فرارسیدن ایام شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و یاران باوفایش را به تمام شیعیان به ویژه حضرت ولی عصر عجل الله فرجه و نائب برحقش تسلیت عرض می کنم.

*****

بســــوز ای دل که وقت ماتم آمـد                محــــرم ماه انــــدوه و غـم آمـــــد

بنال ای دل که خون از دیده باریـد                بــه باغستــان دلهـــــا لاله کاریـد

محــــرم ســـوز دل را ساز کـــرده                کتاب روضــه خــــوانی باز کــــرده

محــرم قصه گوی شهر درد است                سخن پرداز سوز و آه سرد است

محـــــــرم صـــــد هــزاران راز دارد                کــلاس درس انســان ســـاز دارد

——

باز محرم شد و سوز وشور عاشقی در دلها به هیجان آمد، دلها را دوباره غم فرا گرفت و اشکها برگونه ها باز جاری شد. باز هیات و دسته ها به راه افتاد تا به این کوچه و بازارهایی که این روزها مشکی پوش شده اند و غبار غم گرفته اند، رنگ و بوی عشق ببخشند. عشقی که هزار و اندی سال است در این سینه های کبود شده سرد نشده بلکه تازه تر و داغتر شده است.

هرچه از زمان حال به مرور به گذشته برمی گردیم دلها را خواسته یا ناخواسته از عشق شعله ور دیدیم اما معرفت و شناخت صاحب این دلها به غیر از معدود افرادی، در کمتر کسی پیدا می کنیم تا اینکه به زمان خود سیدالشهدا علیه السلام می رسیم که اگر غیر از این بود، حضرت با اینکه هزاران نفر او را همراهی می کردند در روز عاشورا فقط با 72 تن دلسوخته و عاشق واقعی تنها نمی ماند، اگر غیر از این بود در بعد از ظهر عاشورا با وجود لشکریان هزاران نفری، تنها و غریبانه بر نیزه غریبی تکیه نمی کرد و ناله هل من ناصر ینصرنی سر نمی داد. این نشان دهنده این مطلب است که معرفت و شناخت آنها نسبت به حضرت اباعبدالله علیه السلام کم بوده است. اما امروزه به یمن و برکت جمهوری اسلامی و پیشرفت علم و روشن شدن مسائل، آگاهی مردم  نسبت به گذشته بیشتر  شده است (اگرچه هنوز جای کار دارد و متاسفانه هنوز معرفت کاملی صورت نگرفته است. ) به طوریکه اگر از ما بپرسند اگر در زمان حضرت امام حسین علیه السلام زندگی می کردی، آیا او را یاری می کردی؟ در جواب می گفتیم بله، تا پای جان از امام زمان خود دفاع  و با دشمنانش مقابله می کردیم. اما غافل ازاینکه شناخت و معرفتی که اکنون نسبت به وقایع گذشته برایمان حاصل شده است را با حضورمان در گذشته، یکی کرده ایم و چنین جوابی می دهیم. اما اگر در آن زمان بودیم، آیا باز چنین شناختی که اکنون داریم، آنزمان نیز داشتیم؟ جواب مبهم است چون هیچکس نمی تواند به یقین بگوید در آنزمان چگونه عمل می کرده است. به نظر شما آیا از خود سوال کردید حالا که شور و عشق سیدالشهدا علیه السلام را در سینه می پرورانید اگر در زمان آنحضرت بودید چگونه عمل می کردید؟ در کدام دسته و گروه و یا در کدام لشکر قرار می گرفتید؟

جواب ساده است!! شما می توانید به چنین مقصودی دست بابید فقط باید به گذشته برگردیم و افراد و دسته ها و گروههای مختلفی که عکس العملهای متفاوتی نسبت به مسئله عاشورا و وقایع آن داشته اند یه مروری انجام دهیم. که به طور خلاصه و طبق آنچه در ذهن من می گنجد این افراد رو دسته بندی می کنم.

