***

رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ (بقره،250)

پروردگارا بر [دلهاى] ما شكيبايى فرو ريز و گامهاى ما را استوار دار و ما را بر گروه كافران پيروز فرماى

***

رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا (بقره،286)

پروردگارا، اگر فراموش كرديم يا به خطا رفتيم بر ما مگير

***

رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا (بقره،286)

پروردگارا، هيچ بار گرانى بر (دوش‏) ما مگذار؛ همچنانكه بر (دوش‏) كسانى كه پيش از ما بودند نهادى

***

رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ (بقره،286)

روردگارا، و آنچه تاب آن نداريم بر ما تحميل مكن‏؛ و از ما درگذر؛ و ما را ببخشاى و بر ما رحمت آور؛ سرور ما تويى‏؛ پس ما را بر گروه كافران پيروز كن‏.

***

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ (آل عمران،8)

پروردگارا پس از آنكه ما را هدايت كردى دلهايمان را دستخوش انحراف مگردان و از جانب خود رحمتى بر ما ارزانى دار كه تو خود بخشايشگرى

***

رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاء (آل عمران،38)

پروردگارا از جانب خود فرزندى پاك و پسنديده به من عطا كن كه تو شنونده دعايى

***

رَّبِّ أَنزِلْنِي مُنزَلًا مُّبَارَكًا وَأَنتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ (مومنون،29)

پروردگارا مرا در جايى پربركت فرود آور [كه] تو نيكترين مهمان‏نوازانى

***

رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ (مومنون،97)

پروردگارا از وسوسه‏هاى شيطانها به تو پناه مى‏برم

***

وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ (مومنون،98)

پروردگارا از اينكه [آنها] به پيش من حاضر شوند به تو پناه مى‏برم

***

رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ(مومنون،109)

پروردگارا ايمان آورديم بر ما ببخشاى و به ما رحم كن [كه] تو بهترين مهربانى.

***

رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلَتْ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ (آل عمران، 53)

پروردگارا به آنچه نازل كردى گرويديم و فرستاده[ات] را پيروى كرديم پس ما را در زمره گواهان بنويس

***

ربَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ّ(آل عمران،147)

پروردگارا گناهان ما و زياده‏روى ما در كارمان را بر ما ببخش و گامهاى ما را استوار دار و ما را بر گروه كافران يارى ده

***

رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ آمِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا (آل عمران،193)

پروردگارا ما شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرا مى‏خواند كه به پروردگار خود ايمان آوريد پس ايمان آورديم

***

رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ (آل عمران،193)

پروردگارا گناهان ما را بيامرز و بديهاى ما را بزداى و ما را در زمره نيكان بميران

***

رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ (آل عمران،194)

پروردگارا و آنچه را كه به وسيله فرستادگانت به ما وعده داده‏اى به ما عطا كن و ما را روز رستاخيز رسوا مگردان زيرا تو وعده‏ات را خلاف نمى‏كنى

***

رَبِّنَا لَمَّا جَاءتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ (اعراف،126)

پروردگارا بر ما شكيبايى فرو ريز و ما را مسلمان بميران

***

رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا (اسراء،80)

پروردگارا مرا [در هر كارى] به طرز درست داخل كن و به طرز درست‏خارج ساز و از جانب خود براى من تسلطى يارى‏بخش قرار ده

***

رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاَةِ وَمِن ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاء (ابراهیم،40)

پروردگارا مرا برپادارنده نماز قرار ده و از فرزندان من نيز پروردگارا و دعاى مرا بپذير

***

رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ (ابراهیم،41)

پروردگارا روزى كه حساب برپا مى‏شود بر من و پدر و مادرم و بر مؤمنان ببخشاى

***

رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا (کهف،10)

پروردگار ما از جانب خود به ما رحمتى بخش و كار ما را براى ما به سامان رسان

***

رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَ مِن دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا (کهف،14)

پروردگار ما پروردگار آسمانها و زمين است جز او هرگز معبودى را نخواهيم خواند كه در اين صورت قطعا ناصواب گفته‏ايم

***

رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ (نمل،19)

پروردگارا در دلم افكن تا نعمتى را كه به من و پدر و مادرم ارزانى داشته‏اى سپاس بگزارم و به كار شايسته‏اى كه آن را مى‏پسندى بپردازم و مرا به رحمت‏خويش در ميان بندگان شايسته‏ات داخل كن.

***

رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ(مومنون،118)

پروردگارا ببخشاى و رحمت كن [كه] تو بهترين بخشايندگان.

***

رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِين(83)وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ(84)وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ(شعراء،85)

پروردگارا به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى(83)و براى من در [ميان] آيندگان آوازه نيكو گذار(84)و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان

***

رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (آل عمران،16)

همان كسانى كه مى‏گويند پروردگارا ما ايمان آورديم پس گناهان ما را بر ما ببخش و ما را از عذاب آتش نگاه دار

***

رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لاَّ رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللّهَ لاَ يُخْلِفُ الْمِيعَادَ(آل عمران،9)

پروردگارا به يقين تو در روزى كه هيچ ترديدى در آن نيست گردآورنده [جمله] مردمانى قطعا خداوند در وعده [خود] خلاف نمى‏كند

***

رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (آل عمران،191)

پروردگارا اينها را بيهوده نيافريده‏اى منزهى تو پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار

***

رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ (آل عمران، 192)

پروردگارا هر كه را تو در آتش درآورى يقينا رسوايش كرده‏اى و براى ستمكاران ياورانى نيست

***

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (بقره،201)

پروردگارا در اين دنيا به ما نيكى و در آخرت [نيز] نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش [دور] نگه دار

***

رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ (ممتحنه،4)

اى پروردگار ما بر تو اعتماد كرديم و به سوى تو بازگشتيم و فرجام به سوى توست

***

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ(ممتحنه،5)

پروردگارا ما را وسيله آزمايش [و آماج آزار] براى كسانى كه كفر ورزيده‏اند مگردان و بر ما ببخشاى كه تو خود تواناى سنجيده‏كارى

***

رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (تحریم،8)

پروردگارا نور ما را براى ما كامل گردان و بر ما ببخشاى كه تو بر هر چيز توانايى

***

رَبِّ احْكُم بِالْحَقِّ وَرَبُّنَا الرَّحْمَنُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ (انبیاء،112)

روردگارا [خودت] به حق داورى كن و به رغم آنچه وصف مى‏كنيد پروردگار ما همان بخشايشگر دستگير است

***

رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ (حشر،10)

پروردگارا بر ما و بر آن برادرانمان كه در ايمان آوردن بر ما پيشى گرفتند ببخشاى و در دلهايمان نسبت به كسانى كه ايمان آورده‏اند [هيچ گونه] كينه‏اى مگذار پروردگارا راستى كه تو رئوف و مهربانى

