متاسفانه با شروع شدن امتحانات پایان ترم، حدود دو هفته ای نتوانستم وبلاگم را بروز کنم و از شما دوستان عزیز واقعا عذر می خواهم، اکنون هم که در میان امتحانات به سر می برم یه فراغت خاطری حاصل شده، آمدم تا دینم را ادا کنم امیدوارم که مورد توجه و قبول شما دوستان واقع شود.

همانطوریکه می دانیم همه ما خطاکاریم و خواسته یا ناخواسته مرتکب خطا می شویم و آغشته به گناه و معصیت الهی هستیم و زیاد هم در مورد راهها و توصیه ها و پندها و نصیحهایی جهت دوری از گناهان شنیده باشیم و این مسئله شاید دغدغه افکارما باشد که چه کنیم که مرتکب گناه و معصیت الهی نشویم؟ چرا با وجود 124000 پیامبر که برای هدایت و رساندن بشر به کمال وسعادت ،از ناحیه خداوند رحمان آمده اند بی توجه ایم و باید به حرف یک فرد رانده شده از درگاه الهی، یعنی شیطان، گوش فرا دهیم و خالق خود را معصیت نماییم؟!!

اگر خوب به موعظه ها و پندها دقت کنیم همه جنبه بازدارندگی دارند و راهی را نشان داده اند که با جدی گرفتن آن توصیه ها، مرتکب گناه نشویم که اکثرا به علت ضعیف النفس بودنمان، بازهم مرتکب می شویم مگر اینکه خود خداوند لطف و رحمتش را شامل حالمان کند که یک انقلاب درونی، برایمان ایجاد شود که بتوانیم خود را از منجلاب گناه نجات دهیم.

یکی از این مواعظ، توصیه هایی است امام حسین علیه السلام به پیروان خود داشته اند: و آنهم اینکه در سرگذشت دیگران که پیش از این در دنیا بودند و در رفاه و آسایش زندگی می‏کردند تأمل کنند و همواره به یاد مرگ باشند چرا که این کار انسان را از گناه باز می‏دارد. آن‏حضرت می‏فرمایند: «ای فرزند آدم، کمی اندیشه کن و به خطاب به نفس خود بگو: پادشاهان و صاحبان دنیا و جهان‏داران گذشته کجایند؟ آنهایی که شهرها بنا کردند و نهرها را جاری کردند و… و سرانجام با بی‏میلی از همه آنها جدا شده، از دنیا رفتند و همه را برای دیگران به ارث گذاشتند. ما هم روزی مثل آنها همه چیز را به دیگران وا گذاشته، به آنها خواهیم پیوست. ای فرزند آدم، هنگامی را به یاد آور که با مرگ دست و پنجه نرم می‏کنی و در قبر پهلو به زمین می‏گذاری و در پیشگاه خدا تمام اعضای بدنت علیه تو گواهی خواهند داد و رازهای پنهان آشکار شده، ترازوهای عدالت برقرار می‏شود».

آنچه امروز می خواهم برای شما بگویم، توصیه ها و مواعظی از این قبیل نیست، برخلاف تمام این مواعظ که می گویند گناه نکنیم و ما را از آتش و عذاب الهی می ترسانند،می خواهم یک راهی را به شما دوستان و کسانی که مانند من نمی توانند خود را گناه کردن نجات دهند نشان بدهم که بتوانید بدون هیچ دغدغه و بدون اینکه برای شما گناهی نوشته شود و شما را در آتش و عذاب اخروی و دنیوی گرفتار نماید، گناه خود را مرتکب شوید و آزادانه و هرطوریکه دوست دارید زندگی نمایید. فقط باید چند کاری که برایتان معرفی می کنم را انجام دهید بعد از آن هرچه خواستید و توانستید مرتکب شوید حتی قتل و زنا و شرک و… که از بزرگترین گناهان هستند.

خداوند انسان را آفرید و آنرا خلیفه خود بروی زمین قرار داد و بر تمام موجودات برتری بخشید. به او هم خصلت حیوانات مثل شهوت و… داد و هم خصلت فرشتگان یعنی عقل. و این بدین خاطر بود که انسان را بر سر دوراهی شهوت و عقل قرار دهد و بیازماید تا برایش ثابت شود که در کدام دسته قرار دارد حیوان یا فرشته!!

خداوند  سه نوع وجود یا نفس را در انسان گذاشت یکی خصلت حیوانات که به نفس اماره تعبیر می شود و یکی هم وجدان یا همان نفس لوامه و دیگری نفس مطمئنه که با وجود آن در انسان، ایشان شایسته مقام خلیفه اللهی خواهد شد. مقامی که خود خداوند به خلیفه خود فرموده اند دست تو دست من خواهد بود. یعنی به غیر از خدایی خدا، قدرتش را در اختیارش قرار خواهد داد.

