در مورد این موضوع، قبلا مطالبی عرض شد که می توانید قسمت اول این بخش را از اینجا مطالعه کنید. در اینجا نیز به خلاصه ای از مقدمه اش اشاره خواهم کرد و ادامه این بحث را دنبال خواهیم کرد.

همانطوریکه همه مامی دانیم علم غیب از آن خداوند است مگر ممکن است که خداوندی که این دنیا و تمام پیچیدگیهایش را خلق کرده است از حوادث و وقایع آن تا آخر عمر این دنیا بی اطلاع باشد. واقعه عاشورا و حادثه و مصائب عظمایش که از سرنوشت سازترین وقایع تاریخ بشریست نیز از این امر استثنا نیست. همانطوریکه به پیامبر رحمتش بارها این حادثه را گوشزد می کرد، اما بنا به دلایلی مستقیم درکلام کریمش اشاره ای نکرده است. هرچند که آیاتی وجود دارد که اشاره به این مطلب دارد که قسمتی از آن آیات در پست قبلی آورده شد و هم اکنون ادامه آن آیات خواهد آمد.

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ ﴿حج/۳۹﴾

به كسانى كه جنگ بر آنان تحميل شده رخصت [جهاد] داده شده است چرا كه مورد ظلم قرار گرفته‏اند و البته خدا بر پيروزى آنان سخت تواناست

امام باقر علیه السلام درباره آیه شریفه ” به کسانی که جنگ برآنان تحمیل گردید، اجازه جهاد داده شد زیرا که آنان مورد ستم واقع شدند و هر آینه خداوند بر یاریشان تواناست” فرمود: منظور علی،حسن و حسین علیهم السلام هستند.

الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ(حج/40)

همان كسانى كه بناحق از خانه‏هايشان بيرون رانده شدند [آنها گناهى نداشتند] جز اينكه مى‏گفتند پروردگار ما خداست

امام صادق علیه السلام درباره آیه فوق فرمود: این آیه درباره علی و جعفر و حمزه نازل شد و در حسین بن علی علیه السلام تحقق یافت، برهمگی آن گرانمایگان درود و سلام باد.

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا ﴿احزاب/۲۳﴾از ميان مؤمنان مردانى‏اند كه به آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا كردند برخى از آنان به شهادت رسيدند و برخى از آنها در [همين] انتظارند و [هرگز عقيده خود را] تبديل نكردند

در روز عاشورا یاران امام حسین علیه السلام یکی بعد از دیگری نزد امام می آمدند و می گفتند: سلام بر تو ای فرزند پیامبر خدا وحسین علیه السلام به ایشان پاسخ می فرمود: سلام بر تو، ماپس از تو منتظر شهادت خواهیم بود، سپس این آیه را تلاوت می فرمود:” پس برخی پیمان خود را به آخر بردند تا به راه خدا شهید شدند، و برخی دیگر در انتظارند” تا اینکه همگی آنان که درود و رحمت خدا برآنان باد، شهید شدند و با حسین علیه السلام جز خانواده اش کسی باقی نماند.

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ ﴿۸۸﴾فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ ﴿صافات/88-۸۹﴾پس نظرى به ستارگان افكند (۸۸)و گفت من كسالت دارم

امام صادق علیه السلام، درباره کلام خدای عزوجل: پس ابراهیم نگاهی به ستارگان افکند و گفت: من بیمارم، فرمود: او برمصایبی که بر حسین علیه السلام فرود می آید، اندیشید و گفت: و من از آنچه برحسین علیه السلام فرود می آید، بیمار گشته ام.

وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ﴿صافات/۱۰۷﴾و او را در ازاى قربانى بزرگى باز رهانيديم

امام رضا علیه السلام فرمود: چون خدای عزوجل ابراهیم را امر کرد که به جای فرزندش اسماعیل علیه السلام، گوسفندی را که خدا برایش فرو فرستاده بود، قربانی کند، ابراهیم علیه السلام درخواست کرد که فرزندش اسماعیل علیه السلام را با دستش ذبح کند و اگر به کشتن گوسفند امر نمی شد، همین کار رو می کرد تا آن داغی را که بر قلب پدری که عزیزترین فرزندانش را با دست خود قربانی کرده، وارد شده است به دل او هم وارد شود، و به این ترتیب سزاوار بلندترین درجات اهل ثواب بر بلاها گردد، پس خدای عزوجل به او وحی کرد: ای ابراهیم، چه کسی از آفریدگانم را بیشتر دوست داری؟ گفت: پروردگارا تو کسی را نیافریدی که از دوستت محمد صلی الله علیه و آله محبوبتر باشد، خدا به او وحی کرد: آیا او را بیشتر دوست داری یا نفس خود را ؟ گفت: بلکه من او را بیشتر از خود دوست دارم، فرمود: فرزندش نزد تو محبوبتر است یا فرزند خودت؟ گفت: بلکه فرزند او، فرمود: کشته شدن فرزند او به ستم و ظلم به دست دشمنانش دل تو را بیشتر به درد می آورد یا کشته شدن فرزندت به دست خودت در راه اطاعت از من؟ فرمود: پروردگارا بلکه کشته شدن او به دست دشمنانش قلب مرا بیشتر به درد می آورد، فرمود: ای ابراهیم، پس همانا گروهی که گمان می کنند که از امت محمد صلی الله علیه و آله هستند، به زودی بعد از او دست به خون فرزندش آغشته می کنند و او را به ظلم و ستم همچون گوسفندی ذبح می کنند و بدین واسطه مستوجب خشم من خواهند شد، پس ابراهیم به سبب آن بی تاب شد و دلش به درد آمد و گریست. خدای عزوجل به او وحی فرمود: ای ابراهیم به تحقیق، فدیه بی تابی بر فرزندت اسماعیل، یعنی اگر او را ذبح می کردی، به اندوهگینی ات بر حسین و کشته شدنش برابر گشت، و برای تو بلندترین درجات اهل ثواب برمصیبتها خواهد بود، و آن سخن خدای عزوجل است که فرمود: ما قربانی بزرگی را فدای او ساختیم.

إِنَّا لَنَنصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَادُ ﴿غافر/۵۱﴾در حقيقت ما فرستادگان خود و كسانى را كه گرويده‏اند در زندگى دنيا و روزى كه گواهان برپاى مى‏ايستند قطعا يارى مى‏كنيم

امام باقر علیه السلام وقتی این آیه را تلاوت کرد، فرمود: مقصود حسین بن علی علیه السلام است که کشته شد و هنوز کسی به یاری و خونخواهی او برنخاسته است، سپس فرمود: به خدا سوگند، همه قاتلان امام حسین علیه السلام کشته شدند، اما تاکنون کسی به خونخواهی سیدالشهداء علیه السلام برنخاسته است.

براساس روایات متعدد، خونخواه سیدالشهداء علیه السلام حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف است.

فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاء وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنظَرِينَ ﴿دخان/۲۹﴾و آسمان و زمين بر آنان زارى نكردند و مهلت نيافتند

امیرالمومنین علیه السلام در مسجد النبی مشغول تلاوت این آیه بود که در آن هنگام امام حسین علیه السلام از یکی از درهای مسجد پیامبر وارد شد، امیرالمومنین علیه السلام با توجه به او فرمود: اما این کسی است که به زودی کشته می شود و آسمان و زمین بر او می گریند.

وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا(احقاف/15)و انسان را [نسبت] به پدر و مادرش به احسان سفارش كرديم مادرش با تحمل رنج به او باردار شد و با تحمل رنج او را به دنيا آورد و باربرداشتن و از شيرگرفتن او سى ماه است

امام صادق علیه السلام فرمود: چون فاطمه سلام الله علیها به امام حسین علیه السلام باردار شد، جبرئیل نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و گفت: به زودی پسری از فاطمه سلام الله علیها متولد می شود که امتت بعد از تو او را می کشند. از این رو، هنگامی که فاطمه سلام الله علیها به حسین علیه السلام باردار شد، از بارداریش ناخشنود بود، و زمان تولد به دنیا آمدن پسرش را خوش نمی داشت، سپس امام صادق علیه السلام فرمود: در دنیا مادری دیده نشده که پسری از او متولد شود و از این پدیده ناخشنود باشد، اما علت این ناخشنودی فاطمه سلام الله علیها آگاهی او به کشته شدن فرزندش در آینده ای نزدیک بود و فرمود: این آیه در همین مورد نازل شده است.

وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ ﴿۸﴾بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ ﴿تکویر/8-۹﴾پرسند چو زان دخترك زنده به‏گور (۸)به كدامين گناه كشته شده است

امام صادق علیه السلام در مورد این آیه فرمود: این آیه درباره امام حسین علیه السلام نازل شده است.

يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿۲۷﴾ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً ﴿فجر/۲۸﴾اى نفس مطمئنه (۲۷)خشنود و خداپسند به سوى پروردگارت بازگرد

امام صادق علیه السلام فرمود: سوره فجر را در نمازهای واجب و مستجب خود بخوانید که آن، سوره حسین بن علی علیه السلام است و به آن تمایل ورزید، تا خدا شما را موردرحمت خود قرار دهد. ابواسامه که در مجلس حاضر بود، گفت: چگونه می شود که این سوره اختصاص به حسین علیه السلام یافته است؟ فرمود: آیا سخن خدا را نشنیده ای:” ای روح آرام یافته”… منظور از نفس مطمئنه و روح آرام یافته، حسین بن علی علیه السلام است که روح آرام یافته ای دارد که هم او از خدا و هم خدا از او خشنود است و یاران او از خاندان محمد صلی الله علیه و آله خشنودان از خدا در روز قیامت هستند و او هم از ایشان راضی است و این سوره درباره حسین بن علی علیه السلام است و اختصاص به شیعه او شیعه آل محمد صلی الله علیه و آله دارد که پیوسته به خواندن سوره فجر بپردازد با حسین بن علی علیه السلام در بهشت هم درجه او خواهد بود، همانا خدا صاحبت شوکت و حکمت است.

کشف الدجي بجماله

حسنت جميع خصاله

صلوا عليه و آلــه

ميلاد پربرکت دو نور، دو گل نبوت و امامت، حضرت محمد صلي الله عليه و آله و سلم و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام را به تمام شيعيان و پيروان راستينش تبريک و تهنيت عرض مي کنم.

موضوعي که فکر مرا به خود مشغول کرده بود اين بود که چه مطلبي را به اين مناسبت بزرگ و مبارک براي شما دوستان قرار دهم و صلاح دانستم با توجه به اينکه زندگاني و نحوه تولد آن بزرگواران در اکثر سايتها و وبلاگها قرار مي گيرد من به اين مطلب نپردازم و همچنين با توجه به اينکه نور اسلام کم کم مي رود تا جهان جهل و غفلت را بيدارکند و دسيسه ها و توطئه هاي استکبار و صهيونيزم را برملا نموده و با آنها مقابله نمايد و همين مسئله زنگ خطري براي مستکبرين و استعمارگران شده است که آنها براي مقابله با اسلام، انواع تهمتها وتوهينها را متوجه پيامبر عظيم الشان اسلام صلي الله عليه و اله وسلم که بنيان گذار مکتب اسلام هستند، کرده اند تا بدين طريق نوراسلام را خاموش و مردم جهان را نسبت به آن بدبين و چهره اسلام را لکه دار نمايند و متاسفانه همين دسيسه ها اثر خود را بر روي برخي مردم جاهل و غافل گذاشته و چشم و گوش بسته يکطرفه قضاوت نموده و شعار مستکبرين را سرمي دهند، بر آن شدم تا به برخي از اين تهمتها و توهينها پاسخي داده باشم بلکه غافلان را برسر عقل آورده تا پي به اشتباه خودببرند و اميدوارم که خداوندآنها را هدايت نمايد. انشاء الله تعالي.
پيامبري که در زمان حيات خود از بدو تولد تا شهادت آن حضرت براي مردم مايه رحمت و برکت بود که خداوند ايشان را رحمه للعالمين خطاب کرده است. پيامبري که در هنگام تولدشان همزمان حادثه هاي عظيمي در آسمان و زمين و به خصوص در مشرق که مهد تمدن آنروز بود رخ داد که همانند خبرگزاري هاي امروزي، جهان را متوجه خودساخت که يک حادثه اي در حال وقوع است. درست است در آنزمان نوزادي به چشم به جهان گشوده بود که بايستي آداب و رسوم کهنه و خرافي ملتها را در هم بکوبد و اساس و شالوده اي نو براي پيشرفت و ترقي انسانها بريزد، از همان روزگار اول زنگ بيدارباش را به صدا درآورد.
يکي از اين حوادث، کاخ با عظمت انوشيروان که شبحي از قدرت و سلطنت ابدي! را در نظرها مسجم مي کرد و مردم به آن و صاحبش چشم دوخته بودند، آنشب لرزيد و چهارده کنگره ي آن فرو ريخت. حادثه ديگر خاموش شدن يکباره آتشکده فارس که شعله هاي آن هزار سال زبانه مي کشيد بود و حادثه ديگر مردم جهان را متوجه خود ساخت خشکيدن درياچه ي ساوه بود.

پيامبري که براي دايه خود حليمه و خانواده اش مايه برکت و رحمت بود به طوريکه همسر حليمه به او ميگفت: آيا مي داني چه فرزند مبارکي نصيب ما شده است؟… چون قبيله بني سعد مدتي بود که در صحرا گرفتار قحطي بودند ولي از آن زمان که محمد صلي الله عليه و آله وسلم به خانه ي حليمه آمد خير و برکت به او رو آورد، پستان خشک او پر از شير شد و مرتع گوسفندان و شتران آن ناحيه خرم گشت.
پيامبري که در راه يثرب و شام توسط زاهدي گوشه گير به نام بحيرا، پيامبري اش را بشارت داده بود آري چنين پيامبري را امروزه، به قول بعضيها، دنياي مدرن و پيشرفته ناميده شده است مورد تهمت و افترا قرار مي گيرد.
يکي از اين تهمتها و افتراها، با توجه به تعدد همسران پيامبر، ايشان را حمل بر هوسران بودن کرده اند که بايد در جواب گفت: جامعه اي که آلت پرست بوده اند و انواع رذايل اخلاقي و گناه آنرا تيره ساخته بود به طوريکه نه تنها جوانان بلکه پيرهاي حجاز به طرز شرم آوري به بي عفتي و انحرافات جنسي گرايش پيدا کرده بودند تا جائيکه در هر کوي و برزني پرچم هاي سياه به علامت فساد، بالاي برخي از خانه ها افراشته شده بود و اشخاص بي بند و بار را بدانجا دعوت مي کرد. جامعه اي شهوتراني، ميگساري و خونريزي از کارهاي روزمره و پيش پا افتاده آنان بود. حتي امرؤالقيس شاعر معروف عرب، سرگذشت خود را با دختر عمويش “عنيزه” که نموداري از يک عشقبازي شيطاني و جنون آميز است با کمال بي شرمي در اشعارش شرح مي دهد و عجيبترآنکه همان اشعار را جزو عاليترين آثار ادبي درخانه ي کعبه مي آويختند.