***

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (مومنون،94)

پروردگارا پس مرا در ميان قوم ستمكار قرار مده

***

رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلاَّ تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُن مِّنَ الْخَاسِرِينَ (هود،47)

پروردگارا من به تو پناه مى‏برم كه از تو چيزى بخواهم كه بدان علم ندارم و اگر مرا نيامرزى و به من رحم نكنى از زيانكاران باشم

***

رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي (قصص،16)

پروردگارا من بر خويشتن ستم كردم مرا ببخش

***

رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ (قصص،24)

پروردگارا من به هر خيرى كه سويم بفرستى سخت نيازمندم

***

رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ(اعراف،23)

پروردگارا ما بر خويشتن ستم كرديم و اگر بر ما نبخشايى و به ما رحم نكنى مسلما از زيانكاران خواهيم بود

***

رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا (نوح،28)

پروردگارا بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در سرايم درآيد و بر مردان و زنان با ايمان ببخشاى و جز بر هلاكت‏ستمگران ميفزای.

***

رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا (فرقان،74)

پروردگارا به ما از همسران و فرزندانمان آن ده كه مايه روشنى چشمان [ما] باشد و ما را پيشواى پرهيزگاران گردان

***

قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام (1)دلیل بودن (قسمت دوم)دربهای دوزخ!!دانلود قرآن کریم و مفاتیح الجنان تحت wordقرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام(2)]]> همانطور که می دانیم، قرآن کلام خداست و کاملترین و جامعترین کتابیست که در جهت سعادت و کمال بشر، توسط آخرین فرستاده اش، حضرت محمدبن عبدالله(صلی الله علیه و آله) نازل شده است. در این کتاب مقدس، به آیاتی برمی خوریم که دعاهایی از زبان اولیاء خدا و رسولان الهی و حتی توبه کاران و خطاکاران مطرح شده است که مورد استجابت قرار گرفته اند و بی شک می توان از آنها به عنوان بهترین دعاها یاد کرد. البته یقینا پیامبران و اولیاء خدا فقط به این دعا ها اکتفا نکرده بودند بلکه مدام در حال ذکر و دعا بودند اما خداوند متعال در کتاب شریفش، قرآن کریم ، بهترین دعاهای آنها که مورد استجابت نیز واقع شده اند به غیر از کمی از آنها، گرد آورده است که در این پست تعدادی از این آیات را به عنوان “نیایشهای برتر” برای شما دوستان قرار داده ام. امیدوارم مطلوب دوستان واقع شود و ما را نیز دعای خیر خود محروم ننمایند.

***

رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ (بقره،250)

پروردگارا بر [دلهاى] ما شكيبايى فرو ريز و گامهاى ما را استوار دار و ما را بر گروه كافران پيروز فرماى

***

رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا (بقره،286)

پروردگارا، اگر فراموش كرديم يا به خطا رفتيم بر ما مگير

***

رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا (بقره،286)

پروردگارا، هيچ بار گرانى بر (دوش‏) ما مگذار؛ همچنانكه بر (دوش‏) كسانى كه پيش از ما بودند نهادى

***

رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ (بقره،286)

روردگارا، و آنچه تاب آن نداريم بر ما تحميل مكن‏؛ و از ما درگذر؛ و ما را ببخشاى و بر ما رحمت آور؛ سرور ما تويى‏؛ پس ما را بر گروه كافران پيروز كن‏.

***

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ (آل عمران،8)

پروردگارا پس از آنكه ما را هدايت كردى دلهايمان را دستخوش انحراف مگردان و از جانب خود رحمتى بر ما ارزانى دار كه تو خود بخشايشگرى

***

رَبِّ هَبْ لِي مِن لَّدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاء (آل عمران،38)

پروردگارا از جانب خود فرزندى پاك و پسنديده به من عطا كن كه تو شنونده دعايى

***

رَّبِّ أَنزِلْنِي مُنزَلًا مُّبَارَكًا وَأَنتَ خَيْرُ الْمُنزِلِينَ (مومنون،29)

پروردگارا مرا در جايى پربركت فرود آور [كه] تو نيكترين مهمان‏نوازانى

***

رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ (مومنون،97)

پروردگارا از وسوسه‏هاى شيطانها به تو پناه مى‏برم

***

وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحْضُرُونِ (مومنون،98)

پروردگارا از اينكه [آنها] به پيش من حاضر شوند به تو پناه مى‏برم

***

رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ(مومنون،109)

پروردگارا ايمان آورديم بر ما ببخشاى و به ما رحم كن [كه] تو بهترين مهربانى.

***

رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلَتْ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ (آل عمران، 53)

پروردگارا به آنچه نازل كردى گرويديم و فرستاده[ات] را پيروى كرديم پس ما را در زمره گواهان بنويس

***

ربَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ّ(آل عمران،147)

پروردگارا گناهان ما و زياده‏روى ما در كارمان را بر ما ببخش و گامهاى ما را استوار دار و ما را بر گروه كافران يارى ده

***

رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ آمِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا (آل عمران،193)

پروردگارا ما شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرا مى‏خواند كه به پروردگار خود ايمان آوريد پس ايمان آورديم

***

رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ (آل عمران،193)

پروردگارا گناهان ما را بيامرز و بديهاى ما را بزداى و ما را در زمره نيكان بميران

***

رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ (آل عمران،194)

پروردگارا و آنچه را كه به وسيله فرستادگانت به ما وعده داده‏اى به ما عطا كن و ما را روز رستاخيز رسوا مگردان زيرا تو وعده‏ات را خلاف نمى‏كنى

***

رَبِّنَا لَمَّا جَاءتْنَا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ (اعراف،126)

پروردگارا بر ما شكيبايى فرو ريز و ما را مسلمان بميران

***

رَّبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلْطَانًا نَّصِيرًا (اسراء،80)

پروردگارا مرا [در هر كارى] به طرز درست داخل كن و به طرز درست‏خارج ساز و از جانب خود براى من تسلطى يارى‏بخش قرار ده

***

رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاَةِ وَمِن ذُرِّيَّتِي رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاء (ابراهیم،40)

پروردگارا مرا برپادارنده نماز قرار ده و از فرزندان من نيز پروردگارا و دعاى مرا بپذير

***

رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ (ابراهیم،41)

پروردگارا روزى كه حساب برپا مى‏شود بر من و پدر و مادرم و بر مؤمنان ببخشاى

***

رَبَّنَا آتِنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا (کهف،10)

پروردگار ما از جانب خود به ما رحمتى بخش و كار ما را براى ما به سامان رسان

***

رَبُّنَا رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَن نَّدْعُوَ مِن دُونِهِ إِلَهًا لَقَدْ قُلْنَا إِذًا شَطَطًا (کهف،14)

پروردگار ما پروردگار آسمانها و زمين است جز او هرگز معبودى را نخواهيم خواند كه در اين صورت قطعا ناصواب گفته‏ايم

***

رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ (نمل،19)

پروردگارا در دلم افكن تا نعمتى را كه به من و پدر و مادرم ارزانى داشته‏اى سپاس بگزارم و به كار شايسته‏اى كه آن را مى‏پسندى بپردازم و مرا به رحمت‏خويش در ميان بندگان شايسته‏ات داخل كن.

