به دنبال خدا نگرد، خدا همه جا هست!
وقتی وبلاگ مهربانی که متعلق به یکی از دوستان است رو مطالعه می کردم تصمیم گرفتم کمی بیشتر در مورد خدا فکر کنم. اینکه خدا کجاست؟ (هرچند این نوشتاربه پای عارفانه وعاشقانه بودن مطالب ایشون نمی رسه!! ) یادم میاد بچه که بودیم وقتی می پرسیدیم خدا کجاست؟ بهمون می گفتن توی آسمانها. اما وقتی بزرگتر شدم متوجه شدم خدا فقط در آسمان آبی بالای سرمان نیست بلکه هرفراز و بالایی می تونه آسمان باشه. بذارید ساده تر بگم خدا در آسمان دلهای ما که در حقیقت منظور، برفراز دلهای ماست همینطور برفراز افکار ما، برفراز اعمال نیک ما، برفراز عقل ماو بالاخره بر فراز آنچه ما حتی تصورش رو بکنیم. چون ذهن ما فقط تا حدی گنجایش درک حقیقت وجودی خداوند رو دارد مانند لیوانیست که با توجه به ظرفیتی که داره، آب یک پارچ رو نمی تونه درک کنه چه برسه به اقیانوس بیکران. خداوند نیز مانند اقیانوس بیکرانیست که ما بشرخاکی با این ذهن کوچکمون فقط می تونیم قطره ای از این اقیانوس رو درک کنیم و اینکه بگوییم خداوند نور است.چون خداوند خودش رو طبق گنجایش ذهن مخلوقش، اینگونه معرفی است اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ – خدا نور آسمانها و زمين است مثل نور او چون چراغدانى است كه در آن چراغى و آن چراغ در شيشهاى است آن شيشه گويى اخترى درخشان است(نور/35) .درست است خداوند نور است، نور آسمانها و زمین، و هرکجا این نور وارد شود ظلمات وتاریکی رخت برمی بندد. گاهی اوقات نیز ما انسانها چنان در ظلمات و گناهان و گرفتاریها دچار میشیم که دنبال یه روشنایی می گردیم تا خودمونو از اون مخمصه، نجات دهیم. حتی گاهی هم وقتی امیدمون از همه جا ناامید میشه خواسته یا ناخواسته دلمون متوجه یه منجی و راهنمایی یا یه منبع عظیمی میشه و از ته دل ندایی می شنویم که به سمت خودش ما رو فرامی خونه و جای تاسفش اینجاست که وقتی از اون معرکه خطر نجات پیدا می کنیم دیگه توجه ای به اون منبع عظیمی که ما رو فرا می خونده نداریم. خود خداوند نیز به همین مطلب اشاره می کنه: …جَاءتْهَا رِيحٌ عَاصِفٌ وَجَاءهُمُ الْمَوْجُ مِن كُلِّ مَكَانٍ وَظَنُّواْ أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ دَعَوُاْ اللّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ لَئِنْ أَنجَيْتَنَا مِنْ هَذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ ﴿۲۲﴾فَلَمَّا أَنجَاهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ… – [بناگاه] بادى سخت بر آنها وزد و موج از هر طرف بر ايشان تازد و يقين كنند كه در محاصره افتادهاند در آن حال خدا را پاكدلانه مىخوانند كه اگر ما را از اين [ورطه] برهانى قطعا از سپاسگزاران خواهيم شد (۲۲)پس چون آنان را رهانيد ناگهان در زمين بناحق سركشى مىكنند…(یونس/23)
یک آشنایی در یکی از انجمنها میگفت از زمانیکه من دچار بیماری ام اس شدم به وجود خدا شک کردم. واقعا نمی دونم باید چه جوابی به اینگونه افکار باید داد. فقط می تونم بگم اگه به خاطر مشکلی که پیدا کرده، خدا رو عامل این مسئله می دونه چون به وجود خدا شک داره پس این مشکل ایشون ربطی به خدا نداره چون به اعتقاد ایشون خدایی نیست که باعث این مشکل شده باشه و باید تقصیرات رو بیندازه گردن طبیعت و یا هرچی توی این زمینه!! اون پیرعارف و عاشق دلسوخته، شیخ علی خیاط به شاگردانش می گفت: دلم برای خدا می سوزه که مشتریهاش کم هستند. امام حسین علیه السلام بیشترین مشتری رو داره. در خونه ایشون زیاد میرن اما در خونه خدا خیلی کم. امام حسین علیه السلام به خاطر خدا و دینش، امام حسین علیه السلام شد.(درست است که باید با وسیله به درگاه الهی برویم و آنها را واسطه قرار بدیم. نمونه عرض من در باب این مسئله این است که ما به خاطر امام حسین علیه السلام و عزاداری برای مصائب ایشون تا پاسی از شب بیدار می مانیم اما توجه ای به نماز صبح نداریم و به راحتی اونو قضا می کنیم).
