برای اولین بار بود که سوار هواپیما می شدم، به نوعی برایم جالب بود اونهم به چه مقصدی؟! مدینه منوره! انگار در خواب چنین صحنه ای رو دیده بودم! باور کردنش برایم سخت بود هرچه در درون خود می نگریستم عملی،رفتاری،ثوابی، کاری نکرده بودم که لیاقت چنین دعوتی رو داشته باشم. برایم تعجب آور بود. به هرحال هردلیلی هم برای دعوت شدنم بوده باشد، بالاخره اینکه در عالم واقعیت سوار بر هواپیما شده بودم. وقتی به این مسئله فکر می کردم که چندلحظه دیگر این هواپیما به مقصد سرمنزل معشوق و معبود پرواز می کند، به خود گفتم ای کاش به همراه این پرواز جسمی، روح و جانم  نیز به سوی معشوق پرواز کندو اوج بگیرد و خود را نزدیکتر و ملموستر به خالق حی، معشوق واقعی ببینم اما وقتی هواپیما در باند پرواز قرار گرفت و لرزشهای بسیار هواپیما رو شاهد بودم این مسئله برایم تداعی شد که واقعا پرواز روحی و فاصله گرفتن از منیات و پستیها و دل کندن از مادیات و دنیا، هم چقدر سخته همانند این هواپیما که برای پرواز و اوج گرفتن وقتی در باند قرار میگیرد اینگونه می لرزد و سروصدا ایجاد می کند پروازروح وجان به سوی معشوق و دل کندن از این پستیها بسی سختتر است. همانطوریکه هواپیما برای کندن خود از زمین و پرواز نیاز به سرعت بالا و مطلوبی دارد، جان و روح ما نیز برای اوج گرفتن و رسیدن به معشوق، نیاز به فرار کردن و عدم توجه به آنچه در این سرای فانی از خود داریم، دارد.

قرار بر این شده بود که به مدت 40 روز در مدینه منوره مشغول به خدمتگزاری باشم و دو روز پایانی در مکه مکرمه! اما دست تقدیر و لطف الهی اینگونه برای من رقم خورد که بعد از 11 روز در مدینه منوره و خدمت به زائران رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه مظلوم بقیع، جهت ادامه خدمت، به مکه مکرمه دعوت شدم! بعضیها منو دلداری می دادن می گفتن خوش بحالت، بعضیها می گفتن حال و هوای مکه بهتر از مدینه است اما برای منی که برای اولین بار اعزام شده بودم و مدینه رو تجربه کردم بودم ولی هنوز مکه رو و اون کعبه عشاق رو از نزدیک ندیده بودم گفتم ما برای خدمت کردن آمدیم نه چیز دیگری، و از این بابت برای من فرقی نمی کند چه مدینه، چه مکه!! اما در دلم می گفتم شاید ابهت و معنویت مسجدالحرام به خصوص برای سال اولیهایی مثل من، منو بگیره و شاید نتونستم حقش را درست ادا کنم که متاسفانه همین طور هم شد :( چون معمولا زائرین با کاروان و و روحانی کاروان همراه هستن و دسته جمعی می روند و کلی آماده میشن و وقتی هم چشماشون به کعبه می افتد حال خوشی دارن اما من و یکی از دوستان تنهایی رفتیم به سوی کعبه عشق!

فقط می دانستم دفعه اول که نگاهم به کعبه بیفتد حاجاتم رو در نظر بگیرم و دعا کنم و نکند کسی رو از قلم بیندازم به رفیقم که چندسال سابقه داشت گفتم هروقت روبروی کعبه رسیدم به من بگو تا بتوانم سرم رو بالابگیرم! تا توانستم رفتم جلو بدون اینکه سرم رو بالا بگیرم و نگاهی به کعبه داشته باشم، لحظه، لحظه حساسی بود در دلم آشوبی برپا بود نمی دانستم چه اتفاقی برایم خواهد افتاد تا نزدیکیهای مقام ابراهیم علیه السلام جلو رفتم بدون سرم رو بالا بگیرم تا اینکه احساس کردم دیگه بس است، آن لحظه فرارسیده قبل از اینکه نگاهی به کعبه بیندازم و همچنان سرم پایین بود حاجات خودم و خانواده و دوستان و ملتمسین دعا رو در ذهنم یادآوری می کردم تا اینکه آن لحظه فرا رسید فقط همینو می تونم بگم که روی دست رفیقم باد نکردم :)

خداوند باز بر من منت نهاد و حدود 50 روز در مجموع مدینه و منوره و مکه مکرمه به خدمت گزاری مشغول بودم هرچند این سفر اولم بود و از بعد معنویت برایم حساس، اما نتوانستم آنچنان که دلم می خواست استفاده کنم و از خداوند خواستم و بازهم می خواهم قسمت و روزی دوستان کند و دوباره نیز ما رو هم دعوت کند. انشاء الله بتوانم با تجربه ای که کسب کردم در خدمتگزاری مفیدتر باشم. انشاء الله

انشاء الله در روزهای آتی تصاویری که تونستم بگیرم در پستی جداگانه خواهم گذاشت و جهت سوغاتی برای دوستان عزیز نیز به کسانی که مایل باشند یک سی دی از تصاویر سه بعدی که به مرور در این سایت گذاشته شده و خواهم گذاشت به طور یکجا برایشان ارسال خواهم کرد.

موفق و موید باشید.

• پخش زنده از مراسم حج تمتع 1388
• فیلم تعویض پرده کعبه
• گزارش تصویری از کوی یار
• تاریخچه پرده کعبه
• آیا میدانید روی پرده کعبه چی نوشته شده؟