***

رَّبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ(مومنون،118)

پروردگارا ببخشاى و رحمت كن [كه] تو بهترين بخشايندگان.

***

رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِين(83)وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ(84)وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ(شعراء،85)

پروردگارا به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى(83)و براى من در [ميان] آيندگان آوازه نيكو گذار(84)و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان

***

رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (آل عمران،16)

همان كسانى كه مى‏گويند پروردگارا ما ايمان آورديم پس گناهان ما را بر ما ببخش و ما را از عذاب آتش نگاه دار

***

رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لاَّ رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللّهَ لاَ يُخْلِفُ الْمِيعَادَ(آل عمران،9)

پروردگارا به يقين تو در روزى كه هيچ ترديدى در آن نيست گردآورنده [جمله] مردمانى قطعا خداوند در وعده [خود] خلاف نمى‏كند

***

رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (آل عمران،191)

پروردگارا اينها را بيهوده نيافريده‏اى منزهى تو پس ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار

***

رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ (آل عمران، 192)

پروردگارا هر كه را تو در آتش درآورى يقينا رسوايش كرده‏اى و براى ستمكاران ياورانى نيست

***

رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (بقره،201)

پروردگارا در اين دنيا به ما نيكى و در آخرت [نيز] نيكى عطا كن و ما را از عذاب آتش [دور] نگه دار

***

رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ (ممتحنه،4)

اى پروردگار ما بر تو اعتماد كرديم و به سوى تو بازگشتيم و فرجام به سوى توست

***

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ(ممتحنه،5)

پروردگارا ما را وسيله آزمايش [و آماج آزار] براى كسانى كه كفر ورزيده‏اند مگردان و بر ما ببخشاى كه تو خود تواناى سنجيده‏كارى

***

رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (تحریم،8)

پروردگارا نور ما را براى ما كامل گردان و بر ما ببخشاى كه تو بر هر چيز توانايى

***

رَبِّ احْكُم بِالْحَقِّ وَرَبُّنَا الرَّحْمَنُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ (انبیاء،112)

روردگارا [خودت] به حق داورى كن و به رغم آنچه وصف مى‏كنيد پروردگار ما همان بخشايشگر دستگير است

***

رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ (حشر،10)

پروردگارا بر ما و بر آن برادرانمان كه در ايمان آوردن بر ما پيشى گرفتند ببخشاى و در دلهايمان نسبت به كسانى كه ايمان آورده‏اند [هيچ گونه] كينه‏اى مگذار پروردگارا راستى كه تو رئوف و مهربانى

***

رَبِّ فَلَا تَجْعَلْنِي فِي الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (مومنون،94)

پروردگارا پس مرا در ميان قوم ستمكار قرار مده

***

رَبِّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ أَنْ أَسْأَلَكَ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَإِلاَّ تَغْفِرْ لِي وَتَرْحَمْنِي أَكُن مِّنَ الْخَاسِرِينَ (هود،47)

پروردگارا من به تو پناه مى‏برم كه از تو چيزى بخواهم كه بدان علم ندارم و اگر مرا نيامرزى و به من رحم نكنى از زيانكاران باشم

***

رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي (قصص،16)

پروردگارا من بر خويشتن ستم كردم مرا ببخش

***

رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ (قصص،24)

پروردگارا من به هر خيرى كه سويم بفرستى سخت نيازمندم

***

رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنفُسَنَا وَإِن لَّمْ تَغْفِرْ لَنَا وَتَرْحَمْنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ(اعراف،23)

پروردگارا ما بر خويشتن ستم كرديم و اگر بر ما نبخشايى و به ما رحم نكنى مسلما از زيانكاران خواهيم بود

***

رَبِّ اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِمَن دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِنًا وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَلَا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَبَارًا (نوح،28)

پروردگارا بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در سرايم درآيد و بر مردان و زنان با ايمان ببخشاى و جز بر هلاكت‏ستمگران ميفزای.

***

رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا (فرقان،74)

پروردگارا به ما از همسران و فرزندانمان آن ده كه مايه روشنى چشمان [ما] باشد و ما را پيشواى پرهيزگاران گردان

***

• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام (1)
• دليل بودن (قسمت دوم)
• دربهای دوزخ!!
• دانلود قرآن کریم و مفاتیح الجنان تحت word
• قرآن کریم و شهادت امام حسین علیه السلام(2)

برای فیض بردن از این دعا بروی ادامه مطلب کلیک نمایید.

