خوب که فکر می کردم می دیدم تفکر می تونه یه نوع ترسیمی از زندگی واقعیمان باشد که در ذهنمان مرور می کنیم. می دیدم که معمولا اهداف بزرگ و ایده های نو و خلاقانه از طریق فکر و تفکر ایجاد می شوند. اما نمی فهمیدم که تفکر چگونه همه چیز را تحت الشعاع خودش قرار می دهد. اینگونه تفکر کردن چه قدرتی دارد که می تواند زندگی و سرنوشت بشر را تحت تاثیر خود قرار دهد.

تا اینکه به حدیثی پرمحتوا و سازنده از مولای متقیان حضرت علی(ع) برخورد کردم که چه واضح و شفاف بیان کرده اند:(البته بدین مضمون)

مراقب افکارت باش چون گفتارت می شود.

مراقب گفتارت باش چون رفتارت می شود.

مراقب رفتارت باش چون عادتت می شود

مراقب عادتت باشد چون شخصیتت می شود

مراقب شخصیتت باش چون سرنوشتت می شود.

دیدم واقعا چه زیبا مسئله را باز کرده اند.یعنی تو همانی که می اندیشی!! مسئله ای که روانشناسان و… با تحقیقات و علم و تکنولوژی بدان دست یافته اند 1400 سال قبل عنوان شده بوده است این فقط این مورد نیست بلکه بی شمارمطالبی وجود دارد که با علم روز مطالب امامان ما رو ثابت کرده است.

خب این کاملا واضح است که گفتار ما ناشی از افکار ماست یعنی موقعی که حرفی می زنیم از کانال فکر به سر زبان ما جاری می شود. معمولا ما به آنچه می گوییم عمل می کنیم که این همان رفتارمان را تشکیل می دهند و بر اثر تکرار ،این رفتار در وجود ما ریشه دوانیده و عادتمان می شود و هرگونه عادت کرده باشیم شخصیتمان را نشان داده ایم و این شخصیت ماست که سرنوشت ما رو تعیین می کند.

خوب دلیل مطرح کردن این مسئله این بود که ممکن است که شما در جامعه با افرادی برخورد داشته باشید که در اوج جهالت و نادانی به سر می برند و از اینکه بتوانید به خواسته خود برسید چاره ای جز تعامل با اینگونه افراد نباشد و گاهی اوقات نیز اینگونه تعامل داشتن برای ما مایه دردسر خواهد بود. پس به نظر شما باید چگونه با اینگونه افراد برخورد داشته باشیم تا دردسرها و گرفتاریهای خود را به حداقل برسانیم. ممکن است که روانشناسان و یا کارشناسان مربوطه راه حلهای ارتباطی و مفیدی را ارائه کرده باشند اما من می خواهم بگویم چرا راه دوری می رویم یا به اصطلاح آب در کوزه و ما تشنه لبان می گردیم.

همه ما مي دانيم كه خداوند خير و سعادت بشر را خواسته و تمام دستوراتش براساس حكمت و مصلحت بشريست. و همان خداوند احكام و دستوراتش را در قالب يك كتاب راهنما براي سعادت بشر توسط آخرين ختم رسل حضرت محمد(ص) يعني قرآن كريم فرستاده است به طوریکه به تمام جوانب و مسائل جزئی زندگی توجه نموده است.

خداوند نیز از وجود چنین افرادی بهتر از ما خبر دارد و برای برخورد با چنين افرادي راهي بسيار ساده و كاربردي پيش پاي بشر نهاده است كه توجه و دقت در عمق این مسئله حائز اهمیت است. خداوند می فرمایند:

و عبادالرحمان الذين يمشون علي الارض هونا و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما(فرقان/63)

و بندگان خداي رحمان، آنان هستند كه بر روي زمين راه به تواضع و فروتني روند و هرگاه مردم جاهل به آنها خطاب كنند، با سلامت نفس جواب دهند.

خداون در این آیه این مسئله را متذکر شده است که اگر با اینگونه افراد مواجه شده اید تنها با سلام كردن به آنها از روی تواضع و فروتنی می توانید از شرشان خلاص شوید.

البته اين نكته را نبايدفراموش كرد كه افراد جاهل فقط به افرادي كه از سواد كافي بي بهره اند و يا داراي علم كافي نيستند اطلاق نمي شود بلكه افرادي كه از موقعيتها و وضعيتها و نسبت به مسائلي كه در مورد آن آگاهي كافي ندارند نيز اطلاق مي شود.

مثلا پسري كه از دست پدر عصباني است چون به خاطر عصبانيت،وضعيت پدر را درك نمي كند نسبت به حال پدر جاهل است و يا برعكس.

خودم امتحان کردم عجیب اثری داشت.

نظر شما دوستان برایم مهم و قابل احترام است.