بله چنين پيامبري در چنين جامعه اي 25 سال بدون ازدواج زندگي کرد و تحت تاثير محيط قرار نگرفت و کوچکترين عمل خلافي از او مشاهده نشد، بلکه دوست و دشمن او را عاليترين نمونه ي فضايل و اخلاق معرفي مي کردند. چگونه چنين پيامبر عظيم الشاني هوسران مي شود در حاليکه در سن 25 سالگي با زني 40 ساله به نام خديجه که دو شوهر متوفا به نامهاي ابوهاله و عتيق مخزومي داشت ازدواج مي کند و حتي تا زمانيکه خديجه زنده بود با کسي ديگر ازدواج ننمود در حاليکه يک پسر جوان ميل و کششش در ابتداي زندگي به دختر جوان است اما پيامبر به مدت 25 سال زندگي با خديجه حتي يکبار هم با دوشيزه و زن ديگري ازدواج نکرد. تا اينکه به سن کهولت رسيد. چگونه ممکن است چنين شخصيتي که بعد از وفات خديجه، بنا به دلايل زير که مصلحتي براي اسلام بود دست به تعدد همسر زد، ايشان را متهم به شهوتران يا هوسباز کرد.
پيامبر اسلام بعد از خديجه و در سن حدود 50 سالگي با چنين زناني ازدواج کرد:
1- به خاطر محافظت يتيمان و درماندگان: و نگهداري آبروي کسانيکه قبلا در وسعت و عزت زندگي مي کردند ولي با از دست دادن سرپرست خود، آبرو و ايمانشان در خطر بود زيرا قبيله آنان، آنها را به سوي خود مي بردند و به کفر و ارتداد مجبورشان مي کردند، مانند “سوده” که پس از مهاجرت به حبشه شوهرش وفات کرد و بدون سرپرست ماند. يا “زينب” دختر خزيمه زن بيوه اي بود که پس از مرگ شوهر از يکطرف به بي سرپرستي و از طرف ديگر به فقر گرفتار شد، درحاليکه زني بخشنده و دلجو و معروف به ام المساکين بود، رسولخدا به خاطر حفظ آبروي زينب با او ازدواج کرد و يا “ام سلمه” که مسن و يتيم دار و با ايمان بود.
2- به خاطر وضع قانون و کوبيدن سنتهاي غلط جاهليت مانند”زينب” دختر “جحش” دختر عمه ي رسول خدا که با زيد بن حارثه پسرخوانده ي آنحضرت ازدواج کرده بودو اين ازدواج به دستور پيامبر اسلام صورت گرفت، که اين ازدواج جهت الغاء سنتهاي غلط طبقاتي بود چون زينب يکي از نوادگان عبدالمطلب بزرگ قريش بود و زيد برده اي بود که توسط پيامبر آزاد گرديد. زينب به خاطر شخصيتي که داشت، به زيد، بزرگي و فخر مي فروخت و بدينجهت زندگي خود را تلخ مي کرد و هرچه پيامبر آنها را نصيحت مي کرد موثر نشد و سرانجام زيد به زينب بي ميل گرديد واو را طلاق داد. و پيامبر براي مقابله با سنت غلط جاهليت که پسرخوانده را پسرواقعي خود مي دانستند و همسر او را نمي گرفتند، با زينب ازدواج کرد.
3- به خاطر آزادي اسيران و بردگان مانند: ” جويريه”. جويريه از قبيله ي بزرگ بني المصطلق بود که پس از نبرد با ارتش اسلام مغلوب و اسير شدند. پيامبر اسلام با جويريه دختر حارث که بزرگ آنها بود ازدواج کرد مسلمانان وقتي ديدند که اسيران از منسوبين آنحضرت شدند، بسياري از آنها را آزاد ساختند وبه قول هشام از برکت اين ازدواج، صد خانواده ي بني المصطلق آزاد شدند.
4- به خاطر پيوند با قبايل بزرگ عرب و جلوگيري از کارشکنيهاي آنان و حفظ سياست داخلي پيامبر اسلام با عايشه، حفصه، ام حبيبه، صفيه و ميمونه ازدواج کرد.
مثلا ام حبيبه دختر ابوسفيان همان کسي است که خاندان او با دودمان رسالت دشمني آشتي ناپذير داشتند و شوهر او در حبشه از اسلام برگشت و نصراني شد و سپس درگذشت، با توجه به اينکه خودش مسلمان و پدرش ابوسفيان، دشمن شماره يک پيغمبر بود و نمي توانست به او پناه ببرد، بنابرين ام حبيبه زني بي سرپرست و محروم بود که پيامبر براي جلب قلوب بني اميه و همچنين سرپرستي ام حبيبه با او ازدواج پيامبر جز عايشه در موقع ازدواج با رسول اکر بيوه بودند و بيشتر آنان دوران جواني و نشاطشان گذشته بود و اين خود بزرگترين دليل است که ازدواجهاي رسول خدا روي مصالح واهداف مقدس بوده است و هرگز تهمت هوسراني و غيره بر پيامبر اسلام نمي چسبد.
در پايان بايد يادآور شوم که منشاء ومأخذ اوليه اين افسانه ها و تهمتها، آثار و تاليفات متعصبين مسيحي قرون وسطي بود به ويژه در قرن پانزدهم ميلادي، شخصي به نام ” ژان آندره، مور ” تحت عنوان “رد بر دين محمد” کتابي نوشت که مورد استفاده ي نويسندگان کتابهاي ضد اسلامي بعدي گرديد و چون نويسندگان ديگر زبان عربي نمي دانستند به منابع اسلامي دسترسي نداشتند و درباره ي اسلام شناسي فقط به استنساح و رونوشت کتاب او قناعت ورزيدند.
اميدوارم با ظهور منجي عالم بشريت، يوسف زهرا سلام الله عليها، مردم جهان از شر و دسيسه هاي مستکبرين و استعمارگران رهايي يابند. آمين يارب العالمين.

فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ (بقره آيه 37)
سپس آدم از پروردگارش كلماتى را دريافت نمود.

در تفسير اين آيه شريف که آدم از پروردگارش کلماتي را دريافت کرد. روايت شده است که آدم ساق عرش و نام هاي پيامبر و ائمه عليهم السلام را ديد، پس جبرئيل به او تلقين کرد و او گفت : اي ستوده به حق محمد، اين بلند مرتبه به حق علي، اي آفريننده به حق فاطمه، اين نيکوکار به حق حسن و  حسين، و تمام نيکوئيها از توست، پس چون امام حسين عليه السلام را ياد کرد، اشکهايش جاري و قلبش شکست و گفت: اي برادرم جبرئيل چه مي شود که باياد پنجمين فرد، قلبم مي شکند و اشکم جاري مي شود؟ جبرئيل گفت: اين فرزند تو به مصيبتي دچار مي شود که تمام مصيبتها در مقابل آن کوچک است. آدم پرسيد: برادرم آن مصيبت چيست؟ گفت: تشنه و دور از وطن و تنها کشته مي شود و او را يار و ياوري نيست، اي آدم، کاش او را مي ديدي که مي گويد: آه از تشنگي! آه از کمي يار و ياور! تا آن که عطش بين او و آسمان چون دود جدائي مي اندازد، در آن هنگام  هيچ کس پاسخي به وي نمي دهد، جز اين که شمشير بر او مي کشند و مي خواهند شرنگ مرگ به کام او ريزند، بعد از آن همچون گوسنفنديکه از قفا سربريده شود، سر از پيکرش جدا مي کنند و دشمنانش به چپاول زاد وراحله او مي پردازند، و سرانجام سر او و يارانش را در شهرها ميگردانند در  حاليکه بانوان را نيز باخود به اسارت دارند، اين چنين در علم خداي يگانه منان گذشته است پس آدم و جبرئيل همچون مادرفرزندمرده بر اين مصيبت بزرگ گريستند.

وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لاَ تَسْفِكُونَ دِمَاءكُمْ (بقره آيه 84)
و چون از شما پيمان محكم گرفتيم كه خون همديگر را مريزيد

رسول خدا صلي الله عليه و آله وسلم فرمود: شأن نزول آيه: و آن هنگام که پيمان از شما گرفتيم که خون هايتان را نريزيد” درباره يهود است آنان که پيمان خدا را شکستند و پيامبران الهي را تکذيب کردند و اولياي خدا را کشتند، سپس فرمود : آيا شما را آگاه نسازم از کساني که همانند ايشان از يهوديان اين امت هستند؟ گفتند بلي يا رسول خدا! فرمود: آنان گروهي از امت من هستند که گمان مي برند بر آيين من اند، و حال آنکه فرزندان گرانمايه و نسل پاک مرا مي کشند و شريعت و سنت مرا دگرگون مي کنند و دست به خون دو فرزندم حسن و حسين مي آلايند، چنان که يهوديان گذشته زکريا و يحيي عليهماالسلام را کشتند.

وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ (بقره 124)
و چون ابراهيم را پروردگارش با كلماتى بيازمود و وى آن همه را به انجام رسانيد

رواي گويد: از امام صادق عليه السلام پرسيدم: اين که خداي بزرگ و بلند مرتبه فرموده: و آن هنگام که ابراهيم را پروردگارش به کلماتي آزمود، پس آنها را به پايان رسانيد” مقصود از اين  کلمات چيست؟ فرمود: آنها کلماتي بودند که آدم از پروردگارش فرا گرفت و به سبب آنها توبه او را پذيرفت و آن کلمات اين بود که گفت: پروردگارا به حق محمد و علي و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام از تو مي خواهم که توبه مرا بپذيري پس خدا هم توبه او را پذيرفت که او توبه پذير و مهربان است. به امام صادق عليهم السلام عرض کردم: اي فرزند رسول خدا! معناي به پايان بردن آن کلمات در کلام خداي عزوجل چيست؟ فرمود: يعني آن کلمات را به قائم عليه السلام به پايان رسانيد، و از آنان دوازده امام اند که نه نفرشان از نسل حسين عليه السلام هستند.

إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ (آل عمران 33)
به يقين خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر مردم جهان برترى داده است

در روز عاشورا شخصي از لشکريان عمربن سعد به نام محمدبن اشعث پسر قيس کندي به امام حسين عليه السلام عرض کرد: اي حسين، پسر فاطمه! کدام منزلت و برتري از پيامبر خدا صلي الله عليه السلام در شماست که در ديگري وجودندارد؟ امام حسين عليه السلام اين آيه را تلاوت فرمود: همانا خداوند آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برگزيد.
پس امام حسين عليه السلام فرمود: به خدا قسم، پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله سلم از خاندان ابراهيم عليه السلام است و عترت هدايتگر عليهم السلام از خاندان پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم هستند.

قُل لَّوْ كُنتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ (آل عمران 154)
بگو اگر شما در خانه‏هاى خود هم بوديد كسانى كه كشته شدن بر آنان نوشته شده قطعا [با پاى خود] به سوى قتلگاههاى خويش مى‏رفتند.

امام حسين عليه السلام در روز عاشورا فرمود: آيا کتاب خدا را که بر جدم پيامبر خدا صلي الله عليه و آله و سلم فرو فرستادهشده است، نخوانده ايد؟ هرجا که باشيد مرگ شما را در مي يابد. اگرچه در دژهاي محلم و بلند باشيد؟ و خداي منزه و پاک مي فرمايد: به يقين آنان که کشته شدنشان مقدر شده بود، به سوي آرامگاه هاي خود بيرون مي آمدند، اگر من در جاي خويش بمانم، اين مردم نگون بخت چگونه آزموده مي شوند و به چه چيزي مورد آزمايش قرار مي گيرند و چه کسي در گودال کشتنگاه من در کربلا مي آرامد؟ و به تحقيق در روزي که خدا زمين را گسترانيد، کربلا را براي من برگزيد، و آن را پناهگاه شيعيان ما قرار داد تا در آنجا در دنيا و آخرت امن و آسايش يابند.