 عده ای بودند که هنگام خروج حضرت وقتی حج خود را نیمه تمام گذاشتند به مخالفت پرداختند.عده ای به عنوان سفیر حضرت به کوفه رفتند. عده ای دور این سفیر جمع شدند و اعلام کردند تا پای جانشان آماده استقبال حضرت هستند اما همان عده در لحظه خطر ایشان را تنها گذاشتند به طوریکه عده ای از اینها به لشکر مخالف قرار گرفتند و به روی حضرت شمشیر کشیدند و عده معدودی مثل هانی، تا پای جانشان از سفیر حضرت دفاع کردند. عده ای در کاروان حضرت بعد از شنیدن شهادت مسلم بن عقیل از کاروان حضرت کنار کشیدند و برگشتند. عده ای با اینکه مسلمان نبودند به کاروان حضرت ملحق شدند و برای ایشان جانفشانی کردند. عده ای از کوفه جدا شدند و خود را به لشکر اندک حضرت ملحق شدند. عده ای جلو لشکر حضرت را گرفتند و در دل اهل بیت رعب و وحشت انداختند. عده ای در روز عاشورا پشیمان شده اند و توبه کرده اند و به حضرت ملحق شدند. عده ای هنگام خطبه خواندن حضرت سرو صدا ایجاد می کردند تا صدای حضرت به لشکریان نرسد. عده ای با اینکه می دانستند حضرت برحق است اما به خاطر پست و مقام و مطامع دنیایی حاضر نشدند از حق دفاع کنند. عده ای از اهل بیت حضرت در جبهه ها سبقت گرفتند، عده ای هنگامی که حضرت می خواستند طفل شیرخواره خود به لشکریان بدهند تا سیرابش کنند دو دل شدند و عده ای هم طفل شیرخواره را با تیر سه شعبه سیراب کردند. عده ای هنگام اقامه نماز، بدن خود را سپر بلای نمازگزاران کردند، عده ای هم با اینکه سیاه چهره و غلام حضرت بودند، در لحظه آخر سرخود را در دامن ارباب خود دیدند. عده ای در اثر فتنه ها و وارونه نماییهای دشمن، حق برایشان مشتبه شد و در لشکر دشمن قرار گرفتند. عده ای در سیاهی لشکر دشمن بودند و دل اهل بیت رعب انداختند اما به روی لشکر حق، شمشیر نکشیدند. عده ای با جانشفانی هرچه تمامتر دستان خود را از دست داده اند، عده ای طفل کوچکی بودند و برای دفاع از حق به میدان آمده بودند، عده ای هم با اینکه زن بودند از حق دفاع میکردند، و وقتی سر بریده فرزندشان را در مقابل خود می دیدند آن سر را به میدان برمی گرداندند. عده ای با اینکه بروی حضرت شمشیر می کشیدند اما حضرت به آنها مقابله نمی کرد فقط به این خاطر بود که در آینده از صلب آن فرد، انسانی نیکوکاری به دنیا خواهد آمد، عده ای بعد از شهادت حضرت، به خیمه ها حمله ور شدند، عده ای خیمه ها رو به آتش کشیدند، عده ای از گوش طفل و ناموس حضرت گوشواره می کشیدند، عده ای نیز با گریه، گوشها را می دریدند و میگفتند اگه ما برنداریم دیگران می ربایند. عده ای برای طفلهای دامن سوخته دلسوزی می کردند، عده ای با نعل تازه اسبان خود، برپیکر عریان و بی جان حضرت تاختند. عده ای با اینکه کاروان حضرت را هدایت می کردند انگشت و انگشتر جدا می کردند. عده ای بعد از واقعه عاشورا پیشمان شده اند و در گروه توابین قرار گرفته اند. عده ای هم وقتی به صحنه وارد شدند و با سرهای از تن جدا مواجه شدند با لشکر دشمن مقابله کردند، عده ای هم با اینکه مسلمان نبودند به استقبال سر از تن جدای حقیقت شتافتند، عده ای در کوفه با اینکه اسرا را می شناختند ولی باز جسارت می کردند. عده ای هم که با نیرنگ و فریب و فتنه سازی در شام حق را نمی شناختند به سوی کاروان و اسرای حقیقت سنگ پرانی می کردند و عده ای…….

اگر خوب این افراد را برانداز  کنیم از طفل کوچک شش ماهه تا پیرمرد هفتاد هشتاد ساله، از زن و مرد و کوچیک و بزرگ و همه نوع افکار و عقاید روبرو می شویم  که در زمانها و مکانها و وقایع آن زمان عکس العملهای متفاوتی داشته اند و با توجه به اینکه زمان حال افراد ملاک سنجش است و اینکه اگر در آن زمان بودیم عکس العمل ما چه بود و چگونه با این واقعه و حادثه کنار می آمدیم، رسیدن به این آگاهی دور از دسترس نیست. چون شجره طیبه اسلامی که توسط آخرین پیامبر الهی، حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله بنیان نهاده شد و توسط خونهای شهدای کربلا آبیاری و بیمه شد و دست به دست چرخید تا توسط فرزندی از فرزندان آن حضرت، یعنی روح الله کبیر، بر فراز یک کشوری مستقل پرچم آن برافراشته شد و جمهوریتی اسلامی به وجود آورد که حاصل خونها و رشادتهای هزاران ساله عاشقان آن حضرت هست. امروز نیر عده ای همچون هزار و اندی سال پیش، به فتنه انگیزی مشغولند، به وارونه نمایی حقیقت می پردازند. امروز نیز  نسبت به امام زمان عجل الله تعالی فرجه و نائب برحقش و کشوری اسلامی، عکس العملهای متفاوتی صورت می گیرد.