ای خداوند! ای که برعطا عوض نمی طلبی و از بخشش پشیمان نمی شوی و با بنده خود به مانند او رفتار نمی­کنی. بی سبب می بخشی و بی استحقاق عفو می کنی عقوبت تو عدل است و حکم تو خیر و مصلحت. اگر ببخشی عطای تو آمیخته بامنت نیست و اگر منع کنی ستم نکرده ای. هرکه سپاس تو گزارد جزای وافر می دهی با آن که تو خود سپاس گزاری را به او الهام کرده­ای و هرکه حمد تو گوید پاداش وی را کامل عطا میکنی با آنکه تو خود به او حمد آموخته ای. عیب کسی را می پوشانی که شایسته رسوایی است و اگر می خواستی رسوایش می کردی و برکسی بخشش می فرمایی که سزاوار حرمان است و اگر می خواستی محرومش می ساختی اما تو بنای خویش بر تفضل نهاده و قدرت خود در تجاوز و عفو به کار می بری.آن را که نافرمانی کند به حلم فرا پیش آیی و آن که بر خویش ستم کند مهلت دهی شاید فرصت یابند باز گردند و در عقوبت شتاب نمی فرمایی تا توبه کنند کسی هلاک نشود از جهت تو و بدبخت نگردد، مگر دیر زمانی اورا مهلت داده و حجت بر وی تمام کرده­ای. ای خدای کریم! این همه بزرگواری و بخشندگی و مهربانی و بنده نوازی تو است ای پروردگار حلیم! برای بندگان دری سوی آمرزش خود گشودی و آن را توبه نام نهادی.دلیلی از قرآن آوردی که بندگانت آن در را گم نکنند. فرخنده باد نام تو! گفتی سوی خدا توبه کنید توبه خالص شاید پروردگار شما گناهان شما را محو کند و به باغ­هایی درآورد که از زیر درختان آن جوی ها روان است. روزی که خداوند پیغمبر و مومنین با او را رسوا نکند، روشنایی در پیشاپیش و از دست راست آنها می رود، می­گویند: ای پروردگار ما نور ما را کامل کن و ما را بیامرز. که تو برهر چیز قادری بهانه آن کسی که پس از گشودن این در و گماشتن این راهنما به خانه در نیاید چیست؟و تو در این سودا از خود سود بندگان افزودی، خواستی در این بازرگانی نفع بسیار برند و از رسیدن خدمت تو رستگار شوند و فزونی یابند. پس تو که نامت فرخنده و بلند باد، گفتی: هرکسی عملی نیکو به جای آرد، ده برابر آن عوض گیرد و هرکس یک کردار زشت به جای آرد جز به اندازه همان یکی کیفر نبیند و گفتی مثل آنها که مال خود را در راه خدا انفاق می کنند مثل دانه­ایست که هفت خوشه از آن روید و در هر خوشه صد دانه بود و خدا برای هرکس خواهد چند برابر افزون کند و گفتی : کیست به خدا قرض نیکو دهد و خداوند آن را چندین برابر گرداند و مانند این در قرآن بسیار فرستادی و نوید تضاعف حسنات دادی. و تو به سخن خود و از باطن علم خویش برای ترغیب آنان به چیزی که سود آنان است بر رازی آگاهشان کردی که اگر پنهان کرده بودی به چشم نمی دیدند و به گوش نمی شنیدند و اندیشه آنها به آن نمی رسد. گفتی: مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و مرا شکر گویید و ناسپاسی مکنید. گفتی: اگر مرا سپاس­گزارید نعمت شما را افزون کنم و اگر ناسپاسی کنید عذاب من سخت است.و گفتی: مرا بخوانید تا من اجابت شما کنم و اگر سرکش باشید و بندگی من نکنید زود باشد که به دوزخ در آیید. پس دعای خود را بندگی خواندی و ترک آن را سرکشی نام نهادی که اگر ترک دعا کنند به خواری در جهنم روند. پس بندگان تو نعمتتو را یاد کردند و فضل تو را سپاس گفتند و مطابق فرمان تو، تو را خواندند و در راه تو صدقه دادند تا نعمت آنها را افزایش دهی و بدین سبب ازخشم تو رهایی یافتند و به خشنودی تو رستگار شدند و اگر یکی از آفریدگان تو دیگری را راهنمایی کرده بود به مانند آنچه تو آنان را ره نمودی سزاوار ستایش بسیار بود و او را به نیکی یاد می کردند و منت داشتند و به هر زبان ثنا می گفتند. پس سپاس تو را به هر طریقی که توان سپاس تو گفت و به هرلطفی که شکر تو توان گذارد و به هر معنی که اندیشه بدان راه یابد.ای که به احسان و فضل سزاوار ستایش بندگان گشتی و آنان را به نعمت و بخشش فراگرفتی، چه بسیار نعمتهای تو بر ظاهر حال ما پیداست و عطای تو بر ما وافر و به احسان خاص تو سرافرازیم. ما را سوی دین برگزیده خود هدایت فرمودی و به شریعت پسندیده ات راه نمودی و در راه هموار سالک گردانیدی و ما را بینا کردی تا به تو تقرب جوییم و به کرامت تو رسیم.خدایا! تو ماه رمضان را از بزرگترین تکالیف و عظیم ترین واجبات قرار دادی و از ماه های دیگر به برکتش مخصوص داشتی و از سایر اوقات برگزیدی و بر همه ازمنه برتری دادی، چون قرآن و نور هدایت را در این ماه فرستادی، ثواب ایمان را در آن چند برابر کردی و روزه را فریضه گردانیده و شب زنده داری را مرغوب شمردی و شب قدر را بزرگ داشتی که بهتر از هزار ماه است. و ما را بر امم دیگر برگزیدی و رمضان را مخصوص ما گردانیدی و فضل این ماه را به ما عنایت کردی نه به اصحاب شرایع دیگر، پس به فرمان تو روز آن را روزه گرفتیم و به یاری تو شب بپا خاستیم. بدین روزه و شب زنده داری ما را در معرض بخشایش خویش آوردی و ما به ریسمان ثواب تو چنگ فرا بردیم، هرکس روی سوی تو آرد امیدش را بر می آوری و آن که از فضل تو چیزی خواهد بی دریغ می­بخشی و هرکس به تو تقرب جوید تو هم بدو نزدیک شوی. این ماه در میان ماچندی بماند و خوب همنشینی بود و بهترین سودهای جهان را برای ما آورد و چون وقت او به سرآمد و مدتش به انمام رسید و شماره روزهایش پایان یافت. آهنگ جدایی کرد پس آنرا بدرود گوییم اما جدایی او بر ما سختناگوار است. بازگشتن او ما را اندوهگین ساخت و به وحشت افکند. حق صحبت او بر عهده ما بماند و رعایت حرمتش واجب آمد و ادای حقش لازم، پس گوییم سلام بر تو باد! ای ماه بزرگ خدای و جشن دوستان او. سلام بر تو! ای که در زمانه بهترین همنشین بودی و روز و ساعتهای تو بهتر از هر ماه دیگر بود. سلام برتو! چه ارزشمند همدمی بودی و چه غم انگیز است فراق تو چون از ما جدا شوی چه مایه امیدی تو که فراقت این همه درناک است. سلام بر تو! که یار مونس ما بودی، آنگاه که آمدی ما را شاد کردی و اکنون که می روی رفتن تو سهمگین و دلخراش است.