يَا لَيتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا (نساء 73)
كاش من با آنان بودم و به نواى بزرگى مى‏رسيدم.

امام رضا عليه السلام فرمود: اي پسر شبيب! اگر دوست داري در خانه هاي بهشت با پيامبر و خاندانش جاي گيري پس کشندگان حسين را لعنت کن، اي پسر شبيب! اگر دوست داري از ثواب کساني که همراه حسين عليه السلام شهيد شده اند، برخوردار باشي، هر زمان که را ياد مي کني، بگو اي کاش با آنان بودم و به پيروزي و کاميابي جاوداني راه مي يافتم.

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّواْ أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ وَآتُواْ الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً وَقَالُواْ رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتَاعُ الدَّنْيَا قَلِيلٌ وَالآخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَى وَلاَ تُظْلَمُونَ فَتِيلًا (نساء 77)
آيا نديدى كسانى را كه به آنان گفته شد [فعلا] دست [از جنگ] بداريد و نماز را برپا كنيد و زكات بدهيد و[لى] همين كه كارزار بر آنان مقرر شد بناگاه گروهى از آنان از مردم [=مشركان مكه] ترسيدند مانند ترس از خدا يا ترسى سخت‏تر و گفتند پروردگارا چرا بر ما كارزار مقرر داشتى چرا ما را تا مدتى كوتاه مهلت ندادى بگو برخوردارى [از اين] دنيا اندك و براى كسى كه تقوا پيشه كرده آخرت بهتر است و [در آنجا] به قدر نخ هسته خرمايى بر شما ستم نخواهد رفت.

امام جعفر صادق عليه السلام در تفسير آيه شريفه فرمود: “آيا نمي بيني کساني را که به آنها گفته شد اکنون دست از جهاد برداريد” يعني با حسن عليه السلام ” و نماز را به پا داريد و زکات بپردازيد، ولي هنگامي که فرمان جهاد به آنها داده شد” يعني با حسين عليه السلام. “گفتند: پروردگارا چرا جهاد را بر ما مقرر داشتي؟! چرا اين فرمان را تا زمان نزديکي به تاخير نينداختي؟! ” يعني ظهور قائم عليه السلام چرا که نصرت و پيروزي همراه اوست.

وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا (4) فَإِذَا جَاء وَعْدُ أُولاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُواْ خِلاَلَ الدِّيَارِ (اسراء 5-4)
و قطعا به سركشى بسيار بزرگى برخواهيد خاست (4) پس آنگاه كه وعده [تحقق] نخستين آن دو فرا رسد بندگانى از خود را كه سخت نيرومندند بر شما مى‏گماريم تا ميان خانه‏ها[يتان براى قتل و غارت شما] به جستجو درآيند.

امام صادق عليه السلام در اين سخن خداي عزوجل” و برتري جويي بزرگي خواهيد کرد” فرمود: يعني کشتن حسين بن علي عليه السلام. ” هنگامي که نخستين وعده فرا رسد” فرمود: هنگامي که زمان ياري حسين بن علي عليه السلام فرا رسد. ” گروهي از بندگان پيکارجوي خود را بر ضد شما بر مي انگيزيم که خانه ها را جستجو کنند” اينان گروهي هستند که خداوند پيش از قيام قائم، آنان را برمي انگيزد….

وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالحَقِّ (اسراء 33)
و نفسى را كه خداوند حرام كرده است جز به حق مكشيد.

امام صادق عليه السلام فرمود: کسي را که خداوند خونش را حرام شمرده بود، کشتند: يعني حسين عليه السلام را در ميان خانواده اش به قتل رساندند.

وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلاَ يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ (اسرا 33)
و هر كس مظلوم كشته شود به سرپرست وى قدرتى داده‏ايم پس [او] نبايد در قتل زياده‏روى كند.

بعضي از اصحاب از امام صادق عليه السلام سوال کردند، از گفته خداي عزوجل:” کسي که خون مظلومي را به ناحق بريزد، ما به ولي او حکومت و تسلط برقاتل داديم، پس در مقام انتقام آن ولي در قتل و خونريزي اسراف نکند” امام صادق عليه السلام فرمود: نازل شده در حق امام حسين عليه السلام و اگر ولي او اهل زمين را در عوض او بکشد، مسرف شمرده نمي شود و آن ولي حضرت مهدي عليه السلام است.

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا (کهف 9)
مگر پنداشتى اصحاب كهف و رقيم [=خفتگان غار لوحه‏دار] از آيات ما شگفت بوده است.

منهال گويد: به خدا سوگند، من در دمشق بودم که ديدم سرمطهر حسين عليه السلام بر فراز نيزه حمل مي شود در حاليکه پيشاپيش سر مطهر آن حضرت، شخصي که سوره کهف را مي خواند، تا به اين آيه رسيد:” آيا پنداشتي که اصحاب کهف و رقيم از نشانه هاي شگفت انگيز ما بودند؟” نگاه خدا  سر را گويا گردانيد که با زباني گويا و رسا فرمود: شگفت تر از اصحاب کهف، حکايت کشته شدن و حمل و برنيزه شدن سر من است.

كهيعص (مريم 1)
کاف ها یا عین صاد

از حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه از تأويل :” کهيعص” پرسيده شد، ايشان فرمودند: اين حروف از اخبار غيبي است که خدا بنده اش زکريا را بر آن آگاه کرده است. تا آنجا که فرمود: پس خداوند تبارک و تعالي داستان حسين عليه السلام را برايش بازگو کرد و گفت: “کهيعص” کاف، نام کربلاست، هاء، هلاکت خاندان پاک اوست، ياء، يزيد، آن ستمکار برحسين عليه السلام است، عين، عطش و صاد، صبر اوست.

لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِيًّا (مريم 7)
قبلا همنامى براى او قرار نداده‏ايم

راوي گويد: شنيدم امام صادق عليه السلام مي فرمايد: اين که خداوند فرموده است:” ما از پيش براي او همنامي قرار نداديم” مقصود، حسين بن علي عليه السلام و يحيي بن زکريا علي نبينا و آله و عليهما السلام هستند که از قبل همنامي نداشتند، و آسمان فقط بر آن دو چهل روز گريست. گفتم: گريستنش چگونه بود؟ فرمود: به سرخي طلوع و به سرخي نيز غروب مي کرد.

وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِسْمَاعِيلَ إِنَّهُ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُولًا نَّبِيًّا (مريم 54)
و در اين كتاب از اسماعيل ياد كن زيرا كه او درست‏وعده و فرستاده‏اى پيامبر بود.

امام صادق عليه السلام، فرمود: آن اسماعيل که خداوند عزوجل در کتابش مي گويد: ” در کتاب آسماني خود از اسماعيل ياد کن که او در وعده هايش صادق و رسول و پيامبر بزرگي بود” اسماعيل پسر ابراهيم نبود بلکه يکي از پيامبران است که خداوند او را مبعوث گردانيد به سوي قومش و او را گرفتند و پوست سر و صورتش را کندند، فرشته اي نزد او آمد و گفت: خداوند تبارک و تعالي مرا نزد تو فرستاده هر دستوري خواهي بده گفت: من به آنچه حسين عليه السلام مي شود، همدردي مي کنم.

قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ (انبياء 69)
گفتيم اى آتش براى ابراهيم سرد و بى‏آسيب باش.

امام حسين عليه السلام پيش از شهادت به يارانش فرمود: همانا رسول خدا صلي الله عليه و آله به من فرمود: پسرم! به زودي به عراق کشانده خواهي شد و آن سرزميني است که درآن پيامبران و جانشينان آنها از آنجا ديدار کرده اند، و سرزميني است که عمورا ناميده مي شود. تو در آن جا شهيد مي شوي و گروهي از يارانت نيز با تو شهيد مي گردند. آنان از فرود آمدن آهن بر پيکر خود دردي حس نمي کنند، و اين آيه را تلاوت فرمود: ” گفتيم اي آتش، بر ابراهيم سرد و سلامت باش” به همين ترتيب، جنگ بر تو و آنها سرد و سلامت خواهد شد، سپس امام حسين عليه السلام به اصحاب فرمود: پس مژده باد شما را که به خدا اگر ما کشته شويم، بر پيامبران وارد خواهيم شد.

ادامه دارد….

همانطوریکه می دانیم سند زیارت عاشورا به امام باقر علیه السلام بر می گردد که شنیده ها حاکی از آن است که یا توسط خود امام باقر علیه السلام با توجه به اینکه در واقعه عاشورا حضور داشتند،انشاء شده است و یا اینکه امام باقر علیه السلام از پدران خویش و آنها نیز رسول مکرم اسلام صلی الله علیه و آله وسلم و ایشان نیز از خداوند نقل کرده اند. بهر حال روایت هرکدام باشد سند زیارت عاشورا معتبر و از امام معصوم علیه السلام صادر شده است.

