محبت را با رنگ آبی کشیدم مثل رنگ دریا وآسمان ….ولی افسوس
همیشه آه غم دل،که ازسینه بلند میشه واشکی که از چشم ها برای سبک کردن وجود ،جاری میشه ویا فکری که تلخ میکنه وجود آدم هارو – وسرآخرحتی لبخندی که به گوشه لب میشینه به تلخی –همه وهمه باعث میشن که دنبال سنگ صبوری بگردی برای تسلای دل دراین وقته که بهتره سمت نگاه ودل به سمت خدا باشه نه بنده اش ، تا به آرامش برسه همونطورکه خودتونم اشاره کردید تومتن /
ای خوب امیدوارم خداوندهمیشه وهمیشه کرم اش – نعمت اش – محبت اش توزندگیت سرشارباشه وهیچوقت لحظه ای رو غباری نداشته باشی /
ولی صحبت هامواینطورتموم میکنم که خدایا می خوام با عشق دوست باشم – می خوام دست های ایمان رو ببوسم – می خوام عاشق تووامامت باشم وهمیشه درکنارت بمونم تا بتونم بارسیدن به عشق ات – محبت ومهربونی رو نثاربنده های خوبت کنم بدون هیچ وابستگی وتعلق خاطری – آخراین آواره سرگردان تو به عطرآزمایش ات آکنده شده وسمج بردرآستانت نشسته تا که رخ بنمایی آخه میگن راههای رسیدن به تو- نه به عددنفس ها بلکه به عدد دم وبازدم های نفس هستش –
ای دوست گرامی چه خوبه فرشته خوبیهاروبه بالای سرخودت به پروازدربیار وخودت رو ازاین زلال آسمانی که خوشبختانه قطره ای ازاون به قرعه ی بشرافتاده سیراب کن/
همیشه درپناه حق باشید/

محمد یادته بهت گفتم بیا هاست من ؟!! حالا هاستت جا داره من بیام پیش تو ؟!!!