سلام بر تو که در مجاورت تو دلها نرم شد و گناهان کاهش یافت. سلام بر تو ای یاوری که ما را بر شیطان چیره کردی و رفیقی که راه های خیر را هموار ساختی. سلام بر تو چه بسیارند آزادشدگان خداوند در تو و چه نیک بخت است به سبب تو آن که رعایت حرمت تو کرد. سلام بر تو! چه بسیار زنگ گناهان را از صفحه جان ها زدودی و عیب­های گوناگون را فرو پوشیدی. سلام بر تو! گناهکاران را ماندن تو دراز کشید و در سینه مومنان شکوه تو بسیار ماند. سلام بر تو چه ماهی هستی که روزگار با تو دعوی برابری نکند. سلام برتو! ماهی بودی که از هر جهت بی گزند وآزار. سلام بر تو! صحبت تو را ناخوش نداشتیم و از همنشینی با تو ناراضی نبودیم. سلام بر تو که با برکت بسیار آمدی و چرک گناهان را از ما شستی. سلام بر تو! تو را بدرود کنیم با آن که از تو ملول نیستیم. روزه تو را ترک گوییم اما از آن تنگ دل نباشیم. سلام بر تو! که پیش از آمدن آرزوی تو را داشتیم و پیش از رفتن از مفارقت تو اندوهگین بودیم. سلام بر تو! چه بدیها که به یمن تو از ما گذشت و چه نیکی ها که به برکت تو بر ما ریزان شد. سلام بر تو و بر شب قدر که از هزار ماه بهتر است. سلام بر تو که دیروز به تو مشتاق بودیم و فردا آرزوی تو را می کشیم. سلام بر تو! بر آن نعمت ها که از آن محروم گشتیم و برکت های گذشته که از ما گرفته شد.خداوندا! ما اهل این ماهیم، ما را بدین شرف لایق دانستی و توفیق ادراک آن دادی، در زمانی که بدبختان قدر آن را نشناختند وبه بدبختی از فضیلت آن محروم گشتند. تویی که معرفت آن را مخصوص ما گردانیدی و به سنن آن ما را هدایت فرمودی، با آن که کوتاهی کردیم، اما به توفیق تو روزه گرفتیم و شب ها به عبادت برخاستیم و اندکی از بسیار حق آن را ادا کردیم. خدایا تو را حمد گوییم و به بدکرداری خود اقرار کنیم و به تباهکاری اعتراف داریم. در دل با تو پیمان توبه بندیم، پس با آن همه تقصیر و کوتاهی اجر ما را کامل عطا کن تا فضائلی که دوست داشتیم و از دست ما به در رفت تدارک کنیم و عوض آن ذخایر گوناگون که آرزومند بودیم و بدان نرسیدیم باز یابیم.و آنچه از حق تو تقصیر کرده ایم عذر ما بپذیر و عمر ما را به ماه رمضان آینده برسان و چون رسانیدی، ما را یاری کن تا عبادتی که سزاوار تو است به جای آریم. به طاعتی که در خور بزرگی تو است شب ها برخیزیم، از اعمال نیکو آن اندازه بر دست ما جاری کن که یک ماهه وظیفه دو ماه را ادا کنیم. خداوندا! اگر در این ماه اتفاقا نافرمانی کرده، گناهانی مرتکب شده یا خطایی نمودیم به عمد یا به فراموشی و بر خویش ستم کردیم یا حرمت دیگری را نگاه نداشتیم، پس درود بر محمد آل او فرست و ما را به پرده عفو بپوش و به رحمت خود از ما درگذر و ما را در پیش چشم آنها که از بدبختی ما شاد می­گردند، رسوا مساز و زبان طعنه زنان را بر ما دراز مکن و به مهر بی پایان و فضل کاهش­ناپذیر خود ما را به کاری وادار که گناه ما بریزد. هرچه را از ما نمی پسندی فرو پوشد.خدایا درود بر محمد و آل او فرست و مصیبت ما را در فراق این ماه تدارک کن و عید فطر را بر ما فرخنده ساز و آن را بهترین روز گردان که بر ما گذرد، بیشتر از هر وقت عفو تو را سوی ما کشاند و گناه ما را ببرد، گناهان پنهان و آشکار ما را بیامرز. خدایا چون این ماه به سلخ رسد، گناهان ما را نیز از ما سلخ کن و به رفتن این ماه بدیهای ما را نیز ببر و ما را در این ماه نیکبخت­ترین و با نصیب­ترین و بهره­مندترین مردم گردان. خدایا هرکس حق این ماه را چنان که باید رعایت کرد و حرمت آن را چنان که شاید نگاهداشت، به وظایف آن نیک بایستاد و از گناهان به راستی پرهیز کرد و سوی تو به طاعتی تقرب جست که موجب خشنودی تو گشت و بخشایش تو را سوی خود کشید پس ما را به قدرت خود مانند آن ده و به فضل خود چندین برابر عطا کن که سرچشمه فضل تو هرگز خشک نشود و گنج کرم تو کاهش نیابد بلکه پیوسته ریزان باشد و کان احسان تو به پایان نرسد، عطای تو گوارنده باشد.خدایا درود بر محمد و آل او فرست و هرکس تا روز قیامت این ماه را روزه دارد و تو را عبادت کند، برای ما به اندازه ثواب او مقرر دار و بنویس. خدایا در این روز فطر که آن را برای مومنان روز جشن و شادی و برای دینداران هنگام اجتماع و انس قرار گردانیدی، از هرگناهی که مرتکب شدیم و هر بدی که پیش تر از ما صادر گشت و هر اندیشه زشت که در ضمیر ما گذشت سوی تو توبه کنیم، توبه ای که به گناه باز نخواهیم گشت و به خطایی عودت نخواهیم کرد، توبه ای پاک و خالص از شک و شبهه و آن را از ما بپذیر و راضی باش و ما را بر آن استوار بدار.خدایا! بیم عقاب در دل ما افکن و شوق ثواب موعود نصیب ما کن تا لذت این دعاها را دریابیم و از عذاب تو، نستجیر بک، هراسناک باشیم و ما را از زمره تائبان شمر که محبت خویش را درباره آنان لازم فرمودی و بازگشت به طاعت را از آنان پذیرفتی یا اعدل العادلین. خدایا از گناه پدران و مادرانو اهل دین ما بگذر، هرکس در گذشته و هرکه خواهد آمد تا روز قیامت. خدایا بر محمد پیغمبر ما و بر خاندان او درود فرست. چنان که بر پیغمبران مرسل فرستادی و بر او و آل او درود فرست چنان که بر بندگان شایسته خود فرستادی و بهتر از آنها ای پروردگار جهانیان. درودی که برکت آن به ما رسد و سود آن عاید ما شود و دعای ما مستجاب گردد. ای بزرگوارترین کس که همه روی به تو آرند و کارگزارنده­ترین کس که همه توکل بر تو کنند و بخشنده­ترین کس که هرچیز از فضل تو خواهند وتو بر هر چیز توانایی.