این زیارت جز آن دسته از دستوراتی است که مورد تاکید فراوان امام زمان عجل الله تعالی فرجه واقع شده به خصوص در تشرفی که سید رشتی با امام عصر علیه السلام داشته اند که ایشان به سیدرشتی اینگونه سفارش کرده اند که سه مرتبه فرمودند: عاشورا بخوان، عاشورا، عاشورا، عاشورا!

زیارت عاشورا، جدا از زیارت بودنش، یک دارو و تسکینی است جهت دردها و آلام دنیوی و اخروی بشر و به خصوص کسانی که به آن اعتقاد دارند. توسط علما نیز بر مداومت روزانه زیارت عاشورا تاکید فراوانی شده است. اگر شما نیز بتوانید مداومت داشته باشید خواهید دید که عجیب اثر معجزه گونه ای بر زندگی شما خواهد داشت.

شاید شنیده باشید که در زمان قدیم، در بغداد وبا رواج کرده و به علت اینکه درمان نمی شد مرگ و میر زیاد شده بود وشیعیان از عالم وقت خود چاره جویی کردند که ایشان نیز دستور دادند تا 10 روز زیارت عاشورا بخوانند تا از این بلا رهایی یابند که آنها چنین کردند و به برکت همین زیارت کمتر کسی از شیعیان فوت می کرد و اکثر مرده ها از اهل تسنن بودند که آنها نیز وقتی اوضاع را اینگونه دیده اند از خجالت مرده های خود را شبانه دفن می کردند و آنها وقتی علت عدم مرگ شیعیان را جویا شدند آنها نیز بر زیارت عاشورا مداومت کردند و این بلا را اینگونه از خود اعم از شیعه و سنی، دور کردند و یا مثلا آیت الله بروجردی را در عالم خواب دیده اند و از ایشان سوال کرده اند که چه عملی در این دنیا انسان را از عذاب اخروی نجات می دهد و ایشان بعد از مکثی فرمودند زیارت عاشورا!!

داستانهای فراوانی از زیارت عاشورا وقدرت معجزه گونه آن نقل شده است، که در اینجا نمی گنجد. فقط در پایان بخش اول این پست یادآور شوم که زیارت عاشوار منحصرا با نماز زیارت بعد از تلاوت زیارت عاشورا ختم نمی شود بلکه این زیارت به همراه دعایی معروف به نام علقمه ختم می شود و این دو مکمل یکدیگرند که متاسفانه در اکثر مراسمها به علت طولانی شدن زیارت از خواندن دعای علقمه آن که از ناحیه امام صادق علیه السلام برای یکی از یاران خود به نام علقمه صادر شده است صرف نظر می کنند این در حالیست که خود امام صادق علیه السلام می فرمایند: بخوان این دعا را و زیارت کن به آن، من ضامنم هر که زیارت کند و دعا را بخواند، از نزدیک یا دور، مقبول شود و سلامش به حضرت ولیعصر عجل الله تعالی فرجه برسد.

همه دوست داریم وقتی زیارتی می خوانیم این زیارت مورد قبول درگاه الهی واقع شود که در اینجا امام صادق خود ضامن شده که هرکس زیارت عاشورا را با این دعا (علقمه) بخواند مقبول واقع خواهد شد و دعایش مستجاب خواهد شد.

پس بهترین روش برای استجابت دعا، خواندن زیارت عاشورای حضرت اباعبدالله است که در پیشگاه خداوند مقامی بس عظیم و والایی دارد به طوریکه در عرش الهی نوشته شده است: ان الحسین مصباح الهدی و السفینه النجاة. و تنها کشتی است که انسان را با امنبت و سلامت، به سرمنزل مقصود می رساند.

هرچند در این پست قصد داشتم نکاتی برگرفته از متن زیارت عاشورا قرار دهم اما به علت طولانی شدن مطلب، به بخش دوم نکاتی از زیارت عاشورا، در آینده موکول می کنم.

التماس دعا

ادامه دارد…

محرم آمد و ماهم عزا شد*** حسینم وارد کرببلا شد.

باز دلها را غم گرفت، باز دستها زانوها را در برگرفت، باز دنیای اسلام ماتم گرفت، باز یاد مصائب عزیز زهرا اوج گرفت، باز باد مخالف علیه آل نور وزیدن گرفت و باز محرم آمد ماه غم و اندوه آمد. باز صدای ناله ها و العطش کودکان معصوم آمد. باز یاد شکنجه ها و اسارت آل الله در اذهان زنده شد، باز صدای هل من ناصر ینصرنی فرزند زهرا سلام الله علیها گوشمان را نوازش داد. اما انگار امسال به گونه دیگریست انگار دنیای اسلام گوشه ای از این همه مصائب را دارد تجربه می کند انگار اسلام دارد فریاد می زند و همان جمله معروف ارباب خود را تکرار می کند: هل من ناصر ینصرنی. آیا می شنوی، درست فهمیده اید این صدای مظلوم مردم فلسطین و غزه است که صدای خود را بلند کرده اند اما کجاست گوش شنوا!! چرا اینقدر سکوت!!  حضرت سیدالشهدا علیه السلام جوابش را می دانند: آری، در اثر هدایای حرامی که به دست شما رسیده و در اثر غذاهای حرام و لقمه های غیرمشروعی که شکم های شما از آنها انباشته شده، خدا این چنین بر دل های شما مهر زده است. وای بر شما!

آری لقمه های حرام، دل و وجدان آنها را نابود کرده که هیچ عکس العملی از خود نشان نمی دهند. امروز صدای دنیای اسلام بلند است: هل من ناصر ینصرنی!! اما انگار نوای دیگری نیز گوش اهالی دل را می نوازد: هل من ناصر ینصرنی؟!! می گویند صدا، صدای عزیز فاطمه سلام الله علیها، یوسف زهراست. در کربلا بین این همه مدعی 72 نفر ماندند اما امروزه در میان این همه مدعی دریغ از 313 نفر؟!!!! ما به کجا می رویم؟!! خداوند ما را به راه راست هدایت کند. ان شاء الله.

این عید ولایت، عید امامت، عید عظیم مسلمانان جهان، عید غدیرخم بر شما مبارک باد.

جلوه گر شد بار دیگر طور سینا در غدیر

ریخت از خم، ولایت، می به مینای غدیر

واقعه غدیر خم، یکی از حادثه های مهم تاریخ اسلام به شمار می رود بطوریکه خداوند از رسول گرامی اسلام می خواهد که این روز را از بزرگترین اعیاد اسلامی قرار دهند و این روز را مبارک گردانند. و این عظمت این روز باید به خاطر حادثه عظیمی باشد که در چنین روزی اتفاق افتاده است.

در یکی از سایتها به این مطلب مواجه شدم که ادعا می کرد که دین اسلام و حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم چیز جدیدی برای بشر نیاورده اند بلکه هرچه آورده است در ادیان دیگر نیز وجود داشته است. بد نیست در مورد این مسئله مطالبی را هرچند اندک که زاییده فکر ناقص من است عرض کنم:

خداوند انسان را آفرید و برای سعادت و به کمال رساندن وی، پیامبران و رسولانی را در قالب ادیان متعددی فرستاد که این ادیان از طرف خداوند متعال واحد آمدند و تمام ادیان یک چیز را فریاد می زدند و آنهم توحید و یکتاپرستی بود. به طور کلی از آدم تا خاتم، خداوند یک دین را برای مردم ارزانی داشته است و آنهم اسلام است. در حقیقت خداوند یک پروژه ای را به تدریج و با پیشرفت فکری و اعتقادی مردم، تکمیل نمود به طوریکه خود پیامبران نیز وعده پیامبر بعدی را می دادند تا اینکه به آخرین پیامبر، یعنی خاتم الانبیاء محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم رسید تا آنجائیکه خداوند خود اراده فرموده است که این پروژه را توسط حضرت محمد بن عبدالله صلی الله علیه و آله وسلم تکمیل نماید و ایشان را آخرین پیامبران و تکمیل کننده این پروژه معرفی کرده است: مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِكُمْ وَلَكِن رَّسُولَ اللَّهِ وَخَاتَمَ النَّبِيِّينَ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا محمد پدر هيچ يك از مردان شما نيست ولى فرستاده خدا و خاتم پيامبران است و خدا همواره بر هر چيزى داناست(احزاب/40).

اما چگونه این را تکمیل نمود؟  خداوند بعد از 23 سال تحمل مصائب و سختیهای بسیار که رسول مکرم و اسلام  و پیروانش متحمل شدند، بعد از حجة الوداع و در صحرای غدیر خم، به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمان ابلاغ مهمترین دستوراتش را داد و به او هشدار داد که اگر این امر را ابلاغ نکند تمام زحمات 23 ساله اش برباد خواهد رفت. به طوریکه می فرماید: يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ، اى پيامبر آنچه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده ابلاغ كن و اگر نكنى پيامش را نرسانده‏اى و خدا تو را از [گزند] مردم نگاه مى‏دارد آرى خدا گروه كافران را هدايت نمى‏كند(مائده/67).

