها نتوانند در مقابل آن بايستند (و واقعا هم همين طور شد كه جهان در مقابل شيعه پيرو حسين وامانده است) و اوج عشق بازي خود با معشوقش را در لحظه آخر وقتي شمر ملعون بر سينه اش سنگيني كرد صورت به خاكهاي گرم نهاد و فرمود: الهي رضا بقضائك و تسليما لامرك لا اله غيرك و لا معبود سواك …..

معشوقش نيز در پاسخ به آنحضرت لبيك گفت و چنان عزتي به آن حضرت داد كه بشر از قدرت فهم و دركش را باز مانده است بطوريكه حضرت رسول (ص) فرمودند:

مقام امام حسين(ع) در نزد آسمانيان شناخته شده تر است از اهل زمین

(البته دوستان از اينكه زياد ادبياتي نيست عذر مي خواهم)

• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام(2)
• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام (1)
• جایگاه خود را در کربلا ببینید!
• به دنبال خدا نگرد، خدا همه جا هست!
• نکاتی از زیارت عاشورا(1)