اللهم ادخل علي اهل القبور السرور اللهم اغن کل فقير اللهم اشبع کل جائع اللهم اکس کل عريان اللهم اقض دين کل مدين اللهم فرج عن کل مکروب اللهم رد کل غريب اللهم فک کل اسير اللهم اصلح کل فاسد من امور المسلمين اللهم اشف کل مريض اللهم سد فقرنا بغناک اللهم غير سوء حالنا بحسن حالک اللهم اقص عنا الدين و اغننا من الفقر انک علي کل شيئ قدير

اگر خوب با فرامین و مضامین این دعا دقت کنید چنین دعایی به طور کامل مورد استجابت قرار نمی گیرد مگر اینکه امام زمان(عج) ظهور نمایند و دقیقا این دعا یه نوع دعای فرج محسوب میشه چون تماما بعد از ظهور محقق خواهند شد. البته شاید بخشی از این دعا مستجاب شود اما همه به طور کامل مستجاب نخواهد شد مگر با ظهور منجی آخرالزمان، مهدی فاطمه(عج).

حالا دلیل اینکه چرا این دعا در ماه مبارک رمضان توصیه شده، شاید بدین خاطر باشد که این ماه مبارک، ماه استجابت دعاست و زودتر مورد استجابت قرار میگیرد. پس می شود گفت که این دعا فقط مختص رمضان نیست بلکه همیشه می توان با این دعا، برای فرج نیز دعا کرد.

باید گفت این فقط یکی از نشانه های ظهور است اما هنوز نشانه های دیگری نیز وجود دارد که به وقوع نپیوسته است. از دیگر زمینه های ظهور، گردهم آمدن 313 نفر از یاران مخلص برای آنحضرت است که متاسفانه بعد از گذشت هزار و اندی سال هنوز چنین افرادی ظاهرا فراهم نشده اند. علت چه می تواند باشد؟ جواب در این روایت است که عده ای از یاران امام صادق(ع) به حضور ایشان شرفیاب شدندو عرض کردند یابن رسول الله(ص) حالا که یاران و شاگردان زیادی گرد شما جمع شده اند چرا برعلیه حکومت ظلم  وطاغوت قیام نمی کنید؟ ما آماده اشاره شما هستیم. حضرت برای اینکه برایشان ثابت شود که مرد عمل نیستند از آنها خواست تا به تنوری که روشن بود و آتش از آن زبانه می زد بروند. آنها هیچکدام حاضر به این امر نشدند حتی بعضیها نیز شکوه کرده اند.تا اینکه حضرت به غلامش اشاره فرمود که به آن تنور وارد شود. و آن  غلام بدون هیچ سوالی، خود را داخل تنور کرد و در حالیکه آن یاران مات و مبهوت به آن قضیه می نگریستند حضرت به آنها فرمود: ااز این همه یار و شاگرد حداقل 40 مرد همانند این غلام پیدا نمی شوند تا من قیام نمایند. سپس به غلام اشاره کردند که از تنور بیرون بیایند.

از دلایل دیگری که می توان ذکر کرد شناخت و معرفت مردم نسبت به امام زمان خویش و باور این مطلب است که هرچند امام زمان(عج) از نظرهاغایب است اما ایشان همانند مردم عادی زندگی می کنند و از آنچه مردم می خورند ایشان نیز می خورند و در کوچه و خیابانها قدم می زنند شاهد عرضم روایت سدیر از امام صادق(ع) است که فرموده اند:” چرا مردم نمی پذیرند که خداوند در زمانی که حجتش را مانند یوسف (ع) قرار دهد(ناشناس زندگی کند) یعنی آن امام مظلوم شما که حقش را انکار کرده ایدی یعنی امام زمانتان در میان شما رفت و آمد کند، دربازارها راه برود و برفرشها قدم بگذارد و ناشناس زندگی کند تا زمانیکه خداوند به او اجازه دهد خود را به مردم معرفی نماید.” حضرت یوسف(ع) از چشم و نظر برادرانش غایب نبود بلکه آنها او را می دیدند ولی نمیشناختند چه بسا ما بارها امام زمان(عج) را دیده باشیم ولی به علت نشناختن از فیض حضور بی نصیب مانده ایم. و امیر المومنین (ع) نیز فرموده اند: “صاحب الامر الطرید الشرید الغرید الوحید” یعنی حضرت ولی عصر(عج) چنان مورد بی مهری عمومی مردم واقع می شوند که همه او را طرد نموده و هم آواره اش می کنندو او یکه وتنها و ناشناس زندگی می کند.

این دلایل یکطرف، دلیل جانسوزتر اینکه اعمال و رفتار ما نسبت به آن محبوب و منجی عالم است. این ما هستیم که  خودمان را از وجود پربرکت ایشان محروم کرده ایم. این ما هستیم که گوشمان را از شایعات و تهمتهایی که بدخواهان آنحضرت زده اند از جمله اینکه می گویند برو دعا کن امام زمان (عج) نیاید و الا گردن من و ترا خواهد زد یا می گویند تا رکاب اسب ایشان خون خواهد گرفت و بعضیها نیز جز شمشیربران تصویر دیگری از ایشان ندارند.

آیا حق ایشان این است؟ آیا می توان طبیب مهربانی که با کند چند غده سرطانی خطرناک، میلیونها و میلیاردها سلول بدن بیمار را از شر آن حفط می کند و سالم نگه می دارد را با چاقوی جراحی که از آن خود می چکد نشان دهیم؟ امام زمان (عج) نیز همانند این طبیب، جامعه بشری را با کندن چند غده سرطانی و از دست این گرگهای در لباس میش که بشر را در چنگال طمع و ظلم خود فرو برده اند. نجات می دهند و به آنها حیات می بخشند. آیا سزاوار است که در ذهنها ایشان را همراه با شمشیری برهنه تصویر کنیم؟ چرا به ایشان تهمت می زنیم و خود مشمول لعنتی می کنیم که در زیارت عاشورا می خوانیم: اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمدو آل محمد و آخر تابع له علی ذالک. چون در اینصورت از آخرین کسانی هستیم که در حق محمد و آل محمد ظلم کرده ایم.

مشکل از ماست که تشنه هستیم اما برای رفع تشنگی از غیر از منبع آن جستجو می کنیم و یا اینکه اصلا تشنه نیستیم چون اگر تشنه بودیم به دنبال آب می گشتیم. به طوریکه آنحضرت فرموده اند: “شیعیان ما به اندازه آب خوردنی ما را نمی خواهند ( تشنه نیستند) اگر ما را می خواستند دعا می کردند  فرج می رسید”. و در جایی دیگر فرموده اند: “اگر به اندازه ای که برای پیدا کردن مرغی گمشده خود جستجو می کنید به دنبال من می گشتید مرا می یافتید.” ای کاش همانند زمانیکه مردم یکدست شده بودند ودعا می کردند و اشک می ریختند که تیم فوتبال به جام جهانی برود برای فرج آقا هم دعا می کردند قطعا فرج نزدیکتر بود ای کاش ای کاش…

این اعمال و رفتار ماست که یوسف زمان را درون چاه غفلت و فراموشی انداخته ایم و می گوییم گرگهای روزگار و قدرتهای جهان او را خورده اند و امیدی به دستیابی به او نیست به کار و کسب خویش مشغول باشید و به امثال یعقوب می گوییم که اینقدر از امام زمان (عج) نام برید که چنین و چنان است. مگر به یعقوب نمی گفتند: چقدر از یوسف یاد می کنی نزدیک است خود را بیمار کنی و به هلاکت افکنی؟ او نیز می فرمود: من شکوه و غم خویش را فقط به خدا می گویم و چیزهایی از جانب خدا می دانم که شما نیز نمی دانید. سپس به فرزندان خود فرمود:” یابنی اذهبوا فتحسسوا من یوسف و اخیه و لاتایأسوا من روح الله، انه لایئاس من روح الله الا القوم الکافرون (یوسف/87) یعنی فرزندانم بروید از یوسف وبرادرش جستجو کنید و از رحمت پروردگار مایوس نباشید که جز قوم کافر از رحمت الهی ناامید و مایوس نمیشود.”