در این آیه نکته ایست که به آنها اشاره می کنم. در این آیه خداوند می گوید ابلاغ کن و سپس می گوید: وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ، این بدین معناست که اگر قرار بود که ایشان همان را فقط ابلاغ کند کافی نبود بلکه باید عملا نشان دهد چون تفعل از باب فعل و عمل به کاری می آید.که پیامبر نیز چنین کرد در صحرایی به نام خم، مردم را جمع کرد از آنهایی که رفته بودند خواست که برگردند و صبر کردند تا آنهایی که هنوز نیامده اند برسند و در میان مردم و بروی جهاز شترهایی که آماده شده بود قرار گرفت و از هرچهار طرف اقرار گرفت که صدای ایشان را می شنوند و در همان حال بعد از خطبه ای طولانی، فرمان خداوند را که همان برگزیدن امیرالمومنین علی بن ابیطالب علیه السلام به امر ولایت و امامت بود را به مردم ابلاغ کرد و اینجا بود که خداوند این آیه را نازل نمود که: الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا، امروز دين شما را برايتان كامل و نعمت‏خود را بر شما تمام گردانيدم و اسلام را براى شما [به عنوان] آيينى برگزيدم(مائده/3) و اینگونه بود که خداوند این پروژه چندین هزارساله خود را تکمیل نمود و از مردم خواست که آنرا گرامی دارند و به این آیین روی آورند و حال بماند که چرا اکثرا روی گردان شدند!

و چگونه ممکن است که خداوند این پروژه عظیم اسلام را با حرام کردن گوشت خوک و مردار و پرهیز از خوردن آن تکمیل نماید؟ و چه چیز باعث شده است خداوند به پیامبرش امر کند که ابلاغ کن و نترس که خداوند او را از گزند مردم نگه می دارد؟ که اگر قرار بود پیامبر بترسد وقتی که یکه و تنها اوایل رسالتش در مقابل کفار  قرار گرفته بود می ترسید نه هنگامیکه هزاران نفر در اطرافش گرفته اند؟!!

و در نهایت باید در جواب آن سایت بگویم که اگر اسلام چیز جدیدی برای عرضه کردن نداشته باشد، که قطعا دارد، تنها امر جدیدی که مختص اسلام و مسلمانان است امر ولایت و امامت است که خداوند هشدار می دهد اگر چنین امری صورت نگیرد زحمات 23 پیامبر که هیچ، زحمات پیامبران گذشته را نیز برباد خواهد داد.

و این امر امامت نیز توسط خاتم الاوصیاء، حضرت ولی عصر ارواحناه فداه و در جهت گسترش حکومت جهانی الهی، ختم شده است و به امید اینکه روزی بیاید با ظهور ایشان، ندای لااله الاالله کل هستی را طنین انداز کند. ان شاء الله

آنجائیکه فرشتگان نسبت به خلقت آدم اعتراض کردند و گفتندأَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاء وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ، آيا در زمین كسى را مى‏گمارى كه در آن فساد انگيزد و خونها بريزد و حال آنكه ما با ستايش تو [تو را] تنزيه مى‏كنيم و به تقديست مى‏پردازيم ، خداوند در جواب فرمود: قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ، من چيزى مى‏دانم كه شما نمى‏دانيد.(بقره/30) در حقیقت می توان گفت که خداوند خواسته به آنها بفهماند که خداوند این بشر سرپاگنهکار را خلق نکرده که چپاول کنند و به دیگر کشورها و دیگر مردم تجاوز نمایند و همین آنها را به همین امر وانهد تا در صور دمیده شود و قیامت را به پا کند بلکه خداوند با مبعوث کردن 124000 پیامبر زمینه و مقدمه ای قرار داده است تا با امر ولایت و امامت دینش را تکمیل نماید و در نهایت این امامت  توسط آخرین حجت و ولی خود بروی زمین، منجر به حکومت مقتدرانه الهی در سراسر این گیتی شود تا بشر با کمال خیر و سعادت یکپارچه سرتسلیم به پیشگاه قدس ربوبیتش فرونهند و آنچه حکمتش برآن مقدر شده است را اجرا نماید. که اگر غیر از این بود آیا خداوند کار عبث کرده است؟ آیا خداوند با اتمام رسالت، به این مسئله فکر نکرده است که مردم را به چه امیدی در این دنیا باقی گذارد؟ به طوریکه هرکه زورش بیش، دنیایش آبادتر!

نعوذبالله که خداوند کار عبث کند که : أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثًا، آيا پنداشتيد كه شما را بیهوده آفريده‏ايم(مومنون/23). پس بیایید بایکدیگر دست به دعا بلند کنیم و از خداوند بخواهیم که با ظهور آخرین منجی و ولی رحمت خود، این دنیای زور و ستم و غارتگری و بی عدالتی را به دنیایی گلستان در کنار ولایت سرورکائنات، امام زمان عجل الله تعالی فرجه و الشریف تبدیل کند. آمین.

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیة و النصر

میلاد با سعادت، حضرت علی بن محمدالهادی النقی علیه السلام را به تمام شیفتگان و شیعیان تبریک عرض می کنم.

“بهتر از نیكی، نیكوكار است، و زیباتر از زیبایی، گوینده آن است و برتر از علم، حامل آن و بدتر از بدی، عامل آن است وحشتناك تر از وحشت، آورنده آن است.”
از سخنان گهربار امام هادی علیه السلام

من این میلاد پرخیر و برکت را به شما دوستان و مهمانان عزیز تبریک عرض می کنم. همانطوریکه می دانید از جمله دستوراتی که حضرت ولی عصر(عجل الله تعالی فرجه) نسبت به آن تاکید فراوانی دارند،اهمیت دادن به زیارت جامعه کبیره است که از ناحیه این امام همام، یعنی امام هادی علیه السلام صادر شده است که از آن به عنوان شناسنامه و معارف حقه ائمه معصومین(علیهم السلام) می شناسند مرحوم مجلسی درباره آن می‌گويد: «اين زيارت بهترين زيارت جامعه از نظر متن و سند و فصيح‌ترين و بليغ‌ترين آن‌هاست.» پدر ايشان نيز در «شرح من لايحضره الفقيه» می‌گويد: «اين زيارت، بهترين زيارت و كامل‌ترين آن‌هاست و من همواره در پرتو آن به زيارت ائمه(ع) در اعتاب مقدسه نايل می‌شدم.» (مفاتيح الجنان، زيارت دوم از زيارت‌های جامعه)
واقعا هم همین طور است یک فرد مسلمان و یا غیرمسلمان اگر بخواهد ائمه علیهم السلام را بشناسد می تواند با مطالعه این دعا، از حقایق آنها آشنا  شود و برای من شیعی نیز به دور است که لااقل یکبار آنرا مطالعه نکرده باشم.

می توانید فایل صوتی زیارت جامعه کبیره را از اینجا دانلود نمایید.(منبع تبیان)

—-

از امام صادق علیه السلام روایت شده است که روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله به جابر بن عبدالله انصاری فرمود: جابر! تو آن قدر زنده می‎مانی تا فرزندم محمد بن علی بن الحسین علیهم السلام را – که در تورات به «باقر» معروف است – دیدار کنی. آن گاه که او را ملاقات کردی سلام مرا به او برسان.

(سال‎ها گذشت) روزی جابر بر امام زین العابدین علیه السلام وارد شد، (پدرم) محمد بن علی علیهماالسلام نیز در آن جا حضور داشت. جابر به او گفت: پسر جان! جلو بیا، امام باقر علیه السلام جلو رفت. جابر گفت: راه برو! قدری راه رفت. جابر گفت: به خدای کعبه! شکل و شمایل رسول خدا را دارد. سپس روی به علی بن الحسین علیهماالسلام کرد و عرض کرد: این (پسر) کیست؟

امام فرمود: او پسر و جانشینم محمد باقر علیه السلام است. جابر از جا برخاست، خود را بر روی قدم‎های او انداخت، پاهای حضرت را می‎بوسد و می‎گوید: جانم به قربانت ای پسر رسول خدا! سلام پیامبر را بپذیر، آن بزرگوار به تو سلام رساند.

چشم‎های امام باقر علیه السلام پر از اشک شد و فرمود: جابر! بر پدرم رسول خدا درود باد مادام که آسمان و زمین برپایند، و بر تو نیز ای جابر که سلام آن بزرگوار را به من ابلاغ کردی.

منبع: تبیان دات نت.