امروز نیز عده ای می خواهند سر اسلامیت را از تن این جمهوریت جدا کنند. امروز نیز عده ای با فتنه انگیزی و ایجاد شبهات در دل مردم، جوانان و دانشگاهیان ما، می خواهند حقیقت را برعکس جلوه دهند، امروز نیز عده ای به خاطر پست و مقام و مطامع دنیایی به مقابله با این نظام اسلامی آمده اند. امروز نیز عده ای با اینکه نان خور این نظام بوده اند، نمکدان می شکنند، امروز نیز عده ای ……

بله اگر می خواهید بدانید در زمان حضرت سیدالشهدا علیه السلام در کدام گروه قرار می گرفتید، در زمان حال خود بنگرید که نسبت به نظامی که از خون شهدای احد و کربلا تاکنون آبیاری شده و به دست ما رسیده است چگونه عمل می کنیم. به اعمال خود بنگریم و با نظام  و انقلاب برحق اسلامی بسنجیم. مگر ممکن است خداوند خون شهدای کربلا را پایمال کند و چنین نظامی را در راستای حقیقت و نائب امام زمانی قرار ندهد.

وظیفه ما در امروز نیز همچون گذشته بسیار سخت است، اگر در گذشته دشمن خود را بالاخره ظاهر می کرد، اما در زمان حال دشمن در آستین خود می بینیم بدون آنکه به فکرمان خطور کند. و اینجا برای ما لازم است که به بصیرت و شم سیاسی دست یابیم تا حقیقت برایمان مشتبه نشود تا بهتر بتوانیم در مواضع و سنگرها جبهه گیری کنیم.

راستی صدای ناله هل من ناصر ینصرنی امام زمان خود را نیز می شنوید، آیا به این ندا لبیک گفته اید یا اینکه ….

و واقعا باید این جمله را با طلا نوشت:

کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا

کشف الدجي بجماله

حسنت جميع خصاله

صلوا عليه و آلــه

ميلاد پربرکت دو نور، دو گل نبوت و امامت، حضرت محمد صلي الله عليه و آله و سلم و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام را به تمام شيعيان و پيروان راستينش تبريک و تهنيت عرض مي کنم.

موضوعي که فکر مرا به خود مشغول کرده بود اين بود که چه مطلبي را به اين مناسبت بزرگ و مبارک براي شما دوستان قرار دهم و صلاح دانستم با توجه به اينکه زندگاني و نحوه تولد آن بزرگواران در اکثر سايتها و وبلاگها قرار مي گيرد من به اين مطلب نپردازم و همچنين با توجه به اينکه نور اسلام کم کم مي رود تا جهان جهل و غفلت را بيدارکند و دسيسه ها و توطئه هاي استکبار و صهيونيزم را برملا نموده و با آنها مقابله نمايد و همين مسئله زنگ خطري براي مستکبرين و استعمارگران شده است که آنها براي مقابله با اسلام، انواع تهمتها وتوهينها را متوجه پيامبر عظيم الشان اسلام صلي الله عليه و اله وسلم که بنيان گذار مکتب اسلام هستند، کرده اند تا بدين طريق نوراسلام را خاموش و مردم جهان را نسبت به آن بدبين و چهره اسلام را لکه دار نمايند و متاسفانه همين دسيسه ها اثر خود را بر روي برخي مردم جاهل و غافل گذاشته و چشم و گوش بسته يکطرفه قضاوت نموده و شعار مستکبرين را سرمي دهند، بر آن شدم تا به برخي از اين تهمتها و توهينها پاسخي داده باشم بلکه غافلان را برسر عقل آورده تا پي به اشتباه خودببرند و اميدوارم که خداوندآنها را هدايت نمايد. انشاء الله تعالي.
پيامبري که در زمان حيات خود از بدو تولد تا شهادت آن حضرت براي مردم مايه رحمت و برکت بود که خداوند ايشان را رحمه للعالمين خطاب کرده است. پيامبري که در هنگام تولدشان همزمان حادثه هاي عظيمي در آسمان و زمين و به خصوص در مشرق که مهد تمدن آنروز بود رخ داد که همانند خبرگزاري هاي امروزي، جهان را متوجه خودساخت که يک حادثه اي در حال وقوع است. درست است در آنزمان نوزادي به چشم به جهان گشوده بود که بايستي آداب و رسوم کهنه و خرافي ملتها را در هم بکوبد و اساس و شالوده اي نو براي پيشرفت و ترقي انسانها بريزد، از همان روزگار اول زنگ بيدارباش را به صدا درآورد.
يکي از اين حوادث، کاخ با عظمت انوشيروان که شبحي از قدرت و سلطنت ابدي! را در نظرها مسجم مي کرد و مردم به آن و صاحبش چشم دوخته بودند، آنشب لرزيد و چهارده کنگره ي آن فرو ريخت. حادثه ديگر خاموش شدن يکباره آتشکده فارس که شعله هاي آن هزار سال زبانه مي کشيد بود و حادثه ديگر مردم جهان را متوجه خود ساخت خشکيدن درياچه ي ساوه بود.