ما شیعیان نیز فرزندان صالحی برای پیامبر اکرم (ص) و برادری شایسته برای امام عصر(عج) نبوده ایم و باعث فراق و غیبت او شده ایم که خودش فرمودند:” تنها علتی که باعث محرومیت شما از دیدار ما می شود اعمال بدی است که از شما به ما گزارش می شود. که از شما چنین انتظاری نداریم” یوسف گمشده آل محمد(ص) حداقل از ما شیعیان انتظار نداشت که کاری کنیم که باعث غیبتش گردد. همانطوریکه حضرت یوسف(ع) انتظار نداشت برادرانش او را در چاه بیندازند.

دوستان بیایید همانند برادران یوسف توبه نماییم و او را جستجو کنیم و کاری کنیم که خداوند فرجش را برساند و خطاب به آنحضرت بگوییم: ” تالله لقد آثرک الله علینا و ان کنا لخاطئین(یوسف/91)  مطمئن باشید که ایشان کریم هستند  ما را خواهند بخشید و خود را به ما خواند شناساند.” قال لاتثریب علیکم الیوم یقفرالله لکم و هو ارحم الراحمین(یوسف /92). و دست بردعا برداریم و باهم دیگر بگوییم:

الهی عظم البلاء وانکشف الغطا وانقطع الرجاء و ضاقت الارض و منعت السماء و انت المستعان و الیک المشتکی و علیک المعول فی الشده و الرخا…

این مطالب را که نوشتم از درونم ندایی آمد که می گفت پس چرا این مطالبت فقط با هایلایت کردن قابل خواندن است. دیدم نفس اماره است. خطابش کردم از اعمال و وسوسه های تو  و شیطان است که هنوز نتوانسته ام خود را تزکیه نمایم و حضورش را درک نمایم و از اینکه خود می گویم و عمل نمی کنم شرمسارم.

در اینجا قصد دارم یه فرمولی را براتون معرفی کنم  شاید بدرد دوستان عاشق خودم بخورد و بتونند به خواسته و مطلوب دلشون برسند. ان شاء الله

بروی ادامه مطالب کلیک نمایید.

فرمول از این قراره که:

در کتاب الخواص اصفهانی (ره) است که اگر کسی عزب (مجرد) باشد و بخواهد به آسانی امر ازدواج او انجام شده و فرزند نیکو برای او حاصل گردد سه روز پشت سرهم روزه بگیرد و هر شب وقت خواب(یعنی همان سه شبی که روزه گرفته) این آیه را بیست و یکبار بخواند و از خداوند جلت عظمته حاجت بخواهد و به خواب رود:

” والذین یقولون ربنا هب لنا مِن ازواجنا و ذریّاتنا قره اعین و اجعلنا للمتقین اماما(فرقان/74)” (بهتر است که از روی قرآن کریم خوانده شود)

هرماه یکبار به این دستور و همین ترتیب عمل نماید مطلوب او به آسانی حاصل می شود ان شاء الله.

با خود فكر مي كردم كه آن دليل چي مي تونه باشه كه افكارم بدجوري توي سوالات متعدد مانده بود از جمله اينكه سرنوشت اين دنيا با وجود اين همه شرارتها، ظلم و ستمها، بي عدالتيها و… چي خواهد شد؟ آيا خداوند، اين جهان ، اين زمين و با اون مخلوقات عظيم و بعضا ناشناخته را  كه حساب شده آفريده  را خلق كرده تا با معصيت و نافرماني بشر مواجه شود و آنهم در سيطره و قدرت بي دينان و لااقل غير از ديني كه خود خداوند براي بشر برگزيد؟

توي اينگونه افكار غرق بودم كه خداوند نشانه اي برايم فرستاد و آنهم اين آيه بود: ” و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثين (قصص/5) ما مي خواستيم بر مستضعفان زمين منت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان روي زمين قرار دهيم”. ديدم هنوز مستضعفان بر جهان حاكم نشده اند و جهان نيز پر از ظلم و ستم بر مستضعفان است . به خود گفتم پس كي اين مستضعفان بر حاكمان ستمگر غلبه مي كنند و جهان را تحت حكومت خداوندي در مي آورند؟ اين مستضعفان با چه قدرت و تكيه گاهي مي خواهند بر اين دنياي پر از ظلم و جور و بي عدالتي حاكم شوند؟ لازمه اين كار وجود يك نيرو و قدرت يداللهيست، اين قدرت چيست و كي خواهد آمد؟ حديثي به ياد آوردم كه اينگونه بود وقتي زمين پر از ظلم و جور مي شود خداوند آخرين ذخيره و حجت خودش را جهت احياء دينش خواهد فرستاد و بساط ظلم و جور را از اين دنيا جمع خواهد كرد و حديث ديگري از مولا علي(ع) شنيده بودم كه ايشان فرموده اند: ” بدانيد كه هيچگاه كره زمين از نماينده پروردگار خالي نمي شود ولي خداوند بزودي نماينده اش را از ديد آنان مخفي خواهد نمود و آنان از ديدار او محروم خواهند شد چرا كه به خود ظلم و ستم نموده و از مرزهاي مورد احترام تجاوز مي نمايند. اگر يك ساعت از كره زمين بدون حجت خدا باشد همه جا نابود شده و مردم در زمين فرو خواهند رفت.” عجب! پس آن دليلي كه دليل حيات و زندگي ماست و باعث نزول رحمانيت خداوند بر اين بشر سرپا گناست همان حجت الله است. همان حجت و امامي كه از نظرها غايب است و منتظر فرمان الهي جهت ظهور و برپايي عدالت است. يعني همان امام زمان(عج)!! خدايا مرا ببخش!!