همانطوریکه می دانیم سن ازدواج در کشور ما بنا به دلایلی رو به رشد است و هرسال دارد بالاتر می رود و این روند رو به رشد بنا به دلایل و بهانه هایی مثل: مهریه های سنگین، تورم، تحصیل، عدم شغل و درآمد، مادیات و… ممکن است در افکار خانواده های امروزی ما به وجود آمده باشد. هرچند که ممکن است وجود این بهانه ها، درست باشد اما حل این مشکل برمی گردد به  طرز تفکر  خانواده ها. آنها هستند که باید ضمن برداشتن این موانع، زمینه ازدواج فرزندان و سعادت و خوشبختی آنها را فراهم نمایند و مشکلاتی که در بالا مطرح کرده ام دلیل بر این بی توجهی نیست.ذخیره ثواب الهی و خرید سعادت دو دنیا فقط نماز و روزه و… نیست بلکه حل مشکلات دیگران به خصوص در امر ازدواج نیز از عبادات است و مورد لطف و رحمت الهیست همانطوریکه امام صادق علیه السلام می فرمایند:کسی که مجردی را تزویج کند و امکان ازدواج او را فراهم نماید از کسانی است که در قیامت‏خداوند به آنان نظر لطف می‏کند. (وسائل الشیعه، ج 20، ص 45). و همچنین امام کاظم علیه السلام می فرمایند:سه دسته در روز قیامت، روزی که سایه و پناهی جزء سایه خداوند نیست، در سایه و پناه خدا هستند:

1-مردی که زمینه ازدواج برادر مسلمانش را آماده نماید.
2- مردی که (به برادر مسلمانش خدمت کند.)
3-کسی که سر برادر مسلمانش را بپوشاند.(وسائل الشیعه، ج 20، ص 46)

در این زمینه احادیث فراوانی در فضیلت ازدواج و حل مشکل جوانان در این امر مقدس، وارد شده است که در این بحث ما نمی گنجد. در این مبحث به یکی از این بهانه ها که همان عدم شغل و درآمد است می پردازم. ممکن است برای یک جوان پیش آید که عدم شغل و درآمد را بهانه قرار داده باشد یا اینکه از طرف خانواده دختر، نسبت به این مسئله بهانه گیری شود و  به همین خاطر، دو جوان را در مضیقه گذاشته و ازدواج آنها را به تاخیر اندازند. هرچند که وجود شغل و درآمد در زندگی یه امر ضروری به نظر می رسد اما عدم ازدواج به خاطر آن اصلا شایسته نیست و این نشاندهنده ضعف آن خانواده در ایمان و عدم اعتقاد آنها به رزاقیت خداوند است چون خداوند خود را اینگونه توصیف کرده است: إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ، خداست كه خود روزى بخش نيرومند استوار است (ذاریات/58) قدرت روزی دهندگی از آن خداوند است و نباید در آن شک کرد و هرآنچه ما به دست خواهیم آورد از جانب اوست نه تلاش و کار ما! هرچند که خداوند در صورتی روزی ما را خواهد رساند که ما در سعی و تلاش به دست آوردن آن باشیم که این بحث جدایی می طلبد. اما این مسئله در مقوله ازدواج به گونه دیگریست و در این مبحث به نکته دیگری می خواهم اشاره کنم. حال که پی برده ایم روزی دهنده و قدرت رزاقیت از آن خداست، همین خداوند نیز اینگونه فرموده اند: وَأَنكِحُوا الْأَيَامَى مِنكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِن يَكُونُوا فُقَرَاء يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ، بى‏همسران خود و غلامان و كنيزان درستكارتان را همسر دهيد اگر تنگدستند خداوند آنان را از فضل خويش بى‏نياز خواهد كرد و خدا گشايشگر داناست (نور/32). در این آیه شریفه خداوند امر به ازدواج و عدم ترس از فقر و نداری کرده است و خود وعده داده است که آنها را به فضل و کرم خود بی نیاز می کند و برعکس این تنها چیزیست که خانواده ها را نسبت به عدم ازدواج جوانها، به ترس انداخته است که همانطوریکه قبلا نیز عرض کردم نشان از ضعف ایمان و عدم توجه به قدرت و توانایی خداوند در وفای به عهد خود است. هرچند که بشر برای کسب روزی باید تلاش کند اما در مسئله ازدواج خداوند خود تضمین کرده  که شما پسران و دخترانتان را همسر بدهید و از روزی و فقر آنها نترسید که خود ضامن روزی آنها هستم.  در همین زمینه  امام صادق علیه السلام می فرمایند:هر کس از ترس فقر ازدواج نکند نسبت‏به لطف خداوند بدگمان شده است. چرا که خداوند می‏فرماید: اگر آنان فقیر باشند خداوند از فضل و کرم خود بی نیازشان می‏کند.(من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص 251).

داستان معروفیست که جهت یادآوری عرض می کنم. روزی جوان فقیری آمد خدمت رسول الله صلی الله علیه و آله و از فقر خود شکایت کرد. حضرت به او فرمود برو ازدواج کن. جوان متعجب شد و به خود گفت شاید حضرت حواسشان جای دیگریست.  دوباره فردای آنروز آمد و همان شکایت را عرضه داشت دوباره حضرت به او امر کرد که ازدواج کند این کار را سه دفعه تکرار نمود. جوان به خود گفت شاید در فرمایش حضرت نکته ایست که سه بار اینگونه می فرمایند. جوان رفت و زمینه ازدواج خود را فراهم نمود و به همین خاطر خداوند زمینه شغل و درآمد را برای او فراهم نمود و از فقر نجات یافت. به عقیده من شخصی که به دنبال کار و شغلی می گردد اگر متاهل باشد زودتر به خواسته اش می رسد تا یک فرد مجرد. اما در مورد این بی توجهی خانواده ها در مورد رزاقیت خداوند باید به آنها یادآور شد که خداوندی که خالق این زمین و آسمان و هرآنچه در درون آن است هرگز خلف وعده نمی کند چون وَعْدَ اللَّهِ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ، وعده خداست‏خدا وعده‏اش را خلاف نمى‏كند ولى بيشتر مردم نمى‏دانند(روم/6). و واقعا هم همین است أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَند یعنی اکثرا نمی دانند اگر می دانستند شغل و درآمد جوان را بهانه نمی کردند. اما در پایان این نکته ظریف را یاد آور شوم که خداوند فرموده اند اکثر مردم نمی دانند نه همه مردم پس یه اقلیتی هستند که می دانند پس چرا شما جزء این اقلیت نباشید؟

به امید روزی که جوانان عزیز ما بدون هیچ مشکلی با ازدواج کردن کانون خانواده را گرم نمایند. ان شاء الله.

جواد الائمه امام محمد تقی علیه السلام فرمودند:
تو را به پنج چیز سفارش می کنم :
اگر مورد ستم واقع شدی ستم مکن
اگر به تو خیانت کردند خیانت مکن
اگر تکذیبت کردند خشمگین مشو
اگر مدحت کنند شاد مشو
و اگر نکوهشت کنند، بیتابی مکن.
بحارالانوار ، دار احیاء الترا العربی(ج 75، ص 167)

مختصری از زندگینامه امام محمد بن علی علیه السلام:

اسم شریف آن حضرت محمد و کنیه ی مشهور ایشان ابوجعفر و القاب شریفش تقی و جواد است. مختار ، منتجب، مرتضی، قانع،عالم و غیر اینها نیز گفته شده.

گذشته از اين امام علیه السلام در بين شيعه و سني به باب المراد نيزشهرت دارند.

مادر مکرمه ی ایشان ام ولدی بود که او را سبیکه می گفتند . حضرت رضا علیه السلام او را خَیزُران نامید.
در منتهی الامال آمده که چون امام محمد تقی علیه السلام متولد شد، حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام فرمودند: « حق تعالی به من فرزندی عطا کرده است که شبیه است به موسی بن عمران علیه السلام، که دریاها را می شکافت. نظیر عیسی بن مریم علیه السلام است که حق تعالی مقدس و مطهر گردانیده بود مادر او را و طاهر و مطهر افریده شده بود. پس حضرت فرمود: « این فرزند من به جور و ستم کشته خواهد شد . بر او خواهند گریست اهل آسمان ها . حق تعالی غضب خواهد کرد بر دشمن کشنده و ستم کننده بر او. بعد از قتل او از زندگانی بهره نخواهد برد و به زودی به عذاب الهی واصل خواهد شد.»
علامه مجلسی و دیگران فرموده اند که سن شریف حضرت جواد علیه السلام در وقت شهادت پدر بزرگوارش نه سال و بعضی هفت سال نیز گفته اند. در آن هنگام ایشان در مدینه حضور داشتند. بعضی از شیعیان به دلیل کمی سن ایشان در امامتشان تاملی داشتند، تا آنکه علما، افاضل، اشراف و اماثل شیعه از اطراف جهان متوجه حج گردیدند. بعد از فراغت از مناسک حج، به خدمت آن حضرت رسیدند . از وفور مشاهده ی معجزات، کرامات، علوم و کمالات، اقرار به امامت آن منبع سعادات نمودند و زنگ شک و شبهه از آیینه ی خاطرهای خود زدودند.