پيامبري که براي دايه خود حليمه و خانواده اش مايه برکت و رحمت بود به طوريکه همسر حليمه به او ميگفت: آيا مي داني چه فرزند مبارکي نصيب ما شده است؟… چون قبيله بني سعد مدتي بود که در صحرا گرفتار قحطي بودند ولي از آن زمان که محمد صلي الله عليه و آله وسلم به خانه ي حليمه آمد خير و برکت به او رو آورد، پستان خشک او پر از شير شد و مرتع گوسفندان و شتران آن ناحيه خرم گشت.
پيامبري که در راه يثرب و شام توسط زاهدي گوشه گير به نام بحيرا، پيامبري اش را بشارت داده بود آري چنين پيامبري را امروزه، به قول بعضيها، دنياي مدرن و پيشرفته ناميده شده است مورد تهمت و افترا قرار مي گيرد.
يکي از اين تهمتها و افتراها، با توجه به تعدد همسران پيامبر، ايشان را حمل بر هوسران بودن کرده اند که بايد در جواب گفت: جامعه اي که آلت پرست بوده اند و انواع رذايل اخلاقي و گناه آنرا تيره ساخته بود به طوريکه نه تنها جوانان بلکه پيرهاي حجاز به طرز شرم آوري به بي عفتي و انحرافات جنسي گرايش پيدا کرده بودند تا جائيکه در هر کوي و برزني پرچم هاي سياه به علامت فساد، بالاي برخي از خانه ها افراشته شده بود و اشخاص بي بند و بار را بدانجا دعوت مي کرد. جامعه اي شهوتراني، ميگساري و خونريزي از کارهاي روزمره و پيش پا افتاده آنان بود. حتي امرؤالقيس شاعر معروف عرب، سرگذشت خود را با دختر عمويش “عنيزه” که نموداري از يک عشقبازي شيطاني و جنون آميز است با کمال بي شرمي در اشعارش شرح مي دهد و عجيبترآنکه همان اشعار را جزو عاليترين آثار ادبي درخانه ي کعبه مي آويختند.

