شبهه | کوی یار

نوشته های برچسب گذاری شده با ‘ شبهه ’

جایگاه خود را در کربلا ببینید!

۲۷ آذر ۱۳۸۸
نوشته شده درمباحث . یادداشتها
توسطadmin

فرارسیدن ایام شهادت حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و یاران باوفایش را به تمام شیعیان به ویژه حضرت ولی عصر عجل الله فرجه و نائب برحقش تسلیت عرض می کنم.

*****

بســــوز ای دل که وقت ماتم آمـد محــــرم ماه انــــدوه و غـم آمـــــد

بنال ای دل که خون از دیده باریـد بــه باغستــان دلهـــــا لاله کاریـد

محــــرم ســـوز دل را ساز کـــرده کتاب روضــه خــــوانی باز کــــرده

محــرم قصه گوی شهر درد است سخن پرداز سوز و آه سرد است

محـــــــرم صـــــد هــزاران راز دارد کــلاس درس انســان ســـاز دارد

——

باز محرم شد و سوز وشور عاشقی در دلها به هیجان آمد، دلها را دوباره غم فرا گرفت و اشکها برگونه ها باز جاری شد. باز هیات و دسته ها به راه افتاد تا به این کوچه و بازارهایی که این روزها مشکی پوش شده اند و غبار غم گرفته اند، رنگ و بوی عشق ببخشند. عشقی که هزار و اندی سال است در این سینه های کبود شده سرد نشده بلکه تازه تر و داغتر شده است.

هرچه از زمان حال به مرور به گذشته برمی گردیم دلها را خواسته یا ناخواسته از عشق شعله ور دیدیم اما معرفت و شناخت صاحب این دلها به غیر از معدود افرادی، در کمتر کسی پیدا می کنیم تا اینکه به زمان خود سیدالشهدا علیه السلام می رسیم که اگر غیر از این بود، حضرت با اینکه هزاران نفر او را همراهی می کردند در روز عاشورا فقط با 72 تن دلسوخته و عاشق واقعی تنها نمی ماند، اگر غیر از این بود در بعد از ظهر عاشورا با وجود لشکریان هزاران نفری، تنها و غریبانه بر نیزه غریبی تکیه نمی کرد و ناله هل من ناصر ینصرنی سر نمی داد. این نشان دهنده این مطلب است که معرفت و شناخت آنها نسبت به حضرت اباعبدالله علیه السلام کم بوده است. اما امروزه به یمن و برکت جمهوری اسلامی و پیشرفت علم و روشن شدن مسائل، آگاهی مردم نسبت به گذشته بیشتر شده است (اگرچه هنوز جای کار دارد و متاسفانه هنوز معرفت کاملی صورت نگرفته است. ) به طوریکه اگر از ما بپرسند اگر در زمان حضرت امام حسین علیه السلام زندگی می کردی، آیا او را یاری می کردی؟ در جواب می گفتیم بله، تا پای جان از امام زمان خود دفاع و با دشمنانش مقابله می کردیم. اما غافل ازاینکه شناخت و معرفتی که اکنون نسبت به وقایع گذشته برایمان حاصل شده است را با حضورمان در گذشته، یکی کرده ایم و چنین جوابی می دهیم. اما اگر در آن زمان بودیم، آیا باز چنین شناختی که اکنون داریم، آنزمان نیز داشتیم؟ جواب مبهم است چون هیچکس نمی تواند به یقین بگوید در آنزمان چگونه عمل می کرده است. به نظر شما آیا از خود سوال کردید حالا که شور و عشق سیدالشهدا علیه السلام را در سینه می پرورانید اگر در زمان آنحضرت بودید چگونه عمل می کردید؟ در کدام دسته و گروه و یا در کدام لشکر قرار می گرفتید؟

[ ادامه ی نوشته ]

پیامبر رحمت و تهمتهای ناروا!!

۲۵ اسفند ۱۳۸۷
نوشته شده درعترت . مدینه منوره
توسطadmin

بلغ العلي به کماله

کشف الدجي بجماله

حسنت جميع خصاله

صلوا عليه و آلــه

ميلاد پربرکت دو نور، دو گل نبوت و امامت، حضرت محمد صلي الله عليه و آله و سلم و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام را به تمام شيعيان و پيروان راستينش تبريک و تهنيت عرض مي کنم.

موضوعي که فکر مرا به خود مشغول کرده بود اين بود که چه مطلبي را به اين مناسبت بزرگ و مبارک براي شما دوستان قرار دهم و صلاح دانستم با توجه به اينکه زندگاني و نحوه تولد آن بزرگواران در اکثر سايتها و وبلاگها قرار مي گيرد من به اين مطلب نپردازم و همچنين با توجه به اينکه نور اسلام کم کم مي رود تا جهان جهل و غفلت را بيدارکند و دسيسه ها و توطئه هاي استکبار و صهيونيزم را برملا نموده و با آنها مقابله نمايد و همين مسئله زنگ خطري براي مستکبرين و استعمارگران شده است که آنها براي مقابله با اسلام، انواع تهمتها وتوهينها را متوجه پيامبر عظيم الشان اسلام صلي الله عليه و اله وسلم که بنيان گذار مکتب اسلام هستند، کرده اند تا بدين طريق نوراسلام را خاموش و مردم جهان را نسبت به آن بدبين و چهره اسلام را لکه دار نمايند و متاسفانه همين دسيسه ها اثر خود را بر روي برخي مردم جاهل و غافل گذاشته و چشم و گوش بسته يکطرفه قضاوت نموده و شعار مستکبرين را سرمي دهند، بر آن شدم تا به برخي از اين تهمتها و توهينها پاسخي داده باشم بلکه غافلان را برسر عقل آورده تا پي به اشتباه خودببرند و اميدوارم که خداوندآنها را هدايت نمايد. انشاء الله تعالي.
پيامبري که در زمان حيات خود از بدو تولد تا شهادت آن حضرت براي مردم مايه رحمت و برکت بود که خداوند ايشان را رحمه للعالمين خطاب کرده است. پيامبري که در هنگام تولدشان همزمان حادثه هاي عظيمي در آسمان و زمين و به خصوص در مشرق که مهد تمدن آنروز بود رخ داد که همانند خبرگزاري هاي امروزي، جهان را متوجه خودساخت که يک حادثه اي در حال وقوع است. درست است در آنزمان نوزادي به چشم به جهان گشوده بود که بايستي آداب و رسوم کهنه و خرافي ملتها را در هم بکوبد و اساس و شالوده اي نو براي پيشرفت و ترقي انسانها بريزد، از همان روزگار اول زنگ بيدارباش را به صدا درآورد.
يکي از اين حوادث، کاخ با عظمت انوشيروان که شبحي از قدرت و سلطنت ابدي! را در نظرها مسجم مي کرد و مردم به آن و صاحبش چشم دوخته بودند، آنشب لرزيد و چهارده کنگره ي آن فرو ريخت. حادثه ديگر خاموش شدن يکباره آتشکده فارس که شعله هاي آن هزار سال زبانه مي کشيد بود و حادثه ديگر مردم جهان را متوجه خود ساخت خشکيدن درياچه ي ساوه بود.

[ ادامه ی نوشته ]

خوش آمدید!

عطر دلدار وهواي کوي يار دامن از کفم ربوده، دلم مالامال از کعبه آمال شده، بادلي سرشار از شعف و سرور، پرستووار به آسمان حرم دلدار و کعبه يار پرواز خواهم کرد.