ازسال 203 ق سال شهادت حضرت رضا علیه السلام تا مرگ مامون در 218 – و دو سال در دوره معتصم – (سال مرگ ما مون 218 تا 220) شرايط دوره 15 ساله نخست حضرت درست همان شرايط پدر بزرگوارش بود كه در مقابل زيركترين و عالم ترين خليفه عباسي قرار داشت .
مامون كه در سال 204 هجري وارد بغداد شد امام جواد علیه السلام را كه بنا بر برخي از روايات سن مباركشان در اين دوران10 سال بيش نبود از مدينه به بغداد فرا خواند و سياست پيشين خويش را در محدود ساختن امام رضا علیه السلام در خصوص امام جواد علیه السلام نيز استمرار داد .
ترس از علويان و محبت اهل بيت در دل مسلمانان از يك سو و متهم بودن وي در به شهادت رساندن امام رضا علیه السلام در جهان اسلام از سوي ديگر، وي را بر آن داشت تا با به تزويج در آوردن دختر خويش ام الفضل، ضمن تبرئه خويش و استمرار حركت عوامفريبانه در دوست داشتن اهل بيت، پايه هاي حكومت خويش را مستحكم سازد .
اين حركت مامون چون سپردن ولايتعهدي به امام رضا علیه السلام ، مورد اعتراض بزرگان بني عباس قرار گرفت اما مشاهده علم و درايت حضرت جواد علیه السلام در همان سن آنانرا به قبول اين ازدواج ترغيب ساخت. امام جواد علیه السلام شرايط خود را همان شرايط پدر خويش ديد، از اينرو با پذيرش ازدواج با ام الفضل نقشه پليد مامون در به قتل رساندن وي و شيعيان را از صفحه ذهن مامون زدود.
حضرت علیه السلام كه به خوبي از سياستها و نقشه هاي مامون در بهره برداري از جايگاه ديني و اجتماعي خود باخبر بود، پس از ازدواج اقامت در بغداد را رد و به مدينه بازگشت و تا سال شهادت خويش در آنجا مقيم شد .
نامه هاي ام الفضل به پدر خويش مبني بر عدم توجه امام جواد علیه السلام به وي، بيانگر اجباري بودن ازدواج وي با ام الفضل و نداشتن فرزندي از ام الفضل از امام جواد (ع) پرده از هوشمندي امام (ع) برمي دارد؛ چون كه مامون بر آن بود تا با به دنيا آمدن فرزندي از ام الفضل وي را به عنوان يكي از فرزندان رسول خدا (ص) در بين شيعيان، محور حركتهاي آينده خود و بني عباس قرار دهد. مامون در سال 218 ه .ق در مسير حركت به سوي جنگ تا روم درگذشت . علي رغم تمايل سپاه و سران بني عباس به خلافت عباس فرزند مامون ، عباس بنا بر وصيت پدر با عمويش ابو اسحاق معتصم بيعت كرد .
معتصم هشتمين خليفه عباسي پس از ورود به بغداد، امام جواد علیه السلام را از مدينه به بغداد فرا خواند .
حضرت در سال 218 پس از معرفي امام هادي علیه السلام به جانشيني خود به همراه ام الفضل به بغداد رفت .
در اين سفر حضرت با شخصيتي متفاوت از مامون روبرو شد ، شخصيتي با روحيه نظامي گري و فاقد بينش علمي. معتصم كه مايه هاي حيله گري و عوامفريبي هاي مامون را در خود نداشت، موضعگيري متضاد با اهل بيت خود را در بين مردم آشكار ساخت .
امام عليه السلام در دو سال آخر عمر خويش تحت نظارت شديدتر دستگاه امنيتي و نظامي معتصم قرار گرفت. از اينرو شرايط امام جواد به گونه اي شد كه حضرت توسط معجزات و كرامات و شركت در جلسات علمي ، امامت خود را به ديگران به اثبات مي رساند .
دوران كوتاه امامت حضرت امام جواد علیه السلام ومحدوديت شديد وي از سوي دستگاه حكومتي وقت ،هرگزمانع آن نشد كه حضرت در كنار نشر و تبليغ مكتب تشيع با شيوه هاي گوناگون ،در جو اختناق وحصارها و نيروهاي امنيتي بني عباس به تربيت شاگردان وياران خويش نپردازد.
پاسخ گويي به هزار مسئله در يك جلسه ونيز نشست و پرسش و پاسخ حضرت با حضور هشتاد تن از بزرگان وعالمان تشيع ،بيانگر آن است كه در اين عصر كمتر عالم ومحدث بزرگ شيعي يافت مي شود كه محضر پر فيض اين امام همام را درك نكرده باشد.
وجود شخصيتها وراويان بزرگ تشيع چون عبدالعظيم حسني،محمد ابن ابي عمير،زكريابن آدم،فضل ابن شاذان و … نشان از استمرار حركت علمي حضرت امام جواد علیه السلام در عصر پرآشوب خود دارد .
عبدالحسين شبستري در كتاب سبل الرشاد نام 192 تن از ياران ، شاگردان وراويان امام جواد علیه السلام را با ذكر منبع وماخذ بيان مي كند.
امام جواد علیه السلام در طول زندگي پربار اما كوتاه خويش بر آن بود تا ارتباط با مردم را حتي در سخت ترين شرايط حفظ كند و با بذل و بخشش به فقرا و مساكين كرامت اهل بيت را به اثبات رساند. وي اين سيره خويش را به امر پدر بزرگوارش آغاز و به انجام رساند . امام رضا علیه السلام در يكي از نامه هاي خود به حضرت جواد علیه السلام مي نويسد :
” به من خبر رسيده است كه ملازمان تو ، هنگامي كه سوار مي شوي از روي بخل تو را از در كوچك بيرون مي برند تا از تو خيري به كسي نرسد تو را به حق خودم بر تو، سوگند مي دهم كه از درب بزرگ بيرون آيي و به همراه خود زر و سيم داشته باش تا به نيازمندان و محتاجان عطا كني. ”
و اين آغاز يك حركت مردمي ، معنوي و انساني بود كه به استحكام پايگاه مردمي حضرت منجر شد و دستگاه بني عباس را از نام ” جواد ” به معناي بخشنده به هراس وا داشت .
شخصيت بي نظير، جذاب و پر نفوذ امام جواد علیه السلام با پاسخگويي وي به سئوالات وشبهات وارده بر دين در محضر بزرگان تشيع و نيز مناظره با افرادي چون” يحيي بن اكثم” و” ابي داود” آن هم با سني كم و… موجب محبوبيت روز افزون امام جواد علیه السلام در بين مردم شد . اين محبوبيت ، زنگ خطر را براي دستگاه بني عباس به صدا درآورد و آنان را برای به شهادت رسانیدن آن حضرت مصمم نمود.
تاريخ به نقش چند نفر در به شهادت رساندن امام جواد علیه السلام اشاره مي كند كه آنان عبارتند از : معتصم عباسي، جعفر بن مامون برادر معتصم ، ام الفضل فرزند مامون و همسر امام جواد علیه السلام يحيي بن اكثم و احمد بن داود دو قاضي مشهور دربار.
بي شك نقش تحريك كننده فكري و فرهنگي را افرادي چون يحيي بن اكثم و احمد بن ابي داود كه در دوران مامون در مناظرات از حضرت شكست خورده بودند ،مهيا ساخته بودند. نقش جعفر بن مامون در شهادت حضرت نقش تحريك عواطف خواهرش كه فرزندي از حضرت نداشت ، بود و معتصم را مي توان دستور دهنده قتل ، و ام الفضل را مجري آن بر شمرد.
و سرانجام امام نهم شیعیان را به جرم هدایتگری ، مظلومانه به سم کینه و حسد به شهادت رساندند.
ابن ابي ثلج بغدادي و محمد بن يعقوب كليني روز شهادت حضرت را سه شنبه ششم ذيقعده سال 220هجري قمري  و محمد بن حرير بن رستم طبري سه شنبه پنجم ذيحجه سال 220 هجري دو ساعت پس از بالا آمدن آفتاب را روز شهادت حضرت خوانده اند .
علامه مجلسي ، شيخ عباس قمي ، سيد محمد كاظم قزويني آخر ماه ذيقعده سال  220هجري  را روز شهادت امام جواد بر مي شمارند.
پيشگويي حضرت رضا علیه السلام در مورد قاتلان حضرت جواد علیه السلام عملي شد و جعفر بن ماُمون كه تحريك كننده خواهرش ام الفضل بود در همان روزهاي پس از شهادت امام جواد علیه السلام در چاهي افتاد و بر اثر ضربه اي كه بر سرش خورد دچار جنون گرديد و بقيه عمرش را با ديوانگي و جنون به سر برد .
معتصم عباسي كه دستور قتل حضرت را صادر كرد بيش از شش سال ديگر حكومتش دوام نيافت .
اما سر نوشت ام الفضل سر نوشت دردناكي بود كه حضرت امام جواد علیه السلام قبل از شهادت براي او ترسيم كرده بود،دچار شدن به بيماري كه وي از گفتنش نيز اكراه داشت .وي تمام دارايي هاي خويش را خرج درمان خود كرد اما معالجه نشد و در كمال فقر و تنگدستي جان خود را از دست داد.

منبع: به سوی ظهور