بله چنين پيامبري در چنين جامعه اي 25 سال بدون ازدواج زندگي کرد و تحت تاثير محيط قرار نگرفت و کوچکترين عمل خلافي از او مشاهده نشد، بلکه دوست و دشمن او را عاليترين نمونه ي فضايل و اخلاق معرفي مي کردند. چگونه چنين پيامبر عظيم الشاني هوسران مي شود در حاليکه در سن 25 سالگي با زني 40 ساله به نام خديجه که دو شوهر متوفا به نامهاي ابوهاله و عتيق مخزومي داشت ازدواج مي کند و حتي تا زمانيکه خديجه زنده بود با کسي ديگر ازدواج ننمود در حاليکه يک پسر جوان ميل و کششش در ابتداي زندگي به دختر جوان است اما پيامبر به مدت 25 سال زندگي با خديجه حتي يکبار هم با دوشيزه و زن ديگري ازدواج نکرد. تا اينکه به سن کهولت رسيد. چگونه ممکن است چنين شخصيتي که بعد از وفات خديجه، بنا به دلايل زير که مصلحتي براي اسلام بود دست به تعدد همسر زد، ايشان را متهم به شهوتران يا هوسباز کرد.
پيامبر اسلام بعد از خديجه و در سن حدود 50 سالگي با چنين زناني ازدواج کرد:
1- به خاطر محافظت يتيمان و درماندگان: و نگهداري آبروي کسانيکه قبلا در وسعت و عزت زندگي مي کردند ولي با از دست دادن سرپرست خود، آبرو و ايمانشان در خطر بود زيرا قبيله آنان، آنها را به سوي خود مي بردند و به کفر و ارتداد مجبورشان مي کردند، مانند “سوده” که پس از مهاجرت به حبشه شوهرش وفات کرد و بدون سرپرست ماند. يا “زينب” دختر خزيمه زن بيوه اي بود که پس از مرگ شوهر از يکطرف به بي سرپرستي و از طرف ديگر به فقر گرفتار شد، درحاليکه زني بخشنده و دلجو و معروف به ام المساکين بود، رسولخدا به خاطر حفظ آبروي زينب با او ازدواج کرد و يا “ام سلمه” که مسن و يتيم دار و با ايمان بود.
2- به خاطر وضع قانون و کوبيدن سنتهاي غلط جاهليت مانند”زينب” دختر “جحش” دختر عمه ي رسول خدا که با زيد بن حارثه پسرخوانده ي آنحضرت ازدواج کرده بودو اين ازدواج به دستور پيامبر اسلام صورت گرفت، که اين ازدواج جهت الغاء سنتهاي غلط طبقاتي بود چون زينب يکي از نوادگان عبدالمطلب بزرگ قريش بود و زيد برده اي بود که توسط پيامبر آزاد گرديد. زينب به خاطر شخصيتي که داشت، به زيد، بزرگي و فخر مي فروخت و بدينجهت زندگي خود را تلخ مي کرد و هرچه پيامبر آنها را نصيحت مي کرد موثر نشد و سرانجام زيد به زينب بي ميل گرديد واو را طلاق داد. و پيامبر براي مقابله با سنت غلط جاهليت که پسرخوانده را پسرواقعي خود مي دانستند و همسر او را نمي گرفتند، با زينب ازدواج کرد.
3- به خاطر آزادي اسيران و بردگان مانند: ” جويريه”. جويريه از قبيله ي بزرگ بني المصطلق بود که پس از نبرد با ارتش اسلام مغلوب و اسير شدند. پيامبر اسلام با جويريه دختر حارث که بزرگ آنها بود ازدواج کرد مسلمانان وقتي ديدند که اسيران از منسوبين آنحضرت شدند، بسياري از آنها را آزاد ساختند وبه قول هشام از برکت اين ازدواج، صد خانواده ي بني المصطلق آزاد شدند.
4- به خاطر پيوند با قبايل بزرگ عرب و جلوگيري از کارشکنيهاي آنان و حفظ سياست داخلي پيامبر اسلام با عايشه، حفصه، ام حبيبه، صفيه و ميمونه ازدواج کرد.
مثلا ام حبيبه دختر ابوسفيان همان کسي است که خاندان او با دودمان رسالت دشمني آشتي ناپذير داشتند و شوهر او در حبشه از اسلام برگشت و نصراني شد و سپس درگذشت، با توجه به اينکه خودش مسلمان و پدرش ابوسفيان، دشمن شماره يک پيغمبر بود و نمي توانست به او پناه ببرد، بنابرين ام حبيبه زني بي سرپرست و محروم بود که پيامبر براي جلب قلوب بني اميه و همچنين سرپرستي ام حبيبه با او ازدواج پيامبر جز عايشه در موقع ازدواج با رسول اکر بيوه بودند و بيشتر آنان دوران جواني و نشاطشان گذشته بود و اين خود بزرگترين دليل است که ازدواجهاي رسول خدا روي مصالح واهداف مقدس بوده است و هرگز تهمت هوسراني و غيره بر پيامبر اسلام نمي چسبد.
در پايان بايد يادآور شوم که منشاء ومأخذ اوليه اين افسانه ها و تهمتها، آثار و تاليفات متعصبين مسيحي قرون وسطي بود به ويژه در قرن پانزدهم ميلادي، شخصي به نام ” ژان آندره، مور ” تحت عنوان “رد بر دين محمد” کتابي نوشت که مورد استفاده ي نويسندگان کتابهاي ضد اسلامي بعدي گرديد و چون نويسندگان ديگر زبان عربي نمي دانستند به منابع اسلامي دسترسي نداشتند و درباره ي اسلام شناسي فقط به استنساح و رونوشت کتاب او قناعت ورزيدند.
اميدوارم با ظهور منجي عالم بشريت، يوسف زهرا سلام الله عليها، مردم جهان از شر و دسيسه هاي مستکبرين و استعمارگران رهايي يابند. آمين يارب العالمين.