چه زیبا فرمود امام راحل قدس سره که عالم محضر خداست در محضر خدا گناه نکنید.این زندگی ما چه زیبا میشد اگه خدا رو در همه جا حس می کردیم به خصوص در لحظات تنهایی و گناه و مطمئنا خداوند نیز بیشتر به ماتوجه می کرد و این رابطه مانند یه رابطه عاشق و معشوقی میشد که این رابطه رو به تمام دنیا و آخرت و متعلقاتش عوض نمی کردیم.در پایان باید بگم که خدا همه جا هست، حتی در کوچه های تنهایی خیالمان، حتی در جاده هایی که به ناکجاآباد منتهی میشه، حتی در کنار چاههایی که برای خود کنده ایم و این خداست که منتظردعوت بنده اش می مونه تا با کمال میل بگه: لبیک بنده من، لبیک. چون خداوند بیهوده بنده ای رو خلق نمی کنه که در گرفتاریها تنهایش بگذارد و این مشکل از ماست نه خداوند که خود را تنها می بینیم و این خداست که به خود ما به ما نزدیکتر است چون خودش فرموده: وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ-و ما از شاهرگ [او] به او نزديكتريم (ق/16) و چگونه می تواند به ما نزدیکتر نباشد در حالیکه فطرت و سرشت اصلی وجود ما همان روحیست که خداوند از خودش در قالب ما دمیده است: وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي – از روح خويش در آن دميدم(ص/72) .
و چه زیبا بود اگر می تونستیم عاشق خدا می شدیم، چون عشق به خدا دوستی با او نیست بلکه به یاد او بودنه! نه در شعار و حرف، بلکه در عمل. چه عملی؟ خودش به حضرت موسی علیه السلام فرموده با اقامه نماز به یادش باشد إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي – منم من خدايى كه جز من خدايى نيست پس مرا پرستش كن و به ياد من نماز برپا دار(طه/14) و در حدیث داریم که دروغ می گوید کسی که ادعای دوستی خدا رو دارد در حالیکه برای نماز شب بلند نمی شود! درست هم همین است کسی می تونه ادعا کند که خدا رو دوست دارد که در نیمه های شب از رختخواب گرم و نرم خود به عشق محبوب خود برخیزد و دو رکعت نماز عشق بخواند.
پس نهایتا خداوند همه جا هست، همین نزدیکیها، نیازی به جستجویش نیست، دنبال خدا نگرد.
سلام من چند روزی نبودم حالا اومدم راست میگین آهنگم بهش نمیاد آخه خیلی ها میگن قشنگه بهش میاد شما تنها کسی هستید که این نظر را داده البته منطقی هم میاد من این آهنگ را چون درمورد خدا بود انتخاب کردم منم که قصدماز مطالب وبلاگ نزدیکتر شدن به خداست ازطریق شناخت بزرگان اسلام خصوصا امام زمان (ع)
اگه آهنگ بهتری سراغ دارید بهم خبر بدین منم که بازدید کننده زیادی ندارم صبر میکنم اما حتما عوضش میکنم تا دوهفته دیگه
ممنون از لطفتون