سوال اينجاست با توجه به اينكه دنيا پر از ظلم و جور و اينهمه بي عدالتيست پس  چرا هنوز ظهور نكرده اند؟ پاسخ اين سوال را خود حضرت به شيخ مفيد داده اند آنجائيكه فرموده اند: ” اگر شيعيان ما كه خداوند آنها را به اطاعت خود موفق بدارد در وفا نمودن به پيماني كه با ما دارند يكپارچه مي شدند هرگز ميمنت ديدار ما از آنان به تاخير نمي افتاد و با عجله و سرعت به سعادت مشاهده ما موفق مي شدند.” خداوند نيز در كتاب شريفش، يعني قرآن كريم مي فرمايند:” ان الله لايغير ما بقوم حتي يغيرو ما بانفسهم (رعد/11) خداوند وضعيت هيچ قومي را ( تا آنان خواستار تغيير وضعيت خود نشوند) تغيير نمي دهد” آنان بايد اشكال كار خود را برطرف نمايند تا خداوند هم وضعيت آنان را تغيير دهد. يعني چي؟ يعني اينكه ما خودمان نخواسته ايم كه وضعيت جهان از اين وضع پرآشوب خلاص شود. اگر هم خواستيم فقط در شعار بوده نه در عمل؛ و اينها يكطرف، و تبليغات منفي و ضد ديني خودخواهان  و مستكبرين جهان از طرف ديگر (كه باعث شده بعضي از ماها چشم و گوش بسته به حرفهاي آنها دل بسپاريم و گفتار آنها را تكرا كنيم، ) و ما نيز چنان در زندگيهاي روزمره و مشكلات و گرفتاريها غرق شده ايم و به اين مسئله پي نبرده ايم كه گره كور اين جهان تنها به دست تواناي امام زمان(عج) حل مي شوند.

حالا اين سوال پيش مي آيد كه پس تكليف ما چيست؟ ما بايد چه بكنيم؟ خداوند جوابمان را داده فرموده اند:” فانتظروا اني معكم من المنتظرين(اعراف/71) شما منتظر باشيد من هم با شما منتظر هستم.” يعني همان انتظار؛ بايد منتظر بود. آيا انتظار به تنهايي كافيست؟ خود حضرت بقيه الله(عج) فرموده اند:” واكثروا الدعا بتعجيل الفرج فان ذلك فرجكم. براي هرچه سريعتر فرارسيدن فرج ما بسيار دعا كنيد كه اين فرج خود شماست.” خداوند نيز مي فرمايند:” قل انما اعظم بواحدة ان تقوموا لله مثني و فرادي(سبأ/46) بگو: من تنها يك موعظه به شما مي كنم و آنهم اينكه: براي اجراي برنامه هاي خدا همه با هم يا تك تك افراد بپاخيزيد. “ يعني خداوند مي فرمايند ما برنامه سعادت بشريت را تنظيم كرده ايم و با حكومت و ظهور نماينده خود و جانشين پيغمبران، حجه ابن الحسن العسكري(عج) آنرا به اجرا خواهيم گذاشت پس شما (بندگان)چه به طور انفرادي و چه يكپارچه و همه با هم بپا خيزيد و خواستار اين برنامه شويد.

لذا دوستان عزيز اين تنها راه حل مشكلات دنيوي و اخروي بشر و تنها راه رسيدن بشر به كمال و سعادت است بياييد دست به دست هم داده با يكديگر دعا كنيم و زمينه فرج ظهورش را از خداوند متعال بخواهيم و دنيا را از اين گرفتاريها نجات دهيم.

اللهم عجل لوليك الفرج

از خود پرسیدم خداوندانسان را خلق کرد که به کمال و سعادت برسد، پس چرا این بشر با وجود این علم و تکنولوژی های روز که روز بروز به آن افزوده می شود نه تنها هنوز به کمال و سعادت نرسیده بلکه در اوج مشکلات روحی و روانی گرفتار شده است؟ اگر بگوییم که بشر امروزی تمام هم و غم خود را گذاشته تا آیندگان با این علم و تکنولوژی به سعادت و کمال برسد بیراهه گفته ایم؛ چون خداوند کمال و سعادت بشر را برای آیندگان نخواسته است بلکه برای تمام بشر از اولین تا آخرین آنها خواسته است. در جوابم گفتم: مشکل اینجاست که بیراهه رفته ایم و راه سعادت و کمال را گم کرده ایم. خداوند انسان را خلق کرد تا به مقام خلیفه اللهی برساند؛ یعنی اینکه بخشی از قدرت یداللهی خود را به بعضی از افراد شایسته خود بدهد. چون خداوند جسم نیست و اینگونه مقدر کرده است که بخشی از قدرت خود را (مانند مرده زنده کردن، شق القمر کردنها، از غیب و آینده خبر دادن و…) به نمایندگانی از نوع خود بشر یعنی پیامبران و ائمه معصومین(ع) عطا کرد تا بتوانند بشر را به کمال و سعادت برسانند. اما آنزمان مردم از علم کافی برخور دار نبودند و با جهل خود از نمایندگان خدا فاصله گرفته اند و جز عده کمی به سعادت نرسیده اند.

از خود پرسیدم خوب مردم آن زمان به خاطر جهل از کمال و سعادت بازماندند اما امروزه با وجود گسترش و توسعه علم هنوز بشر به کمال وسعادت نرسیده است. در حالیکه پیامبری نیز وجود ندارد که بشر را به سعادت و کمال راهنمایی نماید. آیا خداوند بشر امروزی را به حال خود رها کرده است؟ در جواب گفتم خداوند عادلتر و بلندمرتبه تر از آن است که بخواهد بشری که برای کمال خلق کرده است به حال خود رها نماید. اما در دلم واقعا برایم سوال شد که علم و تکنولوژیهای روز، بشر را به کمال نرسانده است، پیامبری هم نیست که بشر را هدایت نماید. پس نماینده خدا بروی زمین چه کسی می تواند باشد؟ هنوز در جواب آن مانده بودم که سوالی دیگر ذهنم را مشغول خود ساخت و آن هم اینکه بشر امروزی در اوج معصیت و گناه ، در اوج تبعیض و بی عدالتیها، در اوج کشت و کشتار مردم مظلوم جهان و در اوج غفلتها و گرفتاریها غرق شده است و پیامبری نیز وجود ندارد که خداوند به خاطر عظمت و جاه و مقام آن پیامبر از این بشر بگذرد و هر آن قدرتش را دارد که نسل و بشر امروزی را از بین ببرد و قیامت خود را برساند. چرا خداوند چنین نمی کند؟ به خود گفتم این تنها یک دلیل می تواند باشد و تنها فقط یک دلیل که خداوند به خاطر آن یک دلیل همچنان بشر را رحمانیت خود منع نکرده است و هنوز الطاف خود را به بشر می رساند و هنوز نعمت زندگی و حیات و انواع نعمتهای دیگر در بشر امروزی جاری ساخته است و آن می تواند ما را مدیون چنین دلیلی نماید. آن دلیل هرچه باشد آنقدر در پیشگاهش ارزشمند و والامقام هست که خداوند حاضر شده است تمام معصیتها و نافرمانیها و غفلت این بشر را فقط به خاطر او تحمل نماید. و واقعا هم خدا عجب صبری دارد…….. (ادامه دارد)