یک سفره بزرگ و عظیمی که به مدت یکماه گسترده شده و میزبان هم همان خالق یکتا، قدرت والا، رب وپروردگار ما، خدای رحمان است خداوندی که رحمتش را عام و خاص فرا گرفته. خداوندی که رحمتش را از منکرانش نیز دریغ نکرده است چه برسد به دوستدارانش. اما حالا توی این مدت یکماهه می خواهد از مهمانان خود پذیرایی کند. وقتی  ثروتمندی یا قدرتمندی بساط میزبانی را پهن میکند چنان به مهمانان میرسد که آنها از آن مهمانی ممکن است بهره هایی ببرند. حالا این قادر متعال، رزاق بی نیاز،قدرت یکتا، بساط میزبانی خود را پهن کرده است و از انواع نعمتها و رحمتها از مهمانان خودپذیرایی میکند. این قادر متعال در طول سال یعنی 12 ماه، یک ماه را به نام خود یعنی رمضان قرارداد و این فرصت را به مهمانان داد تا بتوانند فقط خودشان باشند و خودشان. تنها با میزبان باشند و با او به معنای واقعی عشق بازی کنندو هستندمهمانانی که بهره های کافی می برند و این برایشان لذت بخش است . ماچه می د انیم این عشق چیست و لذتش کدام است؟!!. ما همانندکودکان بازیگوشی هستیم که وقتی به مهمانی دعوت می شویم دنبال شیطنت و بازیگوشی هستیم و وقتی به خود می آییم که بساط سفره را جمع کرده اند و از آن سفره جز اندک چیزی عایدمان نشده است.

اگر خوب به این سفره و این مهمانی نظری بیندازیم در می یابیم که این  میزبان در این مدت کتاب راهنمای سعادت و کمال بشریت را یعنی همان قرآن کریم، برای زمینیان توسط آخرین رسولش نازل کرده است.

اگرخوب نظر بیندازیم می بینیم که در این یکماه، شبی را قرار داده است به نام شب قدر، که هیچ شبی به پای فضیلتهایش نمی رسد و آن برابر است با هزارماه و مقدرکرده است که در آن یک شب تقدیر و سرنوشت یکساله ما را بنویسند و به تایید آخرین نماینده خدا برسانند. ما چه می دانیم که شب قدر چیست!! انا انزلناه  فی لیله القدر و ما ادرئک ما لیله القدر لیله القدر خیر من الف شهر، و واقعا که چه می دانیم شب قدر چیست؟ شب ارزش، شب تقدیر و سرنوشت یکساله!!

بازمی بینیم که با تمام گناهان و تقصیراتمان دعوت شده ایم تا فرصتی دوباره پیدا کنیم که بتوانیم خودمان را بشناسیم و توبه کنیم و زندگی را از نو آغاز کنیم چون ماهی است که به ما وعده آمرزش داده شده است.

باز خواهیم دید که در این مدت شیاطین و ابلیس قسم خورده ای که قرار است تا روز معلوم بشر را به گمراهی بکشانند و از راه خدا دور نمایند را با غل و زنجیر بسته اند تا مزاحم مهمانان ایزد منان نشوند و مهمانان بتوانند به دور از دشمن بیرونی، با همان دشمن درونی ، یعنی همان دست پرورده و تربیت شده شیطان یعنی نفس اماره بجنگند و افسارش را به دست گرفته و رامش  کنند.

مشاهده خواهیم کرد خوابی که اگر از حد معمول بگذرد خداوند از آن بیزاری جسته است و همان خواب در این مدت برای مهمانان یکنوع عبادت محسوب می شود. نه فقط خواب بلکه نفس کشیدنمان ، قدم زدنمان و…. عبادت خواهد بود همچنین میزبان از بوی دهان روزه دارخود مباهات میکند و از آن خوشش می آید.

ماهی که در آن برای خواندن هر آیه از کلامش، ثواب ختم قرآن می نویسند، ماه رحمت، ماه آمرزش،ما استجابت دعا، ماه خودسازی و سوزاندن گناهان. ماهی که ارواح مردگان را آزاد می کنند و موقتا عذاب را آنها بر می دارند به غیر از افراد خاص، و… و هرچه بگویم باز  هم  کم است و از قدرت درک و فهم من خارج است. و ما چه می دانیم که این ماه چیست و شب قدرکدام است؟ و ما ادرئک ما لیله القدر….

ما همچون کودکی هستیم که گوهر گرانبهایی را در اختیارمان گذاشته اند و قدرش را نمی دانیم و اگر رهگذری آن گوهر را با پفکی معاوضه کند با کمال میل خواهیم پذیرفت چون در نزد ما پفک ارزشمندتر است تا گوهر زیرا نمی دانیم آن گوهر چیست و چه ارزشی دارد؟

از خدا می خواهیم که به ما معرفت بیشتری عنایت  کند تا بتوانیم  قدر این گوهر را بدانیم و خدا را نیز شاکریم که یک فرصتی دیگر به ما داد و به مهمانی فراخواند تا بتوانیم توبه کرده و از او آمرزش بطلبیم و بدا به حال آنکه در اینمدت آمرزیده نشود و چه بدبخت و چه شقی خواهد بود.

التماس دعا

می کنه!! به نظر من اگه این شیطان نبود خوبی رو از بدی نمیشد تشخیص داد و کسی قدر خوبیها را نمی دانست. اگر این شیطان نبود انسان به مقام لقاء الله و قرب الهی نمی رسید این بدین خاطر است که بشر با مخالفت به وسوسه های شیطان و اطاعت امر خداوند است که خودش را به خدا نزدیکتر می کند. در حقیقت این شیطان است که اولیاء الله را به چنین مقامی رسانده است. اما می ماند من و امثال من که هنوز نتونستیم خودمونو از وسوسه هایش نجات دهیم. خوب بگذریم.

در این بخش می خواهم به مرور زمان از شیطان برایتون بگم چون فقط خداشناسی کافی نیست باید دشمن را نیز بشناسیم تا بهتر بتوانیم قدر دوست رو بدانیم.

اول بذارید معنی لغوی شیطان را تعریف کنم. شیطان از شطش یا شاطن گرفته شده و هردو به معنی پلید، خبیث، پست و موجودی سرکش و متمرد و نافرمان گفته می شود یا به هرچیزی مرموز و موذی و آزاد دهنده